ฤาคำอธิษฐานจะไม่เป็นจริง ‘ชอนาน’ ชนวนสงครามครั้งใหม่??

ประชาคมโลกผู้รักสันติ และ 50 ล้านดวงใจของชาวเกาหลีใต้ ต่างหวาดหวั่นว่า ...คำอธิษฐานขอให้ “อูรี นารา บ้านเมืองของเรามีความสงบสุขเถิด” อาจจะไม่เป็นจริงเสียแล้ว เมื่อรัฐบาลเกาหลีใต้แถลงข่าวว่า เรือรบลาดตระเวน “ชอนาน” (รตพศ) Cheonan –PCC 772 พร้อมลูกเรือ 104 คน ที่จมลงอย่างปริศนาบริเวณเกาะ “ปีกขนนกขาว” ใกล้เขตแดนเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 26 มี.ค. 2010 พร้อมชีวิตทหารเรือ 46 นายนั้น ... เป็นเพราะ “ตอร์ปิโดที่ถูกยิงมาจากเรือดำน้ำของเกาหลีเหนือ”

นับจากวันแห่งความสูญเสีย เกาหลีใต้ได้รีบจัดตั้งทีมพิสูจน์หลักฐานเฉพาะกิจจากผู้เชี่ยวชาญในกองทัพ หน่วยงานความมั่นคง และสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 50 คน และขอกำลังคนไปยังสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย อังกฤษ และสวีเดน ให้ส่งผู้เชี่ยวชาญอีก 24 คนมาร่วมเป็นทีมงาน ฉก. นานาชาติ ... ทีมงานถูกแบ่งออกเป็น 4 ทีมย่อย ได้แก่ “ทีมตรวจสอบทางวิทยาศาสตร์ ทีมวิเคราะห์วัตถุระเบิด ทีมวิเคราะห์การบริหารโครงสร้างเรือ และทีมวิเคราะห์ข่าวกรอง”... ทั้งนี้ เพื่อให้เกิดความมั่นใจว่ากระบวนการพิสูจน์นั้นถูกต้องแม่นยำ เพราะผลที่จะออกมาอาจเสี่ยงต่อความมั่นคงปลอดภัยของประเทศ....

สุดท้ายแล้ว การแถลงข่าวต่อหน้าสื่อมวลชน ณ กระทรวงกลาโหม เกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 20 พ.ค.ที่ผ่านมาของหัวหน้าทีมร่วม ฉก. ส่งผลให้สันติภาพบนคาบสมุทรเกาหลีสั่นคลอนขึ้นมาทันที ...ในรอบ 2 เดือนที่ผ่านมา เกาหลีใต้เองไม่กล้าฟันธงลงยันต์ ทั้งๆ ที่สงสัยมาตลอดว่าจะเป็นฝีมือของ “ลุงคิมข้างบ้าน” ก็เพราะต้องการหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าที่อาจจะนำไปสู่สงครามกับเกาหลีเหนือ และความเสียหายทางเศรษฐกิจอย่างใหญ่หลวง ...ทว่า คราวนี้ถึงเวลาต้องยืนยันผลการตรวจสอบที่ใช้เวลาในการค้นหาความจริงถึง 54 วัน ว่า “เรือชอนานจมลงด้วยตอร์ปิโด” ของ “ลุงคิม จ.อ.” จริงๆ โดยมีหลักฐานพยานวัตถุและบุคคลมัดตัวเจ้าตอร์ปิโดเพชฌฆาตไว้อย่างแน่นหนา ดังนี้

ข้อสรุปที่ 1 “จมลงเพราะตอร์ปิโด” มีเหตุผล (1) ... สามารถเก็บกู้ซากตอร์ปิโด ซึ่งยังคงมีชิ้นส่วนใบพัดและมอเตอร์ขับเคลื่อนขึ้นมาได้ จากการสำรวจพื้นที่ใต้น้ำระยะ 500 ตารางหลาจากจุดเกิดเหตุ (2) ลักษณะการถูกทำลายของเรือขาดออกเป็น 2 ท่อน เกิดจากแรงกระแทกของคลื่นที่ถูกอัดระเบิดภายนอกเรือ ซึ่งต้องมีปริมาณระเบิดอย่างน้อย 200300 กิโลกรัม และ (3) มีพยานปากเอกบนฝั่งเกาะ “ปีกขนนกขาว” ให้การว่า เห็นเสาสีขาวพุ่งขึ้นสูงจากพื้นน้ำประมาณ 100 เมตร ราว 23 วินาที ในเวลาที่เกิดเหตุ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดจากคลื่นแรงอัดระเบิดใต้น้ำ

ข้อสรุปที่ 2 “ตอร์ปิโดเป็นของเกาหลีเหนือ” หลักฐาน (1) บนซากตอร์ปิโดเจ้ากรรมมีตัวเลขและตัวอักษรเกาหลี ว่า “1 น๘” แปลว่า “หมายเลข 1” ประทับติดอยู่ ซึ่งตรงกับเครื่องหมายบนตอร์ปิโดของเกาหลีเหนือที่เกาหลีใต้เคยกู้ขึ้นมาได้จากแนวชายฝั่งเมื่อ 7 ปีก่อน (2) แผนผังโครงสร้างของซากตอร์ปิโดตรงกับตอร์ปิโดรุ่น CHT02D อันแสดงไว้ในโบรชัวร์สินค้าอาวุธสงครามส่งออกของเกาหลีเหนือ มีเส้นรอบวง 53 เซนติเมตร น้ำหนัก 1.7 ตัน น้ำหนักระเบิด 250 กิโลกรัม ซึ่งตรงกับน้ำหนักของระเบิดที่ประเมินไว้ว่าทำลายเรือชอนาน...เป๊ะ... (3) ก่อนเกิดเหตุ 23 วัน เรือรบยานแม่และเรือดำน้ำขนาดเล็กของเกาหลีเหนือแล่นออกจากฐานทัพชายฝั่งเดียวกับที่เกิดเหตุ และแล่นกลับไปถึงฐานทัพ 23 วันหลังจากนั้น และทีมข่าวกรองยืนยันว่า ในช่วงเวลาที่เกิดเหตุมีกองเรือเกาหลีเหนืออยู่ใกล้บริเวณเกิดเหตุจริง

เกาหลีเหนือมีเรือดำน้ำทั้งหมด 70 ลำ เป็นเรือดำน้ำขนาดใหญ่ ระวางขับ 1,800 ตัน 20 ลำ ขนาดระวางขับ 370 ตัน 40 ลำ และขนาดเล็ก Midget อีก 10 ลำ ...เจ้าเรือดำน้ำ Midget นี่ละคือปัญหา เพราะเป็นเรือดำน้ำสอดแนมที่ถูกสร้างด้วยเทคโนโลยีทันสมัย เพื่อการจำหน่ายให้กับพันธมิตรในระบอบคอมมิวนิสต์ของเกาหลีเหนือ เรียกว่าเป็น “an underwater weapon system”... ปัจจุบัน กองทัพเรือเกาหลีใต้ยังไม่มีเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพสูงสุดที่จะตรวจจับการบุกรุกของเรือดำน้ำ Midget ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ เกาหลีเหนือจึงใช้เรือดำน้ำ Midget เข้ามาเป็นสปายสอดแนมในน่านน้ำเกาหลีใต้อย่างง่ายดาย

ภาพจำลองเหตุการณ์ “ตีหัวแล้ววิ่งหนีเข้าบ้าน” จึงเป็นดังนี้ “เรือดำน้ำ Midget คลาส ‘ยอโน’ ระวางขับ 130 ตัน” แอบแล่นเข้ามาในน่านน้ำเกาหลีใต้ อ้อมมาตลบหลังเรือชอนานที่ลาดตระเวนอยู่ ล็อกเป้าตั้งแต่กลางคืน และยิงตอร์ปิโดจากระยะใกล้ แรงระเบิดเกิดขึ้นใต้น้ำลึกราว 69 เมตร จากบริเวณจุดกึ่งกลางลำเรือไปทางซ้าย 3 เมตร ... จากนั้น “เรือดำน้ำ Midget” รีบตีวงอ้อมออกไปจากจุดเกิดเหตุ วิ่งกลับไปฐานทัพตามเส้นทางที่แอบเข้ามา....