สามัคคี คือ พลัง

โดย...เชฟดอล์ฟ

สวัสดีครับ ท่านผู้อ่านที่เคารพ ผมเชื่อว่าเสียงบ่นที่ได้ยินกันหนาหูช่วงนี้ก็คือ “เศรษฐกิจประเทศไม่ดี, ลูกค้าน้อยลง, วัตถุดิบขึ้นราคา ฯลฯ สารพัดครับ ที่ฟังแล้วชวนให้ใจห่อเหี่ยวไม่อยากจะทำมาหากินกันต่อเลย...ใจร่มๆ ครับ

สัปดาห์ที่แล้วผมเพิ่งได้คุยกับเพื่อนเก่าชาวบราซิล ซึ่งมีธุรกิจร้านอาหารอยู่ที่กรุงเซาเปาโล ร้านนี้เป็นร้านเล็กๆ ขายอาหารหลากหลาย ทั้งบราซิล, เม็กซิกัน, ไทย, อิตาเลียน แบบไม่ฟิวชั่น ลูกค้าทั้งขาประจำและขาจรเวียนกันมาอุดหนุนตลอดเวลา เรียกได้ว่าได้รับความนิยมในระดับหนึ่งทีเดียว

คุยกันไปมาก็อดไม่ได้ที่จะถามไปถึงความคึกคักจนถึงสภาพเศรษฐกิจของบราซิลในมุมมองของเจ้าของร้านอาหาร ได้ฟังคำตอบแล้วก็ใจชื้นขึ้นเป็นกอง เพราะบราซิลก็ไม่ได้สบายไปกว่าเมืองไทยหรอกนะครับ เพียงแต่ว่ากลุ่มผู้ประกอบการร้านอาหารของเขานี่รวมตัวกันเหนียวแน่น เพื่อช่วยเหลือ, ส่งเสริม และพัฒนาธุรกิจไปด้วยกัน

อย่าเพิ่งคิดว่ามันเป็นเรื่องยากนะครับที่คนอาชีพเดียวกันมารวมตัวกัน คงไม่แคล้วจะมาแย่งลูกค้าและขัดผลประโยชน์กันเอง กลุ่มไหนเมืองไหนคิดแบบนี้ ผมว่าน่าเสียดายครับ ทำให้บรรยากาศการค้าก็ไม่สนุก การค้าขายก็ขยายตัวได้ช้า และการวางแผนการตลาดและประชาสัมพันธ์ก็ทำได้ยาก

ปัจจุบันในประเทศไทยมีกลุ่มนักธุรกิจ, กลุ่มผู้ประกอบการที่หัวคิดทันสมัย รวมตัวกันเพื่อสร้างงาน, สร้างชื่อเสียง, สร้างรายได้มาสู่ชุมชนและองค์กรของตัวเองได้อย่างยั่งยืนเช่นที่ มหาชัย, อัมพวา, กระบี่, สวนผึ้ง ฯลฯ ส่วนวิธีการนั้นเป็นอย่างไร ก็สุดแท้แต่ท่านครับ สวัสดีครับ