ใจเย็นๆ... ‘Espresso Yen’

โดย...เกดริน / ภาพ : กาแฟดริป

“อภิมหาอมตะนิรันดร์กาลสมาพันธ์เอสเปรสโซ่เย็นแห่งชาติ...”

เห็นชื่อกรุ๊ปในเฟซบุ๊กแล้วแทบปล่อยก๊ากกับความยอกย้อนและแยบยลยิ่งของแอดมินผู้คิดชื่อกลุ่ม อะแฮ่ม! ยิ่งเห็นรายนามสมาชิกที่เกือบ 200 คน มีมากกว่าครึ่งไม่ใช่บุคคลธรรมดาไก่กาอาราเล่ เพราะประกอบด้วยกลุ่มบาริสตาผู้เป็นเจ้าของร้านกาแฟ รวมไปถึงกลุ่มผู้รักกาแฟที่มาชุมนุมกันทุกวันทุกคืนในโลกออนไลน์

เรื่องของเรื่องเริ่มต้นมาจากความไม่ลงรอยกันระหว่างความคิด 2 ขั้ว คือ “มี” หรือ “ไม่มี” เครื่องดื่มที่เรียกว่า “เอสเปรสโซเย็น” (Iced Espresso) จนทำให้เกิดข้อถกเถียงกันไม่รู้จบ

กระแสสาย “ไม่มี” อ้างตามขนบดั้งเดิมสูตรอิตาเลียนว่า เอสเปรสโซ คือ กาแฟที่เสิร์ฟเป็นเครื่องดื่มร้อนด้วยชอร์ตขนาดเล็กไม่เกิน 1 ออนซ์ เอสเปรสโซนอกจากจะเป็นเครื่องดื่มยุคใหม่ยอดฮิตด้วยตัวมันเองแล้ว ยังเป็นสารตั้งต้นในการทำกาแฟเมนูต่างๆ ที่รู้จักกันดี เช่น “อเมริกาโน” หรือเอสเปรสโซกับน้ำร้อน “ลาเต้” หรือเอสเปรสโซกับนม “คาปูชิโน” หรือเอสเปรสโซกับนมและฟองนม และ “มอคคา” เอสเปรสโซกับนมและช็อกโกแลต ฯลฯ ส่วนผสมหลักเป็นสูตรตามตำรา ทว่าอาจมีการเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนพิเศษ ปรับกันไปตามรสลิ้นนิยมของแต่ละร้าน

ความเชื่อฝ่ายค้านจึงยึดถือความไม่มี เนื่องจากความไม่น่าจะมีในตำรากาแฟสากล ก่อให้เกิดวลีที่ว่า “เอสเปรสโซเย็นไม่มีในโลก”

ความจริงที่น่าปวดใจคือ “เอสเปรสโซเย็น” กลับเป็นเมนูขายดีที่สุดในเมืองไทย นั่นทำให้ขั้วหนึ่งเกิดกระแสไม่ยอมรับเอสเปรสโซเย็น กระทั่งมีคำกล่าวเหน็บแนม “ไทยแลนด์โอนลี่...มีที่ประเทศไทยเท่านั้น” บางรายเป็นเอามากถึงขนาดเหยียดหยามว่า “อี๋ย์! นี่มันวัฒนธรรมกาแฟนอกคอก”

 

เรื่องราวบานปลายไปกันใหญ่ ในขณะที่เอสเปรสโซเย็นยังคงเป็นเมนูที่ได้รับความนิยมอย่างท่วมท้นทั้งจากร้านที่ขึ้นและไม่ขึ้นเมนูขาย บางรายหาทางออกด้วยการตั้งชื่อใหม่ว่า “Thai Iced Coffee” โดยมีตัวแปรอยู่ที่ “นมข้น” ซึ่งเป็นส่วนผสมเพิ่มเติมเข้ามาจากสูตรสากล

“คุณวุฒิ” กูรูกาแฟรุ่นบุกเบิกแห่งร้านซีททูคัพ (Seat to Cup) วิเคราะห์การกำเนิดเอสเปรสโซเย็นว่าเริ่มตั้งแต่ราวปี 2540 ยุคแรกๆ ของเครื่องชงกาแฟเอสเปรสโซแบบอัตโนมัติ (Fully Automatic) ซึ่งถือเป็นช่วงรอยต่อของกาแฟโบราณกับกาแฟแบบใหม่ที่สกัดกาแฟด้วยเครื่องเอสเปรสโซ เก่ายังไม่ไป ใหม่ก็มา ทีนี้เมื่อลูกค้าอยากดื่มกาแฟที่ชงด้วยเครื่องแบบใหม่เพราะหอมเข้มกว่า แต่อยากได้รสชาติหวาน มัน เหมือนสูตรกาแฟเย็นที่เพิ่งโบราณไปหมาดๆ งั้นเรียกรวมแบบสมานฉันท์เลยละกันว่า “เอสเปรสโซเย็น” (Espresso Yen)

เพื่อให้โลกหมุนไปข้างหน้า โอเคว่าไม่มีเอสเปรสโซเย็น (Iced Espresso) มีแต่เอสเปรสโซเย็น (Espresso Yen)

เอวัง เรื่องน่าจะจบแบบสวยๆ ลงท้ายด้วยการทำความเข้าใจให้ตรงกันระหว่างลูกค้าและบาริสตาน่าจะเป็นเรื่องสำคัญที่สุด อีโก้อะไรที่ไม่น่ารักตัดๆ ออกไปซะบ้าง หันมาช่วยพัฒนาวงการกาแฟไทยให้ก้าวไปข้างหน้ากันดีกว่า

...

สิบโมงกว่า ณ ร้านกาแฟดริปแห่งหนึ่งใจกลางสี่แยกปทุมวัน ร้านกาแฟเล็กๆ ต้นทุนต่ำที่ไม่ได้ชงกาแฟด้วยเครื่องเอสเปรสโซ ชายผู้ถือกายังคงบรรจงพรมน้ำร้อนลงบนกาแฟคั่วบดรอคอยออร์เดอร์แรกของวันด้วยใจระทึก

“ดริปเปรสโซ 1 ออนซ์ เคยทำมาแล้ว วันนี้จะโดนดริปเปรสโซเย็นมั้ยเนี่ย?”

รำพันไปใจพลอยนึกไปถึงกรุ๊ปอภิมหาอมตะนิรันดร์กาลสมาพันธ์เอสเปรสโซ่เย็นแห่งชาติ กับสโลแกน...“เข้ม หวาน มันส์”

เข้มจริง มันส์จัง... ว่าแล้วคืนนี้ต้องเข้าไปกดไลค์ในกลุ่มพวกเขาซะหน่อย! @