ทรัพยากร เมืองรอง สนามบิน

อธิกร ศรียาสวิน (ก้า อรินธรณ์)ผู้อำนวยการสถาบัน Academy of Business Creativity (ABC) มหาวิทยาลัยศรีปทุมนักการตลาดอินดี้ ที่ปรึกษาด้านครีเอทีฟแบรนดิ้ง

ได้มีโอกาสอ่านข่าวผลการวิจัยว่า พฤติกรรมนักท่องเที่ยวทั่วโลกนั้นเริ่มเปลี่ยนแปลงไป เพราะระบบข้อมูลข่าวสารโครงข่ายดิจิทัล ที่เชื่อมต่อข้อมูลโลก ทำให้การค้นคว้าหาข้อมูลเพื่อการเดินทางท่องเที่ยวนั้นช่างสะดวกสบายง่ายดายมากขึ้น

แน่นอนว่า มันส่งผลทำให้พฤติกรรมของนักเดินทางเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

จากในอดีตที่นักท่องเที่ยว มักจะเดินทางตามโปรแกรมกรุ๊ปทัวร์ แต่ในปัจจุบันแนวโน้มตลาดนักท่องเที่ยวที่เดินทางด้วยตนเอง หรือ F.I.T (Free Individual Traveler) ได้เพิ่มสูงขึ้น เป็น 60-70% เมื่อเปรียบเทียบการเดินทางกับกรุ๊ปทัวร์ ซึ่งลดลงเหลือเพียง 30-40%

สอดคล้องตามข้อมูลที่หลายศูนย์วิจัยเศรษฐกิจประเมินไว้ว่า ในช่วงปี 2018 นี้ จำนวนนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางเข้ามาเมืองไทยจะมีจำนวน 10.8 ล้านคน ซึ่งคิดเป็น 1 ใน 3 ของตัวเลขนักท่องเที่ยวต่างชาติ 35 ล้านคน ซึ่งเดินทางเข้ามาในประเทศไทย ตลอดช่วงปีที่ผ่านมา

คำนวณเป็นสมการง่ายๆ เรากำลังจะต้องเตรียมตัวรองรับนักท่องเที่ยว F.I.T. จีนราวๆ 5-6 ล้านคน/ปี และมีคาดการณ์ว่าจะมีการสร้างรายได้ให้กับประเทศราว 445,000 ล้านบาท

พฤติกรรมของ F.I.T ชาวจีนนั้น มักจะเดินทางมาเป็นครอบครัว หรือเป็นนักเดินทางแบบแบ็กแพ็ก ที่มาพร้อมกลุ่มเพื่อน ซึ่งนิยมวางแผนเดินทางด้วยตนเอง ไม่ว่าจะเป็นการซื้อตั๋วเดินทาง เช่ารถ หรือจองโรงแรมที่พักเอง ผ่านแอพพลิเคชั่นในระบบออนไลน์ต่างๆ

อีกทั้งความนิยมชมชอบในรูปแบบการท่องเที่ยว ก็ได้ปรับเปลี่ยนไป เพราะกลุ่ม F.I.T จะเที่ยวไปแบบตามใจตัวเอง เดินทางไปตามคำแนะนำในรีวิวต่างๆ จึงมักจะเป็นกลุ่มที่ริเริ่มออกเสาะแสวงหาสถานที่ที่มีความเป็นธรรมชาติ มีวัฒนธรรม รวมทั้งอาหารการกิน อันเป็นเอกลักษณ์

พวกเขาจะค้นหาสิ่งที่เมืองใหญ่ไม่มี โดยมีการกระจายตัวออกสู่แหล่งท่องเที่ยวในชุมชนเมืองรอง ที่ยังมีจุดท่องเที่ยวที่น่าสนใจ และยังมีความสดใหม่ ซึ่งมันตรงกับความต้องการของพวกเขามากกว่า

พฤติกรรมแบบนี้นี่เอง ที่นับเป็นจุดเริ่มต้นทำให้เกิดการออกเดินทางเข้าไปในเมืองรองเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จากเมืองใหญ่อย่างเชียงใหม่ พวกเขากระจายตัวไป ลำปาง เชียงราย จากเมืองใหญ่อย่างภูเก็ต เดินทางย้ายไปกระบี่ ตรัง จากเมืองพัทยา ย้ายไปจันทบุรี ตราด

แล้วอะไรบ้างที่เราควรจะพัฒนาเมืองรองที่มีศักยภาพ ให้มีความพร้อมในการรองรับรายได้จากการท่องเที่ยว และนักท่องเที่ยวข้างต้น

สิ่งจำเป็นในลำดับต้นๆ คือ สนามบิน เพราะการเพิ่มเที่ยวบินจากเมืองต่างๆ สามารถทำให้นักเดินทางสามารถเดินทางเข้าถึงสถานที่ต่างๆ ได้ง่ายขึ้น และสะดวกสบายมากขึ้น

การมีสนามบินในเมืองรองภาคเหนือ อย่างเช่น เชียงราย ลำปาง หรือสนามบินในเมืองรองชายทะเล อย่าง ตราด ชุมพร ระนอง และกระบี่ ช่วยทำให้นักท่องเที่ยวประหยัดเวลาในการเดินทาง รวมทั้งเมื่อมีการเปิดเส้นทางบินใหม่ๆ ก็จะมีเที่ยวบินจากเมืองหลักและเมืองรองในต่างประเทศบินตรงเข้าสู่สนามบินเมืองรองเหล่านี้ ซึ่งนับเป็นอีกทางเลือกให้กับนักท่องเที่ยวสามารถเดินทางได้สะดวกสบาย รวดเร็วมากขึ้น

ซึ่งแน่นอนว่า มันมีผลต่อจำนวนนักท่องเที่ยวที่เพิ่มมากขึ้นเป็น เงาตามตัว

ตัวอย่างง่ายๆ จากเมืองเฉินตู กลางประเทศจีนนั้น ใช้เวลาบินเพียง 2 ชั่วโมงนิดๆ นักท่องเที่ยวก็สามารถเดินทางถึง จ.เชียงราย ได้ หรือด้วยระยะบิน 4-5 ชั่วโมง นักท่องเที่ยวจากใจกลางแผ่นดินใหญ่ ก็สามารถเดินทางถึงชายทะเล เกาะช้าง จ.ตราด หรือไปนอนพักผ่อนริมทะเล ใน จ.กระบี่ ได้อย่างง่ายๆ

เพราะความสะดวกสบายแบบนี้เอง ช่วยทำให้นักเดินทางสามารถออกแบบแผนการเดินทาง ที่สอดคล้องกับไลฟ์สไตล์ตนเอง เพื่อเพิ่มจุดสัมผัสประสบการณ์การท่องเที่ยวในรูปแบบใหม่ๆ ได้หลากหลายมากขึ้น

ในช่วงปีที่ผ่านมา ประเทศเรามีรายได้รวมจากการท่องเที่ยวกว่า 2.75 ล้านล้านบาท โดยนักท่องเที่ยวต่างชาติ 35 ล้านคน สร้างรายได้กว่า 1.8 ล้านล้านบาท ส่วนในด้านตลาดท่องเที่ยวภายในประเทศนั้นทำรายได้รวมราว 9.3 แสนล้านบาท

ดังนั้น จึงไม่เพียงแค่ตลาดนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเท่านั้น แต่ นักท่องเที่ยวชาวไทย ที่นิยมท่องเที่ยวในเมืองไทย อีกกว่าหนึ่งในสามของรายได้การท่องเที่ยวทั้งหมด ก็นับรวมเป็นโจทย์ที่น่าสนใจ ถ้าเราสามารถเพิ่มความสะดวกสบายทางอากาศ มีสนามบินไว้เพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินทางไปยังเมืองรอง ก็เท่ากับว่าเราเพิ่มขีดความสามารถในการเข้าถึงทรัพยากรทางการท่องเที่ยว ให้เพิ่มสูงขึ้น

เพราะเรื่องสำคัญ ในการดึงดูดเม็ดเงินจากนักท่องเที่ยว นั่นก็คือความรวดเร็ว และความพร้อมในการตอบสนองการให้บริการด้วยเพราะเวลาพักผ่อนของทุกๆ คน ล้วนเป็นสิ่งที่มีค่ากว่าที่มนุษย์งานจะได้ลาหยุดพักร้อน นั้นก็เป็นเรื่องต้องวางแผนยาวนาน และยากลำบาก

จึงไม่แปลกที่พวกเขาจะให้คุณค่าและให้ความสำคัญกับความสะดวกสบายมากเป็นลำดับต้นๆ นโยบายการท่องเที่ยวในเมืองรอง จึงต้องประกอบกันเข้ากับการส่งเสริมเดินทางเข้าสู่เมืองรอง ซึ่งรวมถึงการสร้างระบบโลจิสติกส์เพื่อการท่องเที่ยวที่มีประสิทธิภาพ อย่างเช่น สนามบิน ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่เห็นได้อย่างชัดเจน และเป็นรูปธรรม

รวมทั้งการต้องลงมือช่วยกันจัดการดูแล รักษา ทรัพยากรทางการท่องเที่ยวของเราให้ดำรงอยู่ได้อย่างยั่งยืนยาวนานต่อไป n