"เจ็ดกุญแจ"งดงามด้วยมิตรภาพในวัยเยาว์

ผลงานล่าสุดของนักเขียนหญิงผู้นี้ก็กลับมาอีกครั้งในชื่อ “เจ็ดกุญแจ” นวนิยายไทยสไตล์อบอุ่น เนื้อเรื่องสนุก สมจริง ขำขันเหมือนได้เดินทางย้อนเวลาไปสมัยนักเรียนรุ่นเดียวกับผู้เขียน

เรื่อง อินทรชัย พาณิชกุล / ภาพ ไม่เครดิต

เชื่อว่านักอ่านหลายๆ คนคงจะเคยคุ้นหูคุ้นตากันมาบ้างสำหรับหนังสือที่ชื่อ “ดอกไม้บนภูเขา” (หนึ่งในหนังสือดี ๑๐๐ เรื่องที่เด็กและเยาวชนไทยควรอ่าน) กับชื่อเจ้าของผลงาน “สองขา”

เรื่องราวความงดงามในชีวิตของหญิงสาวตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่บุกป่าฝ่าดงเข้าไปเป็นครูอาสาในดินแดนห่างไกลทุรกันดาร ท่ามกลางกลิ่นอายบริสุทธิ์ของธรรมชาติ สะท้อนแง่มุมความสัมพันธ์ระหว่างครูและศิษย์ ตลอดจนวิถีชนกลุ่มน้อยแห่งหมู่บ้านกองม่องทะ สังขละบุรี ในเขตทุ่งใหญ่นเรศวร เมื่อช่วงปี 2530-2533 หรือประมาณ 20 ปีที่แล้ว สร้างความประทับใจไม่รู้ลืมแก่ผู้อ่านมาทุกยุคทุกสมัย

หลังห่างหายไปนานจนใครๆ พากันคิดถึง ผลงานล่าสุดของนักเขียนหญิงผู้นี้ก็กลับมาอีกครั้งในชื่อ “เจ็ดกุญแจ” สำนักพิมพ์มติชน นวนิยายไทยสไตล์อบอุ่น เนื้อเรื่องสนุก สมจริง ขำขัน เหมือนได้เดินทางย้อนเวลาไปสมัยนักเรียนรุ่นเดียวกับผู้เขียน

“หนังสือเล่มนี้มาจากความคิดถึงเพื่อนล้วนๆ และอยากรู้ข่าวคราวของเพื่อนๆ ก็เลยอยากจะตามหาเพื่อนๆ อย่างในเนื้อเรื่องนั่นเลย” ศรีสมร (กิจภู่สวัสดิ์) หรือเจ้าของนามปากกา “สองขา” บอกสั้นๆ อย่างอารมณ์ดี

นวนิยายเล่มนี้เป็นเรื่องของครูใหญ่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งประกาศตามหาลูกศิษย์กลุ่ม “เจ็ดกุญแจ” ที่เรียนจบไปกว่า 30 ปี อันถือเป็นจุดเริ่มต้นให้กลุ่มเพื่อนๆ ได้กลับมาพบเจอกันอีกครั้ง แต่ด้วยวันเวลาที่ผ่านไปเนิ่นนาน ต่างคนต่างได้พบเจอเรื่องราวต่างๆ ทั้งดีและร้าย ทำให้หลายสิ่งหลายอย่างในตัวของแต่ละคนเปลี่ยนแปลงไปไม่เหมือนเดิม แต่ท้ายที่สุดเมื่อได้กลับไปเจอเพื่อนรักและครูที่เคารพอีกครั้ง ความผูกพันของมิตรภาพที่แท้จริงก็ช่วยทำให้ทุกคนมีกำลังใจที่จะก้าวเดินต่อไปได้

ด้วยความเป็นประสบการณ์จริงในชีวิต บวกกับจินตนาการและความรักความคิดถึงช่วงเวลาดีๆ เหล่านั้น ฉากเก่าๆ ตัวละครหน้าเดิมๆ และบทสนทนาที่ไม่มีวันลืมยังคงกระจ่างชัดอยู่ในความทรงจำ นี่เองที่ทำให้เธอลงมือเขียนอย่างมีความสุข

“เขียนรวดเดียวอย่างสนุกและมีความสุขจนจบเลยค่ะ สุขที่ได้คิดถึงเพื่อนคนนั้นคนนี้ ไปหยิบเฟรนด์ชิปมาอ่าน หยิบรูปถ่ายมาดู ภาพพวกเราสมัยวัยรุ่นก็พรั่งพรูออกมาเลย ทั้งเรื่องดีและไม่ดี แต่ก็เป็นเสน่ห์แห่งวัย ทำให้เรารักชีวิตช่วงนั้นมากๆ คิดถึงเมื่อไรก็ยิ้มได้เสมอ”

“แก่นหลักของเรื่องก็คงจะเป็นเรื่องชีวิตและการดำเนินชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งที่แปลก ชวนให้ตามดูไม่ว่าจะชีวิตของใคร แต่จะเน้นไปที่เรื่องมิตรภาพ เพราะมิตรภาพเป็นเรื่องใกล้ตัว เป็นเรื่องที่ทุกคนเชื่อมโยงกับตัวเองได้ ใครอ่านแล้วคงคิดถึงเพื่อนๆ ที่เราเคยเยาว์วัยและเติบโตมาด้วยกัน นึกถึงแล้วมันก็น่าจะเป็นน้ำหวานของชีวิตในยามที่เราประสบพบเจอกับเรื่องขมๆ ความทุกข์ ปัญหามากมายสารพัดรูปแบบ อีกอย่างก็อยากจะให้กำลังใจ เพราะเชื่อว่าสิ่งดีๆ ยังรอเราอยู่นะ ลุกเถอะ จะได้มีแรงเดินไปหามัน”

“ความรู้สึกคิดถึงมิตรภาพในสมัยเก่าๆ และความอยากเจอเพื่อน อย่าไปหวังเลิศเลอว่าไม่ได้เจอกันนาน เพื่อนเราแต่ละคนคงจะได้เป็นผู้จัดการ อาจารย์ หมอ หรือสวย รวย เก่ง หล่อ เลิศ เท่ ประสบความสำเร็จ แต่ขอให้แค่คิดว่าการได้มาเจอกันอีกนี่มันดีแค่ไหนแล้ว”

แม้วันนี้ “สองขา” นักเขียนหญิงเจ้าของผลงานหลากหลายเล่ม ทั้งนวนิยาย บทกวี และหนังสือประเภทฮาวทูเกี่ยวกับพัฒนาการเด็ก จะใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศ ไม่ได้พบหน้าพูดคุยเพื่อนฝูงง่ายดายเหมือนสมัยก่อน

แต่นวนิยายเล่มนี้ก็น่าจะเป็นบันทึกความทรงจำอันล้ำค่าระหว่างความรักความผูกพันของเธอที่มีต่อเพื่อนๆ ได้เป็นอย่างดี