กุ้งแม่น้ำ

โดย...ปู โลกเบี้ยว

อยากกินกุ้ง อยากกินกุ้ง คิดแล้วต้องไปกินกุ้งแม่น้ำแถวๆ บางปะอิน สถานที่ที่คุ้นเคยและมักจะชักชวนเพื่อนพ้องพี่น้องไปกินอีกต่างหาก เพราะอร่อยเริ่ด สดๆ จากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ติดกับร้านนั่นแหละ ราคาก็โอเคร ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ ด้วย ไปก็ง่าย ลงทางด่วนสุดทางบางปะอิน เลยศูนย์ศิลปาชีพบางไทรไปหน่อยเดียวเท่านั้นแหละ แต่อาจจะไม่ได้กินง่ายๆ นักนะจ๊ะ เพราะถ้าหมดแล้วหมดเลย หรือถ้าไปไม่ถูกเวลาละก็ รอไปเหอะ คนอย่างเยอะน่ะสิ

ปูนะไปกินตั้งแต่ร้านเขาเล็กๆ จนเดี๋ยวนี้ขยายจากภาคพื้นดินลงไปในน้ำแล้วอ่ะ ชื่อร้าน “เรือนไทย” ร้านอยู่ในวัดเชิงเลน บางไทร ติดแม่น้ำเจ้าพระยาเลย ปูเคยเห็นน้องหนุ่ยเจ้าของร้านเขาจะซื้อกุ้งจากชาวบ้านที่เขาตกกุ้งมาขายกันสดๆ ถึงบ้านเลยอ่ะ จะมีชาวบ้านแถวนั้นแหละแบกข้องมาคนละใบ ในข้องจะมีทั้งปลาและกุ้งสดๆ น้องหนุ่ยก็จะซื้อมาไว้ในบ่อที่สร้างขึ้นเองหลังบ้าน เวลาคนจะกินค่อยช้อนเอาขึ้นมาปรุงอาหาร ลูกค้าก็จะได้กินกันสดๆ หวานนนนเชียว สดจริงๆ นะ หมดทุกวัน กุ้งต้องเอาขึ้นจากน้ำสดๆ ถึงจะมีรสชาติหวานอร่อย เคยไฟดับสองชั่วโมงกุ้งตายเกือบหมด แต่โชคดีเพราะขายหมดไม่เคยเหลือ

พอมาหลังๆ เนี่ยขายดีเกินคาด กุ้งจากแม่น้ำหลังร้านตัวใหญ่ๆ เริ่มไม่พอขาย จึงต้องสั่งกุ้งจากประเทศเพื่อนบ้านมาขาย โดยจะมีตัวแทนหลายทอดจากฝั่งโน้นกว่าจะมาถึงฝั่งเราจนถึงปากผู้บริโภคอ่ะหลายมือเลยล่ะ เพราะงั้นมันจึงไม่สดเท่ากุ้งจากแม่น้ำบ้านเราไง น้องหนุ่ยจะสั่งวันเว้นวัน เพราะขายดีมาก คนกินกุ้งกันเยอะ แล้วส่วนใหญ่เมนูอาหารที่นี่ก็เป็นกุ้งไง ปลาก็มีนะ ปลาเนื้ออ่อนทอดกระเทียมหรือฉู่ฉี่ปลาน้ำเงินงี้ แต่มักจะเน้นกุ้งซะล่ะมากกว่า เมนูเด็ดของปูก็มักจะสั่งกุ้งเผาและกุ้งทอดเกลือ คลุกกับข้าวนี่สามารถกินข้าวได้เป็นหม้อๆ เลยอ่ะ แต่กุ้งของประเทศเพื่อนบ้านจะตัวใหญ่มาก บางทีใหญ่กว่าของเราอีกอ่ะ ดูล่อตาล่อใจทำให้น่ากินมากกก

ยิ่งขายดีพวกฝั่งโน้นก็เริ่มหาวิธีเอาเปรียบหรือขี้โกงนั่นแหละ ส่งมาให้เยอะๆ แต่ไม่สด สังเกตดูได้ว่าตรงช่วงคองิจะหักเละน้ำเยิ้มเชียว จากที่เคยแงะออกมาแล้วมีไข่ก็เริ่มมั่วเอาที่ไม่มีไข่มายัดปนกับตัวสวยๆ ซะงั้นแหละ แล้วขายเราในราคาเดิม ดีไม่ดีซวยไปเจอพวกฝั่งโน้นแอบเอาตะกั่วยัดใส่ตรงหัวกุ้งเพื่อให้หนักตาชั่งอีกน่ะ เพราะเคยโดนร้องเรียนหาว่าขี้โกงค้ากำไรเอาเปรียบผู้บริโภค ก็เคยมีลูกค้าอยู่เคสหนึ่งไง กินกุ้งแล้วเจอตะกั่วเจือปนอยู่ในหัวกุ้ง แล้วเอาไปร้องเรียนทางเทศบาลเลยเข้ามาตรวจ แต่พอดีทั้งลูกค้าหลายๆ คนและคนจากทางเทศบาลที่เคยเป็นลูกค้าของร้านน้องเขาเป็นพยานได้ว่าน้องหนุ่ยเป็นคนโคตะระตรงเลย ของไม่ดีไม่สดจะไม่ขาย เลยรอดไป พอไปเอาความกับลูกน้อง ลูกน้องบอกว่าขอโทษ เพราะคนเยอะวันนั้นรีบ พอผ่าครึ่งเสร็จก็รีบย่างเลย ไม่ได้สังเกต เพราะเยอะอยู่น่ะอีตอนที่รับกุ้งมาจากต่างประเทศเนี่ย แล้วเจอโกงตาชั่งด้วยการยัดตะกั่ว แต่มักจะเอาออกก่อนเสมอ แต่มันก็ต้องมีพลาดกันบ้างแหละ เพราะต้องรีบเสิร์ฟให้ลูกค้า “โธ่! พี่ ถ้าลูกค้าว่าผมโกงอ่ะ แล้วผมล่ะไม่โดนโกงเหมือนกันเหรอ อีตอนที่เขาเอามาขายผมอ่ะ เท่ากับผมซื้อแพงเพราะมันโกงกิโลผม แต่ผมก็ยังขายให้พวกพี่ในราคาเดิม ไม่เคยบวกเพิ่มจากการถูกโกงเล้ย พวกผมอ่ะไม่มีกุ้งขายก็ต้องดิ้นรนหาที่ดีที่สุดมาขาย ถ้าผมไม่ซื่อตรง ผมจะขายดิบขายดีมาจนถึงทุกวันนี้เหรอ ชิมิ” เออ! จริง อันนี้จริง ปูฟันเฟิร์มได้เลยจ้ะ

น้องหนุ่ยบอกว่า ไอ้ที่เราต้องไปอาศัยกุ้งประเทศเพื่อนบ้านก็เพราะว่าบ้านเมืองเขายังอุดมสมบูรณ์อยู่ แหล่งน้ำยังไม่เสีย กุ้งจึงตัวโต ในขณะที่กุ้งในบ้านเรานั้นเล็กลงและบางทีก็กลายพันธุ์ซะด้วยน่ะสิ เพราะความต้องการกินกุ้งของคนไทยอ่ะเยอะมากขึ้น คนมีปัญญาในการสู้ราคากุ้งตัวโตๆ มากินกัน ประมงก็เร่งปล่อยพ่อแม่พันธุ์นะ แต่มันคงโตไม่ทันอ่ะ ยังมีอีกหลายๆ ปัจจัยที่ทำให้กุ้งแม่น้ำสดๆ ตัวไม่ใหญ่โตเท่าเมื่อก่อนไง โดยเฉพาะแหล่งน้ำ หรือไม่ก็พ่อแม่พันธุ์ดีก็จริง แต่พอลงไปในแม่น้ำดันไปผสมกับพันธุ์เล็ก กุ้งก็เลยไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าที่ควร คนก็จับมากินซะแล้ว บวกกับน้ำในแม่น้ำบ้านเราเริ่มไม่สะอาด อาหารไม่เพียงพอ ก็ทำให้กุ้งตัวเล็กลงได้ ยิ่งถ้าประมาณ พ.ค.ก.ย.เนี่ย เขาห้ามจับกุ้งนะ เพราะเป็นฤดูวางไข่ ปกติจะวางอวนวางตาข่ายได้ แต่ถ้าฤดูวางไข่จะห้ามเด็ดขาดเชียว ตอนใช้อวนและตาข่ายจับได้เนี่ย วันหนึ่งๆ ชาวบ้านจะจับได้ 34 กิโลฯ แต่พอเขาห้ามวางอวนเพราะเป็นฤดูวางไข่ ต้องใช้วิธีตกกุ้งเอา ถ้าอากาศร้อนก็ไม่ออกไปตกกุ้ง พอฝนตกก็ค่อยออกไปจับใหม่งี้ ได้วันละ 34 ตัวเอง หมายถึงตัวใหญ่ๆ อ่ะนะ เลยทำให้ขาดตลาด จึงจำเป็นต้องหันไปพึ่งพากุ้งจากประเทศเพื่อนบ้านมาขายเอาหน้ารอดไปก่อน

บางร้านเขาจะใช้กุ้งตัวใหญ่ๆ ที่ฟรีซแช่แข็งไว้มาเสิร์ฟจร้าาาา โดยใช้วิธีผ่าให้ตัวตั้งๆ เข้าไว้เหมือนตั้งช้อนอ่ะ เพื่อให้น้ำและไข่ที่แบ่งมาจากกุ้งตัวอื่นไหลมารวมกันอยู่ที่หัวกุ้ง พอจะหลอกลูกค้าได้บ้างว่าเป็นกุ้งเนื้อนมไข่งี้ น้องหนุ่ยบอกว่า ถึงจะหากุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ๆ ยากหน่อยก็ไม่คิดแพง เพราะถ้าขายแพงคงต้องนั่งรอลูกค้า แต่ถ้าเอากำไรน้อยหน่อยก็จะขายได้เรื่อยๆ มันทำให้ผมมีความสุขด้วยครับ น่านนนน คนดีเยี่ยงนี้จะไม่ไปอุดหนุนน้องบ่อยๆ ได้ยังไงล่ะ

น้องบอกว่าความจริงกุ้งสวยๆ ตัวใหญ่ๆ ในเมืองไทยยังมีอีกมากมาย อย่างเช่นแถวเขื่อนลำปาว จ.กาฬสินธุ์ ที่แหล่งน้ำยังเป็นธรรมชาติอยู่ ตัวใหญ่ๆ ก็ประมาณ 3 ตัว 2 กิโลฯ อีกที่ของอีสานก็ที่อุบลฯ ก็ยังมีตัวใหญ่ๆ และราคาถูกกว่าด้วย หรือทางใต้ก็เยอะ เพราะผู้คนคงไม่ได้ลงไปกินแบบสบายใจนัก จึงยังพอจะมีกุ้งตัวใหญ่ๆ ให้เห็นและส่งขึ้นมาถึงกรุงเทพฯ ให้เราได้กินกัน เห็นมะ ความจริงเมืองไทยของเราก็ยังมีอะไรเยอะกว่าที่เห็นออกเนอะ