เสียดายเวลา

วันอาทิตย์ที่จะถึง 19 ก.ย. จะครบ 4 ปี การรัฐประหาร ภายใต้การนำของ พล.อ.สนธิบุญยรัตกลิน ผู้บัญชาการทหารบก เข้ายึดอำนาจการบริหารจากรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ในปี 2549

ครับ...ย้อนกลับไปวันนั้นมาจนถึงวันนี้

ผมเกิดความรู้สึกว่า เวลา 4 ปี ของประเทศไทยเรานั้นหายไปเฉยๆ หายไปอย่างน่าเสียดาย

ครับ...แม้ว่าบางทีกลุ่มผู้ก่อการรัฐประหารอาจมีความมุ่งมั่น มีเจตนาดีในเบื้องต้นก็ตาม หากแต่สุดท้ายแล้วก็ไม่สามารถนำพาประเทศไปสู่เป้าหมายดังจินตนาการที่วางไว้แต่แรกได้

สิ่งเหล่านี้น่าจะบอกได้ว่า การใช้อำนาจเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองไม่ได้ก่อให้เกิดสิ่งดีขึ้นกับสังคมไทยแม้แต่น้อยนิด

ไม่เพียงแต่การรัฐประหารเมื่อ 4 ปีก่อน แต่การรัฐประหารที่ผ่านมาทุกครั้งก็สร้างผลกระทบให้กับประเทศและประชาชนในบริบทเดียวกัน เพียงแต่อาจจะเบาบางกว่า เนื่องจากยุคสมัยและการตระหนักสิทธิของประชาชน

ครับ...ด้วยการรัฐประหารและการแก่งแย่งอำนาจทางการเมืองที่เกิดขึ้นในลำดับต่อมา ส่งให้ผลของความขัดแย้งที่รุนแรงบานปลายขยายสู่บ้านไร่ปลายนา จนยากที่จะสร้างความรู้สึกร่วมกันถึงความเป็นไทย

อดถามตัวเองไม่ได้ วันนี้กับวันนั้นมันต่างกันตรงไหน มีอะไรที่เราบอกได้ว่านี่คือผลพวงและประโยชน์ที่แผ่นดินนี้ และคนบนแผ่นดินนี้ได้ประโยชน์จากการรัฐประหาร

อดถามตัวเองไม่ได้ การมี พ.ต.ท.ทักษิณ กับการไม่มี พ.ต.ท.ทักษิณ ประชาชนได้ประโยชน์หรือเสียประโยชน์มากขึ้นหรือน้อยลงอย่างไร

การทุจริตคอร์รัปชันที่ผู้คนก่นประณามรัฐบาลภายใต้การปกครองของ พ.ต.ท.ทักษิณ มาวันนี้เป็นอย่างไร

ความสงบเรียบร้อยในบ้านเมือง อันเป็นสาเหตุหนึ่งซึ่งนำมาซึ่งการรัฐประหารในครั้งนั้น วันนี้เป็นอย่างไร

การทุจริตคอร์รัปชันรุนแรงไม่ต่างจากเดิม หรืออาจมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

การเล่นพรรคเล่นพวก การแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการอย่างไร้คุณธรรมเกิดขึ้นในหลายกระทรวง โดยที่นักการเมืองไม่สนใจในคำทักท้วง ไม่ตอบในทุกคำถาม ไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งที่เรียกว่าคุณธรรม

อย่างเช่นกระทรวงมหาดไทย ซึ่งเราสามารถเห็นได้ถึงการเล่นพรรคเล่นพวกในทุกระดับ

ในส่วนของปัญหาความขัดแย้งแตกแยกของคนในสังคมที่เกาะกินสังคมไทย จากเดิมที่มีเพียงกลุ่มคนสีเหลือง มาวันนี้เรามีทั้งสีเหลือง สีแดง สีน้ำเงิน คนหลากสี ฯลฯ จนยากจะหาจุดลงตัวให้แต่ละสีสลายอัตตา สลัดคราบสีกลับมาเป็นคนไทย ที่มีเพียงคนไทย และคนไทย

มองสภาพปัญหาและการเคลื่อนไหวของแต่ละฝ่าย...ค่อนข้างหวาดหวั่นแฮะ...

อย่าใช้วิธีแก้ปัญหาแบบเดิมๆ ละกัน...ขอเถิดนะ