พึงระวัง

ต้องเรียกว่ามหกรรมฟุตบอลโลก 2010 เป็นเรื่องเดียวที่พอจะสร้างสีสัน ความคึกคัก และความสนุกสนานให้กับใครหลายๆ คนได้ในช่วงนี้

สหรัฐที่เศรษฐกิจยังลูกผีลูกคน ก็พอจะสนุกกันขึ้นมาได้บ้างหลังเสมออังกฤษไป 11 กับลูกเข้าประตูไปแบบงงๆ ส่วนยุโรปก็คึกคักขึ้นมาได้เหมือนกัน หลังซึมไปเพราะหนี้สาธารณะ จะมีก็เพียงกรีซ ที่น่าสงสารกว่าใคร เศรษฐกิจก็แย่ บอลก็ยังมาแพ้เกาหลีใต้ 02 อีก เรียกว่าไม่มีเรื่องให้พอชื่นใจกับเขาบ้างเลย

แต่กลัวว่าพอหมดหนึ่งเดือนบอลโลกไป สถานการณ์ของโลกหรือของไทยเราจะกลับมาห่อเหี่ยวกันเหมือนเดิมสิคะ เพราะเท่าที่ดูตอนนี้ การฟื้นตัวของเศรษฐกิจโลกไม่ค่อยจะสดใสเท่าที่ควร และที่จริงแล้วอาจต้องเรียกว่าไม่ค่อยน่าไว้ใจด้วยซ้ำ

หากใครได้อ่านคอลัมน์เศรษฐกิจฉบับชาวบ้าน ของ ดร.ชาติชัย พาราสุข ในโพสต์ทูเดย์ฉบับวันศุกร์ที่ผ่านมา คงได้เห็นภาพที่บรรยายได้ง่ายและเข้าใจได้ดีที่สุดว่า ทำไมเราจึงไม่ควรวางใจกับจีดีพีที่ขยายตัว 12% ในไตรมาสแรกกันนัก เพราะ 1.ฐานเดิมของไตรมาสก่อนหน้าที่ใช้เทียบนั้นต่ำมาก และ 2.เศรษฐกิจไทยไม่เหมือนญี่ปุ่น เราพึ่งพิงเงินและการลงทุนจากต่างชาติสูง และเราก็อิงการส่งออกอยู่มาก หากเกิดอะไรขึ้นกับยุโรปหรือสหรัฐ ไทยเราก็โดนไปด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย

แม้จะไม่กระทบโดยตรงก็กระทบโดยอ้อม เช่น หากหนี้ยุโรปบานปลาย นอกจากนักท่องเที่ยวและการลงทุนยุโรปในไทยจะลดลงแล้ว จีนเองก็ส่งออกสินค้าไปยุโรปได้น้อยลง ซึ่งอาจส่งผลต่อความเชื่อมั่นผู้บริโภค และกระทบอีกทอดไปยังการค้าขายกับประเทศอื่นๆ ด้วย โดยเฉพาะการสต๊อกสินค้าหลังจากนี้

ที่น่ากลัวก็คือ เมื่อหัวของโลกเป็นหวัด แล้วประเทศอื่นๆ จะไม่ติดหวัดได้อย่างไร แม้แต่จีนเองก็ตาม เพราะเป็นประเทศที่เน้นการส่งออก และการลงทุนจากต่างประเทศเป็นหลัก การรัดเข็มขัดในตะวันตกจะกระทบต่อการค้าและการท่องเที่ยวในเอเชียอย่างชัดเจน ขณะเดียวกัน ความซบเซาในตลาดทุนตะวันตก ก็ทำให้เกิดกระแสทุนไหลทะลักมายังเอเชีย ซึ่งหากไม่มีการวางมาตรการที่ดีพอ ก็อาจทำให้เกิดฟองสบู่สินทรัพย์ หรือความผันผวนหนักในตลาดทุนได้

มีเงินก็ควรใช้บ้างเพื่อให้เกิดเศรษฐกิจหมุนเวียน แต่อย่าประมาทใช้หนักจนลืมออม เพราะมัวแต่ฟุ้งกับจีดีพี 12% นะคะ ถึงตอนนั้นถ้าเกิดอะไรพลิกผัน รัฐบาลไหนๆ ก็อาจไม่มีปัญญามานั่งช่วย

โดยเฉพาะคนตัวเล็กๆ