หลงตัวเอง (ตอน 2)

โดย...กุลฉัตร ฉัตรกุล ณ อยุธยา

คนมีรูปร่าง ใบหน้างดงามมักมีนิสัยหลงตัวเอง สังเกตคนรอบข้างหรือตัวเองว่ามีลักษณะนี้หรือไม่ “ขี้วีน เอาแต่ใจ ไม่สนหัวใครขี้อิจฉา พูดจาข่มคนอื่น เครียด อ่อนไหวง่าย อวดเบ่ง ทะเยอทะยาน เห็นแก่ตัว ต้องการเป็นหนึ่งในทั่วหล้า มีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์” เรียกว่าเป็น “โรคนาซีซีส” คือ การแสดงออกปกป้องตัวเองรูปแบบหนึ่ง เปอร์เซ็นต์พบในสังคมยังน้อย

สาเหตุหลักมาจากการเลี้ยงดูผิดๆ หรือมีปมฝังใจล้ำลึก เช่น ถูกเลี้ยงในภาวะสุดโต่ง ทำดีได้คำชมโอเวอร์ ทำผิดโดนลงโทษโอเวอร์ เลี้ยงแบบคนเก่งที่สุดในปฐพี ถูกทำร้ายจิตใจจึงโหยหาการยอมรับจากสังคม เลี้ยงชดเชยความรู้สึกพ่อแม่ เป็นภาวะบกพร่องด้านบุคลิกภาพจากอาการหลงตัวเองเกินไป (Narcissistic Personality Disorder : NPD) อาการโรคนี้คล้ายนาร์ซีซัสตามเทพนิยาย เขาคลั่งไคล้ตัวเองเกินปกติ จนเกิดความบกพร่องทางบุคลิกภาพเข้าขั้น Perfectionist ผู้ป่วยโรคนี้มีอาการ 9 อย่าง

1.เป็นมือหนึ่งในปฐพี : เข้าใจว่ามีความสามารถเด่นเหนือคนในโลก

2.ทำอะไรเทพหมด : คิดว่าตัวเองสำเร็จทุกด้าน ไม่มีขีดจำกัดเพอร์เฟกต์

3.ไม่มีใครเข้าใจฉันนอกจากขั้นเทพด้วยกัน : เข้าใจว่าตัวเองเป็นบุคคลพิเศษ มีแต่บุคคลพิเศษด้วยกันที่จะเข้าใจตัวเขาได้

4.เท่ที่สุดในโลก : ต้องการการชื่นชมสนใจจากคนอื่นมากไป

5.ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ใครจะทำอะไรฉันได้ : รู้สึกว่าทำอะไรถูกต้องไปหมด ไม่รู้สึกผิดเวลาทำอะไรผิดพลาด

6.ทำนู่นนี่ให้ฉันที : ชอบใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือทำประโยชน์บางอย่างแก่ตัวเองเสมอ

7.คนอื่นเป็นยังไงไม่สน : จิตใจกระด้างเย็นชา ไม่เห็นใจคนรอบข้าง

8.คนอื่นอิจฉาฉันเพราะฉันเก่งกว่าทุกคน : อิจฉาคนรอบข้าง เชื่อว่าคนรอบตัวอิจฉาตัวเขาอยู่

9.อะไรที่ไม่ถูกใจถือว่างี่เง่าหมดสำหรับฉัน : แสดงความหยิ่งยโส โอหัง ทั้งทางพฤติกรรม คำพูด ทัศนคติ

โรคหลงตัวเองรักษาให้หายขาดได้ หรือบำบัดให้อาการอยู่ในระดับที่สังคมพอให้อภัย ปัญหานี้มากขึ้น แต่สังคมไทยยังไม่ให้ความสำคัญจริงจังในมุมจิตวิทยา นวัตกรรมใหม่เสพติด “เซลฟี่” เป็นสังคมคนรุ่นใหม่โดยแท้ ถ้าเราเข้าใจ ดูแลป้องกัน ปัญหาจะลดลงมากก่อนสายเกินเยียวยา