ไกลจัง...กว่างโจง

...สไปเดอร์แมว

แน่นอนครับว่า การออกมาใช้ชีวิตต่างบ้านต่างเมือง ยังงัยยังไงก็ไม่มีทางสุขกายสบายใจเท่าที่บ้านเรา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของอาหารการกิน ภาษา โดยเฉพาะการเดินทางไปไหนมาไหน

ตั้งแต่เท้าลงสัมผัสแผ่นดินแดนมังกร ผมและผู้สื่อข่าวจากบางกอกโพสต์เดินทางตรงเข้าโรงแรมที่พัก ซึ่งอยู่กลางเมือง ใช้เวลาเกือบ 1 ชั่วโมง ค่าแท็กซี่ บวกค่าทางด่วนปาเข้าไปกว่า 500 บาท ซึ่งพอไปถึงโรงแรมก็ทำเอาเรางงไม่น้อย เพราะล็อบบี้ที่ชั้น 1 บอกให้เราขึ้นไปติดต่อเช็กอินที่ชั้น 22

แล้วทำไมไม่จัดเอาไว้ชั้น 1 รวมกันเลยล่ะครับพี่ เหอๆ

นอกจากนี้ ปัญหาที่เล่นเอาเราหมดแรงไปตามๆ กันคือ ศูนย์ทำงานสื่อมวลชน ที่อยู่ไกลออกจากตัวเมืองลิบลิ่ว โดยเราต้องนั่งแท็กซี่จากโรงแรมไปที่เทียนเหอ สปอร์ต เซ็นเตอร์ แล้วต่อรถชัตเติลบัสที่เจ้าภาพจัดเตรียมไว้ให้อีกต่อหนึ่ง ซึ่งกว่าจะถึงที่หมายก็ใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมงเลยทีเดียว

ยิ่งถ้าต้องไปยังสนามแข่งขันต่างๆ ก็ยิ่งต้องเสียเวลาเดินทางเข้าไปอีก ยังดีครับที่เจ้าหน้าที่ของการแข่งขันพยายามอำนวยความสะดวกให้เราเป็นอย่างดี ช่วยให้อารมณ์ไม่ตึงเครียดไปยิ่งกว่าเดิม

อุตส่าห์บินมาตั้งไกล สุดท้ายได้แค่เกาะขอบจอทีวีดูเหมือนเดิม เฮ้อออ...