จีนเอา(ไม่)อยู่

โดย...จิรวัฒน์ สุภรณ์ไพบูลย์

ผ่านไปแล้ว 3 อาทิตย์แรกของปี 2559 ตลาดหุ้นจีนยังคงเป็นตัวนำให้ตลาดหุ้นทั่วโลกปรับตัวลดลงกันถ้วนหน้า ถึงแม้จะมีสลับปรับตัวขึ้นบ้างหลังรัฐบาลจีนออกมาประกาศอัดฉีดเงินเข้าสู่ระบบมากมหาศาลเพื่อลดแรงเสียดทานต่อภาวะเศรษฐกิจที่ชะลอตัวลง แต่ตลาดหุ้นจีนก็ยังคงปรับลงแรงได้อย่างต่อเนื่อง จนนักลงทุนหลายกลุ่มเริ่มวิตกกังวลว่าจีนจะเอาไม่อยู่ แม้เศรษฐกิจโดยรวมคงไม่ถึงกับประสบภาวะวิกฤต แต่อาจเกิด Hard Landing หรือการตกกระแทกอย่างรุนแรงของตลาดหุ้นจีนได้

ในระยะเวลากว่า 2 ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังการเปลี่ยนแปลงทีมผู้บริหารประเทศของจีน นักลงทุนมีความหวังว่าจีนจะสามารถปฏิรูปเศรษฐกิจโดยการเปลี่ยนถ่ายจากการพึ่งพาการผลิตและการส่งออกไปเป็นการบริโภคภายในประเทศได้สำเร็จ และสามารถสร้างความเติบโตให้กับเศรษฐกิจ แม้ไม่ได้ในระดับเดิมแต่ก็ยังอยู่ในระดับ 7-8% ซึ่งนักลงทุนทำใจยอมรับได้ ด้วยเหตุผลที่ว่าฐานของเศรษฐกิจจีนใหญ่ขึ้น คงไม่สามารถเติบโตในระดับ 8+ ได้อีกต่อไป

ปรากฏว่าตลอด 2 ไตรมาสที่ผ่านมา ดัชนีชี้วัดและตัวเลขเศรษฐกิจจีนยังไม่มีทีท่าจะกระเตื้องขึ้น การเติบโตลดต่ำกว่า 7% และยังคงสร้างจุดต่ำสุดอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนว่าการบริโภคในประเทศและภาคบริการยังไม่สามารถแสดงตัวเป็นไม้ค้ำยันเศรษฐกิจตัวใหม่ได้ ความเชื่อมั่นในเศรษฐกิจจีนจากกลุ่มที่คาดหวังผลสำเร็จจากการปฏิรูปเศรษฐกิจเริ่มหมดลง สร้างกระแสการไหลออกของเงินทุนจากตลาดหุ้นจีน ค่าเงินหยวนอ่อนค่าและกลายเป็นวงจรที่อาจหยุดไม่อยู่ และน่ากังวลอย่างมาก แม้แต่ดัชนี HSCEI (ดัชนีหุ้นจีนที่จดทะเบียนในตลาดฮ่องกง) ที่เคยผันผวนต่ำกว่าตลาดเซี่ยงไฮ้และเสิ่นเจิ้น

เมื่อพิจารณาประกอบกับราคาน้ำมันที่ยังหาจุดต่ำสุดไม่เจอ บริษัทที่เกี่ยวข้องกับน้ำมันที่เป็นส่วนสำคัญของทุกตลาดหุ้นยังได้รับผลเชิงลบอย่างต่อเนื่อง ตลาดหุ้นจีนน่าจะยังคงปรับลงและผันผวนอีกพักใหญ่ ถึงจุดนี้กลุ่มที่เคยมีความหวังอาจต้องตัดใจออกจากตลาดหุ้นจีนไปก่อน รวมทั้งปรับพอร์ตให้อยู่ในภาวะหลบภัย โดยลดสัดส่วนการลงทุนในหุ้นลง เพิ่มสัดส่วนในตราสารหนี้มากขึ้น (ดอกเบี้ยสหรัฐอาจไม่สามารถปรับขึ้นได้ตามคาดและเป็นผลดีต่อตราสารหนี้) รวมทั้งเริ่มลงทุนในทองคำ ที่มักให้ผลตอบแทนดีในยามวิกฤตไว้บ้าง