ศาสนาอยู่ที่ใจ

โดย ราช รามัญ

ในแต่ละวันพบปะผู้คนมากมาย บางคนรู้จักกันมาตั้งแต่ผมยังเป็นนักข่าวสนามสายการเมือง แต่จะเพื่อนเก่าเพื่อนใหม่ไม่ส่งผลอะไรเพราะทุกอย่างเราเอาใจเป็นที่ตั้ง

เรื่องของจิตวิญญาณก็เช่นกัน...ในแต่ละคนต่างมีมุมมองวิธีคิดที่แตกต่างกันออกไป ซึ่งในแต่ละมุมมองไม่มีอะไรผิดหรือถูก บางคนเน้นเรื่องของบุญกุศล บางคนเน้นไปที่การปฏิบัติฝึกจิต แต่อีกหลายคนอาจเน้นที่การทำใจแบบง่ายๆ

ประเสริฐ พันธ์ลิมา เป็นอีกบุคคลหนึ่งที่มีแนวคิดในเรื่องของหลักธรรมที่เมื่อพูดคุยแล้วน่าสนใจ แม้ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาแต่ไม่ธรรมดา ที่ทำตัวเรียบง่ายแต่ในแวดวงยุทธภพของสังคมทหารต่างรู้จักดี สิ่งที่พูดคุยแล้วผมเกิดความชื่นชอบอย่างมากที่สุดเห็นจะเป็นแนวคิดที่กล่าวว่า...

“ทุกศาสนาต่างมีพื้นฐานที่ความรัก ความสันติสุขและสงบเป็นที่ตั้ง ใครเข้าถึงเรื่องนี้ได้ก็เข้าใจและเข้าถึงความเป็นศาสนาแล้ว”

คนอะไร...มดสักตัวไม่เคยฆ่า ยุงสักตัวไม่เคยตบ

“ผมชอบอ่านหนังสือที่เกี่ยวกับแนวความคิดปรัชญา แต่บางครั้งผมก็อ่านประวัติหลวงปู่ หลวงพ่อ ครูบาอาจารย์เหมือนกัน ที่อ่านเพราะอยากเห็นการใช้ชีวิตของแต่ละท่านเห็นแนวคิดทางด้านจิตวิญญาณของแต่ละท่านว่าเป็นอย่างไร เพื่อที่เราจะได้นำเอามาปฏิบัติกับเราบ้าง”

แต่ที่ฟังแล้วชอบมาก...

“ศาสนามันอยู่ที่ใจ ถ้าจิตใจของเราพร้อมไม่ว่าจะนับถืออะไรก็ดีหมด อย่างผมที่เป็นพุทธนี้ก็เป็นพุทธแบบที่เน้นจิตใจ ไม่ได้เน้นในมุมอื่นๆ อย่างพิธีกรรมหรือความศักดิ์สิทธิ์ อะไรแบบนั้นมาก เน้นที่ใจล้วนๆ

ถ้าใจเราดี ใจเรามีความเมตตา เท่านี้ผมก็ว่าน่าจะทำให้เรามีความสุขในชีวิตแล้ว ได้ช่วยผู้คนบ้าง ได้ช่วยสังคมบ้างตามกำลังสติปัญญาความสามารถของเราเอง”

อันนี้เห็นด้วยอย่างยิ่ง บางคนรู้ธรรมะทั้งตู้พระไตรปิฎกแต่ก็ยังทำตนให้เสื่อมไปจากในสิ่งที่รู้...ความจริงของโลก ความจริงของธรรม ความจริงทั้งหลายไม่ได้อยู่ในตู้ใบลาน แต่ความจริงทั้งหลายอยู่ที่ใจของเรานี้เอง

“ต้องบอกว่าหลักธรรมอะไรสูงๆ ผมนี่ไม่รู้เลย แต่รู้เพียงอย่างเดียวว่า ทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วย่อมได้ชั่ว และสุดท้ายจะดีหรือชั่วล้วนเริ่มต้นมาจากจิตใจความคิดของเราเป็นตัวตั้ง และการทำดี ไม่จำเป็นต้องโชว์ เพราะผมชอบคำสอนที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ท่านสอนเอาไว้อย่างมาก ‘ปิดทองหลังพระ’ ชอบคำนี้เลยนำเอามาใช้กับชีวิตตลอด”

ประเสริฐกล่าวเพิ่มเติมอีกว่า...

“เวลาผมทำบุญผมก็ไม่ได้เลือกวัด เลือกพระ ทำที่ไหนก็ได้ ผมชอบทำสังฆทาน ทำแล้วก็จบไม่ต้องไปนั่งหวาดระแวงคิดมาก บุญทำแล้วสบายใจสุขใจเราก็ได้บุญแล้ว แต่ถ้าทำแล้วเราคิดเยอะ อันนี้ไม่แน่ใจว่าเราจะได้บุญหรือเปล่าเหมือนกัน...

ทั้งบุญ ทั้งศาสนา ผมมองว่าทุกอย่างมันอยู่ที่ใจล้วนๆ ไม่ใช่อยู่ที่เรื่องภายนอกเลย ถ้าเราเข้าใจในจุดนี้ ชีวิตนี้เราทำบุญที่ไหนก็ได้จริงๆ ขอให้เริ่มมาจากใจเท่านั้นพอ”

ความเรียบง่าย...คือ สิ่งที่ไม่ธรรมดา แต่คนที่ทำตัวเหนือธรรมดาย่อมไม่มีอะไรเลย นี่แหละที่ทำให้คิดได้ว่า ของจริงย่อมนิ่งใบ้ ของพูดได้มักไม่จริงสักอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องทางโลกหรือทางธรรม

การถวายสังฆทาน เป็นการทำบุญที่มีผลมากอานิสงส์มาก ตามที่มีความเชื่อกันเพราะสังฆทานไม่ได้ถวายให้พระรูปใดรูปหนึ่ง แต่มอบให้พระทั้งวัดนั้นเป็นผู้มีสิทธิในการได้ใช้สิ่งของในสังฆทาน

ตามคตินิยมของคนไทย เขากล่าวว่า ใครได้มีโอกาสถวายสังฆทานสักเดือนละครั้งย่อมจะทำให้ชีวิตของเขาคนนั้นราบรื่น มีความสุขสงบในใจทำอะไรก็ดี เพราะจิตใจมีพื้นฐานแห่งการรักในความคิดดีนั้นเอง...