หยุดสงกรานต์อย่างมีคุณค่า

โดย...อินทรชัย พาณิชกุล

 ผมไม่ได้เล่นน้ำสงกรานต์มาหลายปีแล้ว ทั้งที่เป็นคนติดเพื่อน ชอบเหล่สาว รักความสนุกครึกครื้นตามประสาผู้ชายทั่วไป

 สมัยเด็กๆ ข้าวเช้ายังไม่ทันตกถึงท้อง ก็รีบวิ่งแจ้นไปเล่นน้ำ โตขึ้นหน่อยก็ซ้อนมอเตอร์ไซค์ร่อนไปร่อนมาในซอยให้คนสาดน้ำใส่ ล่วงเข้าวัยหนุ่มก็ตั้งวงเปิดเพลง นั่งกินดื่มอยู่หน้าบ้าน บ่ายแก่ๆ ก็เฮโลกันขึ้นท้ายกระบะไปชมบรรยากาศสงกรานต์ตามท้องถนน ดึกดื่นมืดค่ำประแป้งสาวต่อที่อาร์ซีเอ กว่าจะพาร่างเปียกปอนเมามายกลับบ้านได้ก็ปาเข้าไปรุ่งสาง

 ถึงจุดหนึ่งเริ่มเบื่อ เบื่อทุกอย่างที่เป็นวันสงกรานต์แบบไทยๆ สมัยนี้ นั่นคือการไปเบียดเสียดสาดน้ำประแป้งคนเดินผ่านไปมา เสียงเบิ้ลมอเตอร์ไซค์หนวกหูของเด็กแว้นเต็มท้องถนน วงเหล้าเสียงดังเอะอะ ตามมาด้วยมหกรรมไล่ตีกันจนเลือดตกยางออก

 สงกรานต์ทุกวันนี้ช่างวุ่นวายโกลาหล ดังประโยคที่อาจารย์ศรีศักร วัลลิโภดม นักประวัติศาสตร์ชื่อดังเคยพูดไว้ว่า "สงกรานต์คือเทศกาลที่เห็นแต่สัตว์เดรัจฉานวิ่งพล่านไปตามท้องถนน"

 อาจารย์ศรีศักร บอกว่า เดิมทีเทศกาลสงกรานต์คืองานบุญ ผสมผสานความรื่นเริง ทุกคนไปชุมนุมกันที่วัด ทำบุญ สรงน้ำพระ แล้วค่อยรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ แต่ทุกวันนี้กลับกลายเป็นสงครามน้ำ กินเหล้าเมา เต้นกันบ้าๆ บอๆ สาดน้ำกันอย่างบ้าคลั่ง

 ยิ่งใกล้ช่วงเทศกาลสงกรานต์ของทุกปี ข่าว 7 วันอันตรายจะถูกประโคมกันอย่างครึกโครม นั่งนับศพกันวันต่อวัน เจ็บกี่คน ตายกี่คน อุบัติเหตุสยองเกิดขึ้นจังหวัดนั้นจังหวัดนี้ สรุปว่าปีนี้ทำลายสถิติของปีก่อน

 ทั้งหมดแม้จะทำขึ้นเพื่อเตือนภัยไม่ให้คนขับขี่รถประมาท เพื่อให้เกิดความปลอดภัยบนท้องถนน แต่ขณะเดียวกันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ข่าวพวกนี้แหละที่ทำให้หลายคนกลัว ไม่กล้าออกไปนอกบ้าน ไม่ได้กลัวเปียกนะครับ แต่กลัวตาย

 หลายปีที่ผ่านมา ผมใช้วันหยุดสงกรานต์ออกต่างจังหวัดเสียเป็นส่วนใหญ่ แสวงหาความเงียบสงบตามท้องทะเล ภูเขา แม่น้ำ โชคดีก็ได้อยู่เงียบๆ แช่น้ำ ดูต้นไม้ใบหญ้า โชคร้ายหน่อยอาจเจอรถติดยาวเหยียดนานนับชั่วโมง แย่งกันกินแย่งกันเที่ยว ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการวางแผนเดินทางและเลือกสถานที่เป็นสำคัญ

 พอเที่ยวได้ที่แล้วก็ไปไหว้พระทำบุญ เยี่ยมญาติผู้ใหญ่ กินข้าวกับเพื่อนสนิท หรือไม่ก็ถือโอกาสว่างๆ ทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่ไปเลย เพราะวันธรรมดาเราคงไม่มีเวลามากมายขนาดนั้น

 ตื่นเช้า กินข้าวกินปลา ดูดฝุ่น ถูพื้น ซ่อมนู่นซ่อมนี่ ล้างห้องน้ำ จิบชา เปิดเพลงดังๆ รดน้ำต้นไม้ ขัดพื้นลานจอดรถ โอ้โห! เอาแค่นี้ก็หมดไปวันหนึ่งแล้ว ค่ำๆ ออกไปหาอะไรอร่อยๆ กินกับครอบครัว ซื้อของเข้าบ้าน อ่านหนังสือ (ที่ไปซื้อมาจากงานสัปดาห์หนังสือฯ) ก่อนนอน  ----Today was a good day.

 แตกต่างกับการใช้ชีวิตแบบเดิมๆ สงกรานต์ทีก็ว้าวุ่นที แชตหาเพื่อนเป็นสิบคน เฮ้ย! ไปไหนกันดีวะ (เสียเวลา 1-2 ชั่วโมงในการระดมพล) โทรเรียกแท็กซี่ (ไม่เอา ไม่กล้าเดินออกนอกบ้าน กลัวเปียก) เข้าสู่สมรภูมิสาดน้ำประแป้ง (เดินเบียดเสียดกับฝูงชน เหล่สาว ประแป้ง สาดน้ำ ปากสั่น นิ้วเหี่ยว หิวก็หิว)

 ตกดึกไปเที่ยวผับอาร์ซีเอ ตะโกนคุยกัน (เสียงเพลงดัง ฟังไม่รู้เรื่อง) กินเหล้า (หารกันคนละไม่ต่ำกว่า 500 บาท) เมากรึ่มๆ ก็เต้นมีสติบ้างไม่ได้สติบ้าง ไหนจะเปียก ไหนจะหนาว ไหนจะเสี่ยงตีน (คนเมาเป็นร้อยเป็นพันไปรวมอยู่ในที่เดียวกันมีแต่ความบรรลัย)

 อยากกลับบ้านแล้วโว้ย เอ้า! เพื่อนไม่ยอมกลับ กลับคนเดียวก็ได้ (เดินเมาๆ ง่วงๆ ไปแย่งกับคนอื่นเรียกแท็กซี่ตอนตี 2 ตี 3 เพื่อจะถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า) สุดท้ายกว่าจะถึงบ้านโดยสวัสดิภาพก็ปาเข้าไปเกือบเช้า แล้วพบว่านอนร่างพัง ทำอะไรไม่ได้เลยในอีกวันถัดมา

 ไอ้ที่พูดพล่ามมาทั้งหลายแหล่นี่ไม่ใช่เป็นคนดีเด่อะไรหรอกครับ แต่เรียกได้ว่าผ่านมาเยอะ ไม่ว่าจะสงกรานต์บนท้ายกระบะ สงกรานต์แบบเบียดเสียด สงกรานต์แบบเมาแอ๋ สงกรานต์แบบวิ่งหนีตีน สงกรานต์แบบเกือบตาย ณ จุดนี้ผมค้นพบว่าสงกรานต์ที่ดีที่สุดสำหรับผมคือการใช้โอกาสที่ไม่ค่อยมีให้คุ้มค่าที่สุด

 โอกาสในที่นี้หมายถึงถนนโล่ง รถไม่ติด หยุดยาวหลายวัน เวลาว่างเหลือเฟือ ก็เลือกเอาจะใช้ช่วงเวลาเหล่านี้ให้เกิดประโยชน์อย่างไร จะพาพ่อแม่ไปไหว้พระทำบุญ กินอาหารอร่อยๆ ไปเยี่ยมญาติผู้ใหญ่ที่ไม่เคยพบหน้ากันนาน หรือจะอยู่ทำงานบ้าน เคลียร์ธุระปะปัง หรือจะไปเล่นน้ำประแป้ง เหล่สาว เมากับเพื่อนเหมือนทุกปี ก็แล้วแต่เราเลือกทั้งสิ้น

ถึงบรรทัดนี้ เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันหยุดอันมีค่าใกล้จะหมดแล้ว งั้นขอตัวไปอาบน้ำให้แมวก่อนนะครับ