เติมส่วนที่ขาด "แบ่งปัน" ความสุข

โดย... โยธิน อยู่จงดี

ในป่าลึกแถบเทือกเขาตะนาวศรี ปรากฏภาพขบวนคาราวานรถออฟโรดหลายสิบคัน บุกป่าฝ่าดงผ่านเส้นทางถนนลูกรังอันทุรกันดาร โดยพวกเขามีเป้าหมายอยู่ที่ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขาแม่ฟ้าหลวง บ้านโป่งลึก อ.แก่งกระจาน จ.เพชรบุรี เพื่อนำสิ่งของช่วยเหลือด้านการเรียนการสอนไปให้กับคุณครูและเด็กจำนวนกว่า 100 คน ของที่นี่ในนามของตัวแทนกลุ่มแบ่งปัน facebook.com/bangbangroup

พิติ แสงแก้ว ผู้ประสานงานกลุ่มแบ่งปัน เล่าที่มาที่ไปของกลุ่มว่า กลุ่มนี้เริ่มตั้งแต่เมื่อประมาณ 16 ปีที่แล้วโดยพี่ๆ ในบริษัท จีเอ็ม มัลติมีเดีย เป็นคนริเริ่ม ด้วยแนวคิดว่าเราน่าจะทำบุญร่วมกัน ทำกิจกรรมดีๆ ให้สังคมด้วยการมอบของให้กับโรงเรียนที่ขาดแคลนอุปกรณ์การเรียน ตอนนั้นสมาชิกมีเพียงแค่ 10 กว่าคนเท่านั้น

“ทุกๆ ปีเราจะเดินทางมอบของให้กับโรงเรียนในพื้นที่ห่างไกล จะมีเพียงแต่ปีที่มีเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ที่เราไม่ได้จัดเท่านั้น แต่ทุกปีที่เราจัดก็เริ่มมีเพื่อนๆ ในบริษัทรู้และร่วมกลุ่มกับเราเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนเวลานี้ก็เรียกได้ว่าเป็นที่รู้จักของทุกคน และก็มีคนนอกเข้ามาร่วมบริจาคมากขึ้น

พื้นที่ที่เราบริจาคของนั้น เราเน้นแถบตะวันตกของประเทศไทยตามแนวเทือกเขาตะนาวศรี ที่เราเน้นทางแถบนี้ก็เพราะว่าคนส่วนใหญ่มักจะเดินทางไปแถบภาคเหนือและอีสาน โดยข้ามแถบนี้ไปหมด แต่ที่จริงแล้วใกล้ๆ กรุงเทพฯ ระยะประมาณ 300 กม. ยังมีพื้นที่ทุรกันดาร และโรงเรียนขนาดเล็กที่ต้องการความช่วยเหลืออยู่มาก เราจึงเน้นในจุดนี้มากกว่า อย่างล่าสุดเราเดินทางไปที่หมู่บ้านศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขาแม่ฟ้าหลวง บ้านโป่งลึก เราก็พบว่าที่นี่มีปัญหาขาดแคลนที่เรียกได้ว่าอยู่ในเคสหนัก

จึงตัดสินใจเลือกบริจาคของให้กับที่นี่ แต่กว่าเราจะเลือกที่สถานที่มอบของบริจาคได้ก็ต้องผ่านการสำรวจในจุดต่างๆ ที่เรามีข้อมูลมาจากสำนักงานพื้นที่เขตการศึกษา ว่ามีโรงเรียนไหนที่ต้องการความช่วยเหลือบ้าง อย่างปีล่าสุดเราไปสำรวจอยู่ประมาณ 3 แห่ง ที่ จ.เพชรบุรี ราชบุรี และสุพรรณบุรี

จากนั้นเอาข้อมูลมาดูว่าแต่ละแห่งเป็นอย่างไร จุดไหนที่ควรได้รับความช่วยเหลือมากที่สุด เราจะเลือกสถานที่นั้นก่อนเป็นอันดับหนึ่ง ส่วนจุดไหนที่พอช่วยเหลือตัวเองได้ในระดับหนึ่ง เราก็ปล่อยผ่านไปก่อน และล่าสุดเราก็ได้เลือกที่ จ.เพชรบุรี เพราะโรงเรียนที่เราไปนั้นมีครูเพียง 1 คน และอยู่สุดปลายถนนลูกรังที่ข้ามเขาก่อนที่จะต้องเดินเท้าไปยังหมู่บ้านต่างๆ ไม่มีไฟฟ้า และน้ำประปา เรียกว่าความเป็นอยู่การเรียนการสอนค่อนข้างขาดแคลนจริงๆ”

การเตรียมการของกลุ่มแบ่งปันในแต่ละปีจะมีการรวบรวมข้อมูลสถานที่ที่ต่างๆ และสำรวจในช่วงฤดูร้อนของแต่ละปีเพื่อนำมาตัดสินใจกันอีกครั้ง พอเข้าฤดูฝนก็จะเป็นช่วงของการเตรียมการต่างๆ ให้พร้อม ทั้งของบริจาคหาเงินสมทบทุน เป็นของที่ได้จากสมาชิกในบริษัทบ้าง คนนอกที่รู้จักโครงการผ่านเพื่อนๆ บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเป็นการนำของหรือเงินมาสมทบมากกว่า พอเข้าสู่ฤดูหนาวที่สภาพเส้นทางเอื้ออำนวย พวกเขาก็จะเริ่มกำหนดสถานที่ แพ็กของ และออกเดินทางในเช้าวันศุกร์เป็นอย่างนี้เช่นทุกปี

พิติ เล่าทิ้งท้ายว่า ครั้งล่าสุดมีคนสมาชิกร่วมเดินทางไปด้วยกันมากกว่า 40 ชีวิต เมื่อเดินทางไปถึงแล้ว ถ้าสถานที่พร้อมรองรับกลุ่มก็จะไปค้างกันที่จุดจัดกิจกรรม แต่ถ้าไม่สะดวกก็จะเข้าที่พักที่ใกล้ที่สุดก่อน แล้วค่อยขับรถขึ้นไปทำกิจกรรมสนุกกับเด็กๆ ข้างบน เพราะต้องคำนึงความสะดวกทั้งฝ่ายเจ้าบ้านและทางฝ่ายผู้จัดเองด้วย เด็กๆ ทุกคนก็ดูสนุกไปกับเรา ร้องรำทำเพลง แข่งกีฬา แจกของรางวัล และมอบของบริจาคปิดท้าย ซึ่งส่วนตัวคิดว่ามันเป็นความรู้สึกที่ดีที่เราได้มาทำกิจกรรมดีๆ ร่วมกันกับเพื่อนๆ สมาชิก มอบสิ่งของ ทำสิ่งดีๆ เพื่อสังคมร่วมกัน เพราะในประเทศไทยยังมีหลายชุมชนที่ต้องการความช่วยเหลือจากคนในสังคมไทยร่วมกันอีกมาก และเราก็ยินดีที่จะทำสิ่งนี้ต่อไป