เลือกตั้ง69:วัดรอยเท้า"ปชป.-สีส้ม"ปฏิรูปทางเดียวกันแต่ปลายทางต่างกัน?

เลือกตั้ง69 สนามการเมืองไทยในสายตา รศ.ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง นักวิชาอิสระ ไม่ใช่แค่เรื่องของ"ฝ่ายแค้น"หรือ"ฝ่ายรัฐบาล"แต่คือการต่อสู้ระหว่าง2วิธีคิดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ระหว่างกลุ่มที่มองการเมืองเป็น "ธุรกิจ" กับกลุ่มที่ต้องการ "รื้อโครงสร้าง"

การจำแนก "เนื้อแท้" พรรคการเมือง

รศ.ดร.เจิมศักดิ์ จัดกลุ่มพรรคการเมืองตามดีเอ็นเอและอุดมการณ์ ดังนี้:

กลุ่มธุรกิจการเมือง (Business Politics): ประกอบด้วย ภูมิใจไทย (น้ำเงิน), เพื่อไทย (แดง) และกลุ่มร้อยเอกธรรมนัส (เขียว) กลุ่มนี้มีรากแก้วมาจากไทยรักไทยเดิม เน้นการลงทุน ใช้ทรัพยากร (กระสุน) และพร้อมประนีประนอมเพื่อแบ่งปันผลประโยชน์

กลุ่มปฏิรูปโครงสร้าง (Structural Reformers): ประกอบด้วย พรรคประชาชน (ส้ม) และ ประชาธิปัตย์ (ฟ้า) แม้สไตล์จะต่างกัน (ส้ม-ใจร้อน/ฟ้า-สุขุม) แต่มีจุดร่วมคือต้องการเปลี่ยนโครงสร้างประเทศ ไม่ใช่แค่เชิงอำนาจ

สมรภูมิเดือดและการโหวตเชิงยุทธศาสตร์

ภาคใต้: กลายเป็นพื้นที่ชิงดำระหว่าง "เจ้าถิ่น" สีฟ้าที่เริ่มฟื้นตัว กับ "ผู้ท้าชิง" สีน้ำเงินที่มีกระสุนพร้อม

กรุงเทพฯ/หัวเมือง: สีฟ้าพยายามดึงคะแนนคืนจากสีส้ม โดยชูจุดขายการเป็นฝ่ายค้านคุณภาพและกลไกตรวจสอบ

Strategic Voting: ปรากฏการณ์ "เลือกเพราะเกลียดอีกฝ่าย" จะทำให้ผลโพลคลาดเคลื่อน เพราะคนโหวตเพื่อสกัดกั้นขั้วที่ตนไม่ไว้วางใจ

เปิด 2 สูตรจัดตั้งรัฐบาล

รัฐบาลธุรกิจการเมือง (โอกาสสูงสุด): น้ำเงิน + แดง + เขียว หากรวมกันเกิน 250 เสียง กลุ่มนี้จะจับมือกันทันทีเพราะ "พูดภาษาเดียวกัน"

รัฐบาลปฏิรูปโครงสร้าง (ทางเลือกใหม่): ส้ม + ฟ้า หากส้มแลนด์สไลด์ (180+) และฟ้าฟื้นตัว (50+) อาจเกิดขั้วใหม่ที่ผลักกลุ่มธุรกิจไปเป็นฝ่ายค้าน

ความเสี่ยง "สีส้ม" และโจทย์ใหญ่ของประเทศ

พรรคสีส้มเผชิญความเสี่ยงสูงสุด แม้ชนะเลือกตั้งแต่อาจไม่ได้บริหาร เพราะการเปิดศึกรอบด้านกับ "ทหาร-ข้าราชการ-ทุนผูกขาด-Deep State" ความใจร้อนและไม่หาพันธมิตรอาจนำไปสู่การถูกสกัดกั้น

ไม่ว่าใครจะชนะ โจทย์ที่แท้จริงคือภาวะเศรษฐกิจถดถอยและความเหลื่อมล้ำ ซึ่งผู้วิเคราะห์ย้ำว่า "ประชานิยมแจกเงิน" ไม่ใช่คำตอบ แต่การ "ปรับโครงสร้างประเทศ" เท่านั้นที่จะนำไปสู่ทางออกที่ยั่งยืน

แหล่งที่มา : รายการคมชัดลึก