ปลดผู้ว่าธปท.ยาก

โดย...ธนพล บางยี่ขัน

ถึงแม้ว่า พ.ร.บ.ธนาคารแห่งประเทศไทย แก้ไขเพิ่มเติม 2551 จะเปิดช่องให้ ครม.สามารถมีมติเด้งผู้ว่าแบงก์ชาติ แต่ต้องอยู่บนเงื่อนไขตามมาตรา 28/19 (4) คือ “ประพฤติเสื่อมเสียอย่างร้ายแรงหรือทุจริตต่อหน้าที่” และ (5) “บกพร่องในหน้าที่อย่างร้ายแรงหรือหย่อนความสามารถ”

แต่การยืนกรานไม่ยอมปรับลดดอกเบี้ยตาม “สัญญาณ” จากฝ่ายบริหารย่อมไม่ใช่ประเด็น “เสื่อมเสียทุจริตบกพร่องหย่อนความสามารถ”

แต่ไม้เด็ดที่รัฐบาลเล็งยกมาเอาผิดผู้ว่าแบงก์ชาติ อยู่ที่มาตรา 7 วรรค 2 ซึ่งกำหนดให้การดำเนินการของแบงก์ชาติ “ต้องคำนึงถึงการดำเนินนโยบายทางเศรษฐกิจของรัฐบาลด้วย”

ทว่า พิจารณาในรายละเอียดพบว่ายากจะเอาผิด เพราะมาตรา 7 วรรค 1 ระบุชัดว่า แบงก์ชาติต้อง “ดำเนินภารกิจอันพึงเป็นงานของธนาคารกลางเพื่อดำรงไว้ซึ่งเสถียรภาพทางการเงิน และเสถียรภาพของระบบสถาบันการเงินและระบบชำระเงิน” ที่ต้องสำคัญกว่าการคำนึงถึงนโยบายรัฐบาลเท่านั้น

และอย่าลืมว่าการแก้ปัญหาเรื่องค่าบาทแข็งนั้นไม่ใช่ชี้ขาดที่ดอกเบี้ยนโยบายเท่านั้น แต่ยังมีเครื่องมืออื่นๆ ที่ทั้งกระทรวงการคลังหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องพูดคุยร่วมหาทางออก เช่น การเก็บภาษีดอกเบี้ยพันธบัตรจากต่างชาติ

ทุบโต๊ะ ได้เลยว่า ยากที่จะเอาผิดผู้ว่าการ ธปท. และหากต้องการหาแพะรับบาป สังเวยความรับผิดชอบกันจริงๆ คงต้องไล่ปลดกันยกแผงไปจนถึงรองนายกฯ และ รมว.คลัง ไปตามลำดับด้วยถึงจะถูกต้อง