‘Historic day of Buddhist in India’เนื่องในวันวิสาขบูชา พ.ศ. ๒๕๕๖! (ตอนที่ ๔)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

จริงๆ แล้ว การไปสร้างวัดวาอารามน้อยใหญ่ ในเขตประเทศอินเดียเนปาล มิใช่เป็นเรื่องที่อัศจรรย์พันลึก ยากที่จะทำ... เดี๋ยวนี้เป็นเรื่องธรรมดามากๆ กับการไปสร้างวัดแถบเขตสังเวชนียสถาน ดังที่จะเห็นได้จากการผุดปรากฏวัดนานาชาติมากมาย แถบพุทธคยา/อินเดีย เฉพาะวัดของพระภิกษุคณะศรัทธาชาวไทยก็มีมากกว่า ๔๕ วัดแล้ว เรียกว่า ชาวไทยไม่ต้องกลัวว่า จะไม่มีที่พัก เมื่อเดินทางไปแสวงบุญในอินเดีย แต่ต้องคบกับบริษัททัวร์ที่สามารถจัดหาที่พักตามวัดวาอารามได้อย่างดี มีความสนิทกับหลวงพี่ หลวงพ่อ ที่ดูแลบริหารกิจการวัดนั้นๆ อย่างดี ซึ่งรับรองว่า ที่พักอาหารการกินแบบไทยๆ มีแน่นอน ดังที่เห็นชาวไทยได้เดินทางไปปีละมากๆ สู่เส้นทางการแสวงบุญในชมพูทวีป หรือแม้แต่ชาวพุทธในประเทศต่างๆ ก็สะดวกสบายต่อการเข้าพักวัดประจำชาติของตนเอง ที่พระภิกษุและคณะศรัทธาในแต่ละชาติไปสร้างไว้ เพื่อรองรับนักแสวงบุญจากประเทศของตน ที่เดินทางมาในฤดูกาลบำเพ็ญกุศลระหว่างเดือน ต.ค.ไปจนถึง มี.ค. ที่มีผู้คนนิยมเดินทางไปประกอบศาสนกิจ... แต่ไม่เคยมีวัดหรือมหาวิหารของชาวพุทธในอินเดียเกิดขึ้นเลย อย่างมีมาตรฐานสมฐานะเป็นมหาวิหาร แม้ว่าหากจะมีปรากฏอยู่บ้าง ก็เป็นเพียงแค่สัญลักษณ์เล็กๆ ไม่เป็นรูปธรรมพอที่จะแสดงว่าเป็นสถาบันมหาวิหารของชาวพุทธ ที่จะเทียบเคียงกับวัดวาอารามของชาวพุทธจากนานาชาติได้เลย

หากจะปรากฏว่ามีวัดวาอารามบ้าง ก็ต้องเป็นในรัฐมหาราษฎร์ ที่มีชาวอินเดียนับถือศาสนาพุทธพำนักอยู่มากกว่า ๘ ล้านคน ซึ่งเป็น ชาวพุทธสายศรัทธาของ ดร.อัมเบ็ดก้าร์ แต่ก็ไม่ได้เป็นวัดวาอารามที่เป็นแบบมาตรฐานแบบในบ้านเรา ทั้งนี้ เพราะชาวพุทธในอินเดียนั้น มีที่มาดั้งเดิมจากพวกนอกวรรณะ (อธิศูทร) มีฐานะยากจน แตกต่างไปจากชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดูหรือศาสนาเชน ซึ่งมีความพร้อมโดยฐานะ ความรู้ เศรษฐกิจ บทบาทหน้าที่ มั่นคง เข้มแข็ง และได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลอินเดียอย่างเต็มที่ในทุกๆ ด้าน

แต่เมื่อกาลเวลาเดินทางมาถึงปัจจุบัน ชาวพุทธในอินเดียในรัฐมหาราษฎร์ ก็เริ่มมีฐานะบทบาททางสังคมมากขึ้น ด้วยการศึกษาที่ดีขึ้น มีบทบาทฐานะทางสังคมมากขึ้น จึงส่งผลต่อการขับเคลื่อนของพระพุทธศาสนาในอินเดียมากขึ้น หากรู้จักรวมตัวกันขับเคลื่อนไปอย่างมีระบบและทิศทาง ดังที่ปรากฏการรวมตัวภายใต้การนำของชาวพุทธที่มีบทบาทระดับสูงสุดในรอบ ๖๐ ปี ของตำแหน่งหน้าที่ในรัฐบาลของรัฐบาลอินเดีย จึงนำไปสู่การจูงใจบุคคลและคณะศรัทธาทั้งหลายในพุทธศาสนาให้รวมตัวกัน เพื่อประกอบกำลังขับเคลื่อนองค์กรพุทธศาสนาในอินเดียของชาวอินเดีย ให้เดินหน้าไปอย่างมีแบบแผน เทียบเท่าองค์กรชาวพุทธจากนานาชาติ โดยอาตมามีส่วนในการชี้แนะบ้างตามกำลังความรู้ความสามารถ อันเป็นไปตามแบบแผนของวิถีพุทธศาสนา จนเกิดการก่อตั้งสถาบัน “Buddha Vipassana Institute in Pune (India) หรือ BVIP” ขึ้น เพื่อเป็นศูนย์กลางการ เรียนรู้ ปฏิบัติ และประกอบศาสนกิจอันถูกต้องตามพระธรรมวินัยในพระพุทธศาสนา

จึงได้มีการจัดวางมงคลฤกษ์ เพื่อก่อสร้างโครงการดังกล่าวขึ้น ในท่ามกลางพระจันทร์เต็มดวงของวันเพ็ญวิสาขมาส หรือขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ซึ่งตรงกับวันวิสาขบูชา ในปีพุทธศักราช ๒๕๕๖ ซึ่งเป็นวันวิสาขบูชาที่มีคุณค่ายิ่งนักต่อชาวพุทธในชมพูทวีป...

(อ่านต่อฉบับหน้า)