อาหาร(ไม่)ปลอดภัย

โดย...สุรชัย กำพลานนท์วัฒน์

เมื่อสัปดาห์ก่อนมีข่าวลงหนังสือพิมพ์หลายฉบับว่ามีหน่วยงานเอกชนไปสุ่มตรวจตัวอย่างผักและผลไม้ที่วางขายเกลื่อนเมืองทั้งในตลาดสดและตลาดติดแอร์ พบว่าส่วนใหญ่มีสารเคมีอันตรายตกค้างในผักและผลไม้หลายชนิดเกินค่ามาตรฐาน ทั้งๆ ที่สินค้าเหล่านั้นได้รับเครื่องหมายรับรองมาตรฐานจากหน่วยงานราชการ

ตัวเลขเกินค่าสูงปรี๊ด ประตูสู่มะเร็งเปิดกว้างทันที งานนี้เล่นเอาช็อกทั้งวงการ เพราะสังคมเข้าใจว่าบรรดาผักและผลไม้แพงๆ ใส่ห่อสวยๆ วางขายในห้างหรูๆ ซึ่งมีเครื่องหมายรับรองตัวโตๆ จากหน่วยงานรัฐโชว์หราหน้าห่อ จะน่าเชื่อถือ มีความปลอดภัย จึงยอมลงทุนควักเงินจ่ายแพงขึ้น เพื่อซื้อความปลอดภัยให้กับตัวเองและครอบครัวจะเป็นได้ถึงเพียงนี้

เกิดอะไรขึ้นกับบ้านเรา ของกินของใช้ทั้งหลายมันอันตรายถึงเพียงนี้แล้วหรือ เครื่องหมายรับรองมาตรฐานของหน่วยงานรัฐไม่น่าเชื่อถือแล้วหรือ เราเคยแต่ได้ยินได้ฟังว่าให้ระมัดระวังผักและผลไม้ที่นำเข้ามาจากบางประเทศที่ขนเข้ามาขายเยอะๆ ว่ามีสารเคมีปนเปื้อนมาก แต่กลายเป็นว่าของที่ปลูกจากบ้านเราเองก็เล่นสารเคมีอย่างน่ากลัวไม่แพ้กัน มันจะกินอะไรกันไม่ได้แล้วเชียวหรือ ต้องปลูกผักปลูกหญ้ากินเองอย่างนั้นหรือ

เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องอันตรายของคนหมู่มาก หากมีสารเคมีตกค้างมากอย่างที่เป็นข่าว ผักและผลไม้ทั้งหลายที่วางขาย มันคือยาพิษที่พร้อมฆ่าประชาชน เด็กเล็กผู้ใหญ่ชายหญิงจะตายผ่อนส่ง ผู้คนจะเป็นมะเร็งและโรคร้ายมากมาย ความเสียหายทั้งด้านเศรษฐกิจและสังคมไม่ต้องพูดถึง รัฐบาลอย่ามองข้ามและน่าจะใช้จังหวะนี้ทำอะไรบางอย่างเพื่อผู้บริโภคที่น่าสงสาร

ทางหนึ่งต้องพุ่งเป้าไปที่กระบวนการรับรองมาตรฐานของหน่วยงานรัฐทุกแห่งอย่างจริงจัง เป็นเพราะความหย่อนยานประสิทธิภาพ ของ่ายให้ง่าย หรือมีผลประโยชน์อื่นใดแอบแฝงหรือไม่ถึงได้มีสินค้าในลักษณะนี้เกลื่อนเมือง หรือทางหนึ่งเป็นปัญหาที่ตัวผู้ประกอบการไร้จิตสำนึก ขาดจริยธรรม มุ่งหวังกำไรลูกเดียว ใช้สารเคมีเกินขนาดเพื่อเร่งผลผลิตออกขายสู่ตลาด ใช้เล่ห์เหลี่ยมทางการค้าลักไก่ทำสินค้าออกมาเพิ่มและแอบขายพ่วง

อยากเสนอให้รัฐบาลใช้จังหวะนี้สังคายนาระบบมาตรฐานสินค้าไทยแบบจริงจังสักที ทั้งเรื่องมาตรฐานอาหารและยา มาตรฐานสินค้าอุตสาหกรรม มาตรฐานอาหารสดทั้งหลาย และอื่นๆ ปัจจุบันอยู่แยกย้ายหลายกระทรวงจับมารวมศูนย์จะดีมั้ย มีซูเปอร์บอร์ดมาตรฐานสักชุดเพื่อดูแลและขับเคลื่อนเป็นรูปธรรมดีมั้ย ขันเกลียวให้งานด้านมาตรฐานสินค้าไทยเป็นที่ยอมรับทั้งในและต่างประเทศ ส่วนผู้ประกอบการขี้ฉ้อที่คอยทำร้ายประชาชน ต้องลงโทษให้หนัก อย่าแค่ตักเตือนหรือยกเลิกการรับรอง คิดดูสิครับว่าสินค้าตัวเดียวที่ปนเปื้อนสารพิษเกินขนาดมันมีอานุภาพฆ่าคนได้มากเท่าไหร่ ไม่ตายก็ป่วยหนัก มีแต่เสียกับเสีย

ไม่อยากให้ผู้คนในสังคมดำรงชีวิตบนเส้นด้ายแบบนี้ ฝากรัฐบาลจัดการเรื่องความปลอดภัยทางอาหารให้สักครั้งเถอะครับ