ปัญหาต่างรูปแบบ แต่มีพนักงานดีก็ผ่านปัญหาได้

....ม.ล.อัจราพร ณ. อยุธยา 

ครบ 2 ปี การปิดสนามบินสุวรรณภูมิและดอนเมือง เบื้องหลัง 9 วัน ที่การบินไทยผ่านวิกฤตมาได้เพราะพนักงานอย่างแท้จริง ตอนที่ 3 จะขอกล่าวถึงว่า ในยามวิกฤตมีปัญหามาให้แก้นาทีต่อนาที อยากคิดในแง่ดีว่า...หาโอกาสที่ไหนที่จะได้ทำงานที่ท้าทายได้สุดๆ อย่างนี้...

ผู้โดยสารส่วนหนึ่งไม่สามารถหาที่พักได้ เพราะในกระเป๋าไม่มีเงินค่าโรงแรมเหลืออยู่แล้ว เพราะเขาคิดว่าอีกสักครู่ก็จะนั่งเครื่องบินกลับแล้ว จึงเทเงินเพื่อเที่ยวเมืองไทยให้คุ้มที่สุดจนบาทสุดท้าย สิ่งที่ไม่น่าเชื่อ คือ พนักงานส่วนหนึ่งที่เข้ามาช่วยงาน ได้รับทราบปัญหาของผู้โดยสารจากการสนทนา พนักงานได้มาถามผู้เขียนว่า

ไม่กี่นาทีต่อมา เราได้ขึ้นป้ายว่า Homestay พนักงานส่วนหนึ่งลงชื่ออาสานำผู้โดยสารที่เป็นนักเรียนต่างชาติ ที่ไม่มีค่าที่พัก หรือหาที่พักไม่ได้ ไปพักที่บ้าน และอาสาจะนำไปส่งขึ้นเครื่องบิน หรือพากลับมาส่งที่สำนักงานใหญ่ในวันรุ่งขึ้น

โอพระเจ้า!...พวกเขามีจิตวิญญาณของพนักงานการบินไทยที่ทำได้ถึงขนาดนั้นเชียวหรือ

หลายอย่างในเหตุการณ์ครั้งนั้นเกิดขึ้นเป็นเรื่องที่คิดไม่ถึงจริงๆ

พนักงานบางคนมาแจ้งกับศูนย์ Homestay ว่าตนเองมีที่พักจะให้เช่า ยังไม่มีใครพัก ยินดีให้ไปอยู่ฟรี

อาสาสมัครคนหนึ่งต้องเข้าโรงพยาบาลให้น้ำเกลือ แต่เมื่อนึกได้ว่าเขาได้ให้สัญญากับผู้โดยสารที่รับผิดชอบว่า จะต้องส่งเขากลับบ้านในเที่ยวบินที่บอกไว้ เขาขออนุญาตหมดถอดน้ำเกลือชั่วคราว และรีบกลับมาที่สำนักงานใหญ่เพื่อทำตามสัญญา

เหล่านั้นคือความมุ่งมั่นที่เกินร้อยและเป็นน้ำใจที่เราสัมผัสได้ตลอดวิกฤตที่เกิดขึ้น

9 วันวิกฤต....จบไปท่ามกลางความอิดโรย ทุกคืนที่ผ่านมาพวกเราในฝ่ายสื่อสารวิสาหกิจและประชาสัมพันธ์ (4P) และพนักงานอาสาสมัครทั้งหลาย ได้นอนกัน 34 ชั่วโมง

วันนี้ผู้เขียนลาออกจากบริษัท การบินไทย มาแล้ว แต่ในการทำงานครั้งนั้นถือว่าเป็นประสบการณ์ตรง ที่หาไม่ได้ในตำราของตัวเองและพนักงานในองค์กร เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ซาบซึ้งใจกับคนหลายพันคนในบริษัท การบินไทย ที่ได้ขับเคลื่อนให้องค์กรผ่านภาวะวิกฤตมาได้

เหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นสิ่งที่ผู้เขียนต้องการบอกให้ทุกคนทราบว่า พนักงานทั่วไปซึ่งบางคนดูว่าเป็นเจ้าหน้าที่ตัวเล็กตัวน้อย แต่เมื่อถึงยามวิกฤต...

พวกเขานั่นแหละ...พนักงานทุกคนนั่นแหละ...คือพระเอกตัวจริง

2 ปีแล้วที่เหตุการณ์การปิดสนามบินสุวรรณภูมิและดอนเมืองผ่านมา ยังอยากขอบคุณทุกคน และขอยกเหตุการณ์ครั้งนั้นไว้เป็นประวัติศาสตร์และเกียรติประวัติให้กับพนักงานในองค์กรแห่งหนึ่งที่ใช้ความรัก ความเสียสละ ใช้หัวใจ และความทุ่มเทคนละไม้คนละมือ อาจจะดูฝืนอารมณ์ไปบ้างในบางขณะ แต่ก็ช่วยให้องค์กรผ่านพ้นวิกฤตการณ์มาได้อย่างไม่น่าเชื่อ

จากบทนี้เราจะพบว่า อย่ามองข้ามพนักงาน พวกเขาพร้อมที่จะเคียงข้างองค์กร แม้วิกฤตนั้นอาจจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับพวกเขาเลย ลองเตรียมการล่วงหน้าที่จะดึงศักยภาพของพนักงานเหล่านั้นออกมา และทุกคนจะพบว่าเราไม่ได้อยู่อย่างเดียวดายเมื่อเกิดวิกฤต

การบินไทยผ่านวิกฤต 9 วัน ในเหตุการณ์ปิดสนามบินสุวรรณภูมิและดอนเมืองมาได้

...เพราะพนักงานอย่างแท้จริง