มาฆบูชาร่วมอนุโมทนากับชาวพุทธในอินเดีย(๗)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส [email protected]

ปุจฉา : กราบอาราธนาพระอาจารย์ ช่วยกรุณาเล่าเรื่องผลความสำเร็จของการจัดงานมาฆบูชาโลกในประเทศอินเดีย และมุมมองใดๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา อันควรแก่การศึกษาตามที่ปรากฏในบทความ สว่าง ณ กลางใจ ของหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์...

วิสัชนา : จากที่ได้พยายามบอกกล่าวเล่าเรื่องเบื้องหน้าเบื้องหลังโดยสรุปของการจัดงานมาฆบูชาในส่วนของรัฐมหาราษฏระ ซึ่งจะเชื่อมโยงสู่การจัดงานมาฆบูชา ณ วัดเวฬุวันมหาวิหารนั้น เพื่อจะได้เห็นได้เข้าใจถึงความจริงของกระบวนการจัดการอันนำไปสู่ความสำเร็จ โดยเฉพาะผลที่ปรากฏ ณ วัดเวฬุวันมหาวิหารนั้น ก็สืบสายมาจากรัฐมหาราษฏระ ซึ่งหลายๆ คนที่มีโอกาสได้ไปร่วมงานมาฆบูชา ณ วัดเวฬุวันมหาวิหารนั้น ไม่ได้เห็นบรรยากาศเฉลิมฉลองมาฆบูชาโลก ณ รัฐมหาราษฏระ ตามที่กล่าวมาโดยสรุป จึงขอนำมาเผยแผ่ เพื่อจะได้อนุโมทนาบุญกับชาวพุทธในชมพูทวีป ที่ได้จัดงานศาสนกิจลักษณะเช่นนี้ขึ้นเป็นครั้งแรก และเมื่อเสร็จสิ้นงาน ณ รัฐมหาราษฏระแล้ว ตัวแทนชาวพุทธในอินเดียประมาณ ๔๐-๕๐ คน จากหลายเมือง ได้เดินทางมาร่วมงานมาฆบูชาโลก ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร ราชคฤห์ นาลันทา รัฐพิหาร อินเดีย ที่ได้จัดให้มีขึ้นในระหว่างวันที่ ๒๖-๒๘ ก.พ. ๒๕๕๓ โดยอาตมาและคณะศรัทธาชาวไทยจำนวนประมาณ ๔๐-๕๐ คน ได้รีบเดินทางจากเมืองนาคปุระ รัฐมหาราษฏระ สู่เมืองราชคฤห์ รัฐพิหาร อย่างเร่งด่วน เพื่อมาประสานงานกับมหาโพธิสมาคม และองค์กรชาวพุทธในพุทธคยา (อินเดีย) ในการร่วมจัดงานมาฆบูชาโลกครั้งที่ ๑ ปีพุทธศักราช ๒๕๕๓ ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร

หากจะกล่าวเล่าเรื่องการจัดงานมาฆบูชา ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร อันเป็นวัดแห่งแรกในพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าของเราทรงประทับอยู่ในพรรษาที่ ๒, ๓, ๔, ๑๗ และ ๒๐ และเป็นสถานที่ก่อกำเนิดพระโอวาทปาฏิโมกข์ อันนำมาสู่ความสำคัญของวันมาฆบูชาที่ชาวพุทธควรแก่การระลึกถึง เพื่อการสักการบูชาในพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ และสังฆคุณ ซึ่งคงจะแตกต่างไปจากการจัดงานที่นาคปุระ รัฐมหาราษฏระ เพราะสำหรับหัวใจหลักของการจัดงานมาฆบูชาโลก ณ วัดเวฬุวันมหาวิหารนั้น จะประสบความสำเร็จหรือไม่นั้น ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่า “รัฐบาลอินเดียจะยินยอมให้เราจัดงานในสถานที่อุทยานป่าไม้เวฬุวัน ซึ่งในอดีตคือวัดเวฬุวันมหาวิหารได้หรือไม่...”

และนี่เป็นคำถามที่เราต้องตั้งเป็นประเด็นสำคัญ ก่อนที่จะดำเนินการในส่วนใดๆ เพื่อนำเข้าสู่แผนการจัดงานมาฆบูชาโลกในชมพูทวีป ณ ประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นการกล้าหาญอย่างยิ่งที่จะจัดงานดังกล่าว เพราะนับแต่พุทธศาสนาสูญหายไปจากชมพูทวีปในศตวรรษที่ 17 วัดเวฬุวันมหาวิหารก็กลับกลายไปสู่สวนอุทยานป่าไม้ และไม่เคยมีชาวพุทธกลุ่มใดเข้ามาประกอบศาสนกิจ จัดงานใดๆ ทางพุทธศาสนาอย่างเต็มรูปแบบอีกเลย จะมีบ้างคือการเดินทางจาริกมาเยือน กราบสักการะโดยทั่วไปอย่างที่เห็น แล้วก็จากไป แม้ในปัจจุบันก็คงเป็นเช่นนั้น เพราะนักจาริกแสวงบุญจากนานาชาติมักจะให้ความสำคัญกับพุทธคยา อันเป็นที่ตั้งของโพธิมณฑลสถานที่ตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณมากกว่า จึงทำให้พระนครราชคฤห์อันเป็นพระนครแห่งพระพุทธศาสนาในอดีต เป็นเพียงแค่เมืองผ่านของผู้มาเยือน ดังนั้น “เวฬุวัน” ในวันเพ็ญเดือน 3 หรือมาฆบูชาฤกษ์ จึงถูกชาวพุทธทอดทิ้งมายาวนาน โดยเฉพาะในยามค่ำคืนพระจันทร์เต็มดวง ทั้งนี้ด้วยเหตุปัจจัยหลายประการ ซึ่งจะกล่าวต่อไป...

อ่านต่อฉบับหน้า

**ส่งคำถามหรือ แสดงความเห็นในเรื่องต่างๆได้ที่ คอลัมน์ธรรมส่องโลก หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ อาคารบางกอกโพสต์ 136 ถนน ณ ระนอง แยกสุนทรโกษา คลองเตย กทม. 10110 โทรสาร 02-671-3132