แก้ด้วยปัญญา

ไม่ว่าคณะเผด็จการทหารที่ใดในโลกมักไม่เข้าใจเรื่องสิทธิเสรีภาพ รวมถึงไม่เข้าใจความหมายของคำว่าประชาธิปไตย เพราะการรัฐประหารคือหนึ่งในกระบวนการทำลายความเป็นประชาธิปไตยและการลิดรอนสิทธิเสรีภาพประชาชน

การแทรกแซงพื้นที่วิชาการในมหาวิทยาลัยตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ก็เป็นไปในลักษณะการลิดรอนสิทธิเสรีภาพ ซึ่งไม่ควรเกิดขึ้น เพราะการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นต่อปัญหาใดปัญหาหนึ่งของนักคิด นักวิชาการ เป็นการงอกเงยทางปัญญามากกว่าจะทำลายความสงบสุขของคนในชาติ

สถาบันการศึกษาคือตัวแทนทำหน้าที่ส่งต่อความรู้และผลิตวิทยาการแขนงต่างๆ ออกสู่สังคม หากเราท้าทายกับความล้าหลังก็จำเป็นที่นักวิชาการและครูบาอาจารย์ได้มองเห็นปัญหาและช่วยกันสังเคราะห์ปัญหาเหล่านั้นอย่างสม่ำเสมอ

ความปรารถนาดีของ คสช.ที่อาสามาสร้างความสงบสุขให้บ้านเมืองนั้นจะประจักษ์เมื่อมีการปฏิบัติจริง และลงมือทำให้ผลงานปรากฏเป็นรูปธรรม ซึ่งระยะที่ผ่านมาการแก้ปัญหาบางเรื่องก็เป็นที่ยอมรับอยู่บ้าง อาทิ การจับกุมอาวุธสงคราม การจัดระเบียบด้านต่างๆ ฯลฯ

แต่อย่างไรก็ดี ปัญหาของประเทศนี้ไม่สามารถใช้หลักความมั่นคงแก้ไขได้ในทุกเรื่อง หลายเรื่องจำเป็นต้องแสวงหาความรู้ใหม่ๆ หลายเรื่องจำเป็นจะต้องดึงภาคส่วนต่างๆ ของสังคมมาร่วมกันแก้

ครูบาอาจารย์ที่ดำรงตนเป็นนักวิชาการนั้นส่วนใหญ่ก็ได้ทำหน้าที่ประสิทธิ์ประสาทวิชาจนมีลูกศิษย์เต็มบ้านเต็มเมือง ได้ผลิตความรู้ส่งต่อเป็นคุณูปการแก่สังคมมาก็มาก จึงควรมีสิทธิเป็นส่วนหนึ่งในการสะท้อนแง่มุมของปัญหา

หากภายใต้ร่มเงากฎอัยการศึกเห็นว่านักวิชาการล้ำเส้นเกินเลยความเป็นวิชาชีพและบั่นทอนความมั่นคงของชาติ คสช.ก็สามารถใช้กฎหมายดำเนินการตามขั้นตอนได้ทุกกรณี หาใช่การใช้กำลังเข้าคุกคามเสรีภาพทางปัญญา เพราะเป็นเรื่องไม่สมควร

นอกจากจะไม่เป็นวิธีการสากลแล้ว อาจจะเป็นการจุดประกายความขัดแย้งรอบใหม่และจะเป็นอุปสรรคต่อการเริ่มต้นกระบวนการปฏิรูปประเทศ ซึ่งจำเป็นต้องใช้ความรู้นำ

หากเราจะร่วมกันสร้างชาติให้สามารถยืนอย่างองอาจท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนแปลง ฝ่ายบริหารต้องเปิดใจให้กว้างแล้วเชิญชวนทุกฝ่ายมาร่วมมือกันสร้างอนาคตของประเทศ พร้อมๆ กับร่วมเรียนรู้การใช้สิทธิเสรีภาพที่เอื้อต่อการพัฒนาประเทศให้ก้าวหน้าอย่างยั่งยืน