แฮปปี้เบิร์ธเดย์! แอนโทนี แมคเคลน

โดย...วันพรรษา อภิรัฐนานนท์ ภาพ : กิจจา อภิชนรจเรข

สำหรับคนที่ชอบหรือติดอยู่ใน “คอมฟอร์ต โซน” ไม่ยอมออกจากเขตปลอดภัยของตัวเอง ไม่เดินทาง ไม่ท่องเที่ยว ชอบและชินอยู่กับบ้านและวิถีชีวิตที่คุ้นเคย ย่อมคาดเดาไม่ได้เลยกับอาชีพนักกีฬาที่ปีหนึ่งๆ ได้กลับบ้านแค่ 2 ครั้ง ครั้งละไม่กี่วัน แถมถ้านักกีฬาคนนั้นเป็นนักกีฬาต่างชาติ ต้องเดินทางรอนแรมมาครึ่งโลกเพื่อมาสังกัดอยู่กับทีมบาสเกตบอลชื่อประหลาด ในประเทศที่ตัวเขาเองไม่เคยได้ยินมาก่อนในชีวิต

 แฮปปี้เบิร์ธเดย์ล่วงหน้าสำหรับแอนโทนี แมคเคลน นักบาสเกตบอลอาชีพจากทีมค้างคาวอมตะ โมโนแวมไพร์ เขาเกิดที่นิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันอายุ 26 ปีและจะอายุครบ 27 ปีในอีก 2 วัน (28 พ.ย.) ในประเทศไทยทุกคนเรียกเขาว่าบิ๊กกี้ ด้วยร่างกายที่สูงใหญ่ยักษ์ถึง 213 เซนติเมตร! โอ้ มายก๊อด ความสูงใหญ่ของบิ๊กกี้ทำให้หาเสื้อใส่ในเมืองไทยไม่ค่อยได้ เพราะต้องใส่เสื้อเบอร์ 30 เท่านั้น บิ๊กกี้กำลังจะฉลองวันเกิดอายุ 27 ปีในไทย เขาจากบ้านมาได้ 1 ปีเศษแล้ว

ตำแหน่งที่เล่นคือเซ็นเตอร์ ปีที่ผ่านมาบิ๊กกี้เป็นพลังสำคัญในการผลักดันโมโนแวมไพร์ในการแข่งขันไทยแลนด์ บาสเกตบอล ลีก (TBL) จนสามารถคว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ ตำแหน่งแชมป์ที่เมืองไทยยังส่งผลให้ทีมน้องใหม่วงการยัดห่วงแดนสยามได้สิทธิเข้าร่วมการแข่งขันเวทีในระดับภูมิภาค อาเซียน บาสเกตบอล ลีก 2015 (ABL) ฤดูกาล 2015-2016 ปีนี้เป็นปีแรกด้วย

“ภูมิใจมากกับตำแหน่งแชมป์ TBL แต่อันดับของเราในลีกภูมิภาค ABL ยังต้องเร่งเครื่องอีกหน่อย ปีแรกของเราไม่ง่าย แต่เราต้องทำให้ได้” บิ๊กกี้เล่า ตัวเขาเองไม่ให้ความสำคัญกับเป้าหมายส่วนตัว ยัดห่วงให้มากที่สุดเพื่อเป็นซูเปอร์สตาร์หรืออะไรแบบนั้น แต่มุ่งหวังในทีมและอยากให้ทีมประสบความสำเร็จมากกว่า

สำหรับประสบการณ์ในประเทศไทย บิ๊กกี้เล่าด้วยรอยยิ้มเขินๆ ว่า ชินแล้วกับอากาศร้อน ชินกับรถติด เรื่องเล่าที่เมื่อเล่าให้เพื่อนหรือครอบครัวที่สหรัฐฟัง ทุกคนต้องร้องว้าว คือเรื่องรถติดในกรุงเทพฯ ที่ทุกอย่างบนถนนหยุดชะงัก ทั้งที่เป็นชั่วโมงเร่งด่วน เปรียบเทียบกับสหรัฐอเมริกา นิวเจอร์ซีย์เมืองที่เขาอาศัยอยู่ รถไม่ค่อยติด

บิ๊กกี้เล่าอีกว่า ในครั้งแรกที่ได้รับการทาบทามให้เดินทางมาเล่นบาสเกตบอลอาชีพในเมืองไทย นึกว่าเมืองไทยจะเป็นเมืองเงียบๆ แบบเมืองในชนบท มีป่าเขาและธรรมชาติงดงาม มีกวางและควายป่าเดินอะไรแบบนั้น แต่พอเดินทางมาถึงจริงๆ เมืองไทยที่เห็นต่างกับที่คาดเดาเอาไว้เป็นคนละเรื่อง

อาหารไทยค่อนข้างเผ็ดร้อน บิ๊กกี้บอกว่า ไม่ค่อยชอบนัก เนื่องจากกินเผ็ดไม่เก่ง (เพื่อนนักบาสเกตบอลตะโกนแซวมาจากข้างสนามว่า อ๋อ อาหารโปรดบิ๊กกี้เหรอ คือ ไก่กระเทียมไข่ดาวโปะข้าว ที่เห็นเดินไปสั่งกินทุกครั้งที่ซ้อมบาสเสร็จตอนเย็น) อยู่เมืองไทยต้องหาเวลาไปช็อปผักและผลไม้สด สิ่งที่พอกินได้คือบร็อกโคลี่และสลัด

“ชีวิตที่ต้องจากบ้านเกิดมาไกลๆ เป็นชีวิตที่เลือกพร้อมๆ กับอาชีพ เป็นทางเลือกที่เลือกเอง เพราะฉะนั้นก็ไม่คิดอะไร ชอบเล่นบาสเกตบอลมาก ก่อนหน้านี้เล่นอเมริกันฟุตบอลด้วย แต่ในที่สุดเลือกบาสเกตบอล ตอนอยู่ที่สหรัฐก็เล่นบาสอยู่แล้วกับทีมของมหาวิทยาลัยคือ ซินซินเนติ ยูนิเวอร์ซิตี้ ชีวิตไกลบ้านสนุกดี โดยเฉพาะประเทศไทยมีชีวิตชีวาเหลือเกิน ข้อเสียคือบางทีจะเหงานิดหน่อยเวลาคิดถึงลูกสาว”

สำหรับชีวิตครอบครัวที่ต่างประเทศ บิ๊กกี้ยังไม่แต่งงานแต่มีลูกสาวแล้ว 1 คน ชื่อเจย์เด็น ตอนนี้อายุ 4 ขวบ เขายังมีพี่สาว 1 คน และพี่ชายอีก 2 คน โดยกลางเดือน ธ.ค.นี้ บิ๊กกี้จะได้วันหยุดยาวเพื่อบินกลับไปฉลองคริสต์มาสและวันเกิดย้อนหลังกับครอบครัว ก็ตั้งตารอคอยมาก กลับบ้านหนนี้มีเรื่องเล่ามากมายจากเมืองไทย และเชื่อว่าจะเป็นอย่างทุกครั้ง คือทุกคนตั้งใจรอฟังเรื่องเล่าจากเมืองไทยของเขาอย่างมากเช่นกัน