ใช้เงินสร้างความสุข ด้วยการให้...

โดย...มิสเตอร์เซฟ ภาพ คลังภาพโพสต์ทูเดย์

เคยสงสัยบ้างไหมว่า คนบางคนมีเงินมากมาย ทำไมหาความสุขไม่ได้เลย ทั้งๆ ที่มีพร้อมทุกอย่าง นึกอยากได้อะไรก็ได้ดังใจคิด ในขณะที่บางคนพอมีพอกิน ไม่ได้ร่ำรวยมากมาย แต่เขาสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุข

“สุขหรือทุกข์อยู่ที่ใจใช่หรือไม่” คำตอบก็น่าจะใช่ เพราะเรื่องบางเรื่อง บางคนรู้สึกว่าเป็นทุกข์ แต่บางคนรู้สึกว่าเป็นสุข ในบางครั้งบางขณะเราอาจต้องลดความเป็นตัวตนของเราบ้าง หากเราคิดว่านี่ก็เป็นของเรา โน่นก็เป็นของเรา อาจทำให้เราเกิดทุกข์ได้ แต่หากเราลดความเป็นตัวตนของเรา แล้วลองทำเพื่อผู้อื่นดูบ้าง สิ่งที่เราได้กลับมาน่าจะเป็นความสุขใจ ซึ่งเป็นความสุขที่ยั่งยืนถาวรจากการที่ได้เห็นคนอื่นมีความสุขจากการให้ของเรา

ที่เกริ่นมาทั้งหมด เพราะอยากเชิญชวนผู้อ่านทุกท่านมาหาความสุขจากการให้กันบ้าง โดยจะขอเล่าเรื่องจริงที่ได้ประสบมาเมื่อไม่นานมานี้ เรื่องมีอยู่ว่าผมและเพื่อนๆ ที่สนิทกันได้รวบรวมเงินคนละเล็กละน้อย เพื่อมอบเป็นทุนการศึกษาสำหรับเด็กที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในอำเภอรอบนอกของจังหวัดในภาคอีสาน พร้อมทั้งซื้อข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น อาหารการกิน ไปแจกจ่ายตามสมควร

ทุนการศึกษาที่ให้จะแบ่งเป็นทุนละ 500 บาท 10 ทุน ทุนละ 300 บาท 15 ทุน และได้มอบเงินส่วนหนึ่งเป็นค่าอาหารสำหรับเด็กเล็ก รวมทั้งรวบรวมเงินอีกจำนวนหนึ่งซื้ออาหารแห้ง น้ำมันพืช และกระติกน้ำแข็งมอบให้โรงเรียนด้วย

แรกๆ ก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ เพราะคิดว่าเงินที่นำไปมอบเป็นทุนการศึกษานั้นน้อยเกินไป จะไปช่วยอะไรเด็กๆ เหล่านี้ได้มากมาย แต่ครั้นจะให้มากกว่านี้ พวกเราก็ไม่มีเงินมากพอ เมื่อถึงวันที่ไปมอบทุนการศึกษา ทั้งคณะครูและนักเรียนต้อนรับพวกเราราวกับว่านำเงินเป็นแสนเป็นล้านไปมอบให้กับพวกเขา

เด็กนักเรียนที่ได้รับทุน ซึ่งทางโรงเรียนจะเป็นผู้คัดเลือกมาให้ เมื่อได้รับซองทุนการศึกษาไปและเปิดออกดู ทุกคนมีสีหน้าและแววตาที่มีความสุข ดีอกดีใจเป็นอย่างมาก ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่น่าเอ็นดู ไม่น่าเชื่อว่าเงินเพียง 500 บาท หรือ 300 บาท จะทำให้พวกเขามีความสุขได้มากขนาดนั้น

เด็กบางคนลูบคลำซองที่ใส่เงินอย่างมีความสุข แหม ถ้าผู้อ่านได้เห็นภาพในวันนั้นก็คงจะดี วันนั้นพวกเราทุกคนต่างปลาบปลื้ม ตื้นตันใจ และมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก สุขใจจริงๆ นึกถึงภาพนั้นทีไรก็มีความสุขทุกครั้ง

ไม่น่าเชื่อว่าเงินจำนวนน้อยนิดของพวกเราในวันนั้นจะมีค่ากับพวกเขามากขนาดนี้ คุณครูบอกว่าเด็กเหล่านี้ได้เงินมากินขนมกันวันละ 5-10 บาทเท่านั้น และไม่ค่อยมีใครมามอบทุนการศึกษาเช่นนี้มานานแล้ว

สำหรับน้องๆ นักเรียนที่ไม่ได้รับทุนการศึกษา เราก็จะมีของเล็กๆ น้อยๆ แจก และมีเงินเหรียญห้าบาท สิบบาทไปแจกจ่ายกันด้วย ทุกคนต่างสนุกสนาน เบิกบาน ยิ้มแย้มแจ่มใส มีเด็กคนหนึ่งจับสลากได้กระติกน้ำแข็ง เชื่อมั้ยเธอดีใจจนกระโดดจนตัวลอย กอดกระติกน้ำอย่างมีความสุข (กระติกน้ำใบนั้นราคาไม่ถึง 100 บาท) ทำไมเงินน้อยนิดของเราถึงมีค่ามากมายเช่นนี้

จากภาพที่เห็นในวันนั้นทำให้พวกเราทั้งหมดมีความสุขและตื้นตันใจเป็นที่สุด จากการที่ได้ให้ในสิ่งที่พวกเขาต้องการและทำให้พวกเขามีความสุข นอกจากนี้ยังทำให้เรารู้ว่า เงินเพียงน้อยนิดของเรามีค่ามากมายสำหรับคนไทยอีกหลายคน ฉะนั้นมาช่วยกันคนละไม้คนละมือ เสียสละเงินเพียงเล็กน้อยของเราเพื่อสร้างความสุขอันยิ่งใหญ่ให้กับเด็กๆ เหล่านี้ ที่จะเติบโตเป็นกำลังสำคัญของชาติต่อไปในอนาคตกันเถอะ

ไม่ว่าการจะทำบุญทำกุศล หรือบริจาคเงินเพื่อวัตถุประสงค์สิ่งหนึ่งสิ่งใด หรือเพื่อสาธารณประโยชน์ใดๆ ก็ตาม ก็อยากให้ทุกคนบริจาคให้กับที่ที่เขาต้องการและมีความจำเป็นจริงๆ เพื่อให้สิ่งที่เราบริจาคไปได้ก่อให้เกิดประโยชน์อันแท้จริงกับชุมชนนั้นๆ

เพราะยังมีชนบทห่างไกลอีกหลายแห่งในประเทศไทย ที่ยังรอให้ทุกท่านไปใช้เงินเพื่อสร้างความสุขด้วยการให้ซึ่งเป็นสุขอันยิ่งใหญ่ที่สุดแล้วล่ะ