ทบทวน

โดย...DJ [email protected]

ในรอบปี 2558 ที่กำลังผ่านพ้นไปนี้ ผู้เขียนมีโอกาสพูดคุยกับเจ้าของธุรกิจของเอสเอ็มอีหลายๆ ราย ส่วนใหญ่ยอมรับเป็นเสียงเดียวกันว่า เป็นปีที่หนักหนาสาหัสไม่น้อย ด้วยเป็นปีแห่งการประคับประคองกิจการให้พออยู่รอดไปได้มากกว่าที่จะหวังยอดขายให้เติบโตเหมือนในช่วงก่อนๆ

ด้วยเอสเอ็มอีในบ้านเราส่วนใหญ่มีบทบาทและคุ้นเคยกับการเป็นผู้รับจ้างผลิตมากกว่าที่จะเป็นพ่อค้า หรือ เทรดเดอร์และเมื่อรับบทเป็นผู้รับคำสั่งผลิต (ออร์เดอร์) กันเป็นหลักมานาน จึงทำให้ไม่สามารถประเมินหารายรับกันแบบเต็มเม็ดเต็มหน่วยได้จริงๆ ทำให้หลายรายประสบปัญหาการเงินไปโดยอัตโนมัติ ด้วยไม่มีทุนมาต่อลมหายใจธุรกิจ ในช่วงที่ออร์เดอร์หดหาย

ทีนี้ลองหันกลับมาดูฝั่งภาครัฐ ต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมนโยบายด้านต่างๆ สำหรับเอสเอ็มอีโดยตรง ที่ผู้ประกอบการส่วนใหญ่มองว่าเข้ามาแก้ปัญหาไม่ตรงจุดเท่าใดนัก ด้วยจะเน้นเรื่องการอบรมสัมมนาหลักสูตรต่างๆ ที่อยู่ในกระแสมากกว่า ไม่ได้เข้าไปช่วยเหลือหรือมีแผนแม่บทส่งเสริมเอสเอ็มอีไทย ที่จับต้องได้เป็นรูปธรรมและมองเห็นอนาคตได้จริงๆ

เมื่อมาถึงจุดนี้แล้ว การพัฒนารายย่อยไทยก็อาจมองได้ทั้งสองมุม โดยเฉพาะกลุ่มเอสเอ็มอีดั้งเดิมที่จะต้องเร่งเครื่องปรับตัวให้เข้ากับกระแสการค้าโลกที่ใช้เทคโนโลยีเข้ามาเป็นเครื่องมือ ซึ่งจะพลิกรูปแบบการทำตลาดในอนาคตอย่างสิ้นเชิง

ขณะเดียวกันหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องก็คงจะต้องทำการบ้านมากขึ้นในปีหน้า เพื่อวางแผน/นโยบายออกมารองรับความต้องการของเอสเอ็มอีจริงๆ ที่ไม่ใช่แค่หาหัวข้ออบรมสัมมนา หรือพาผู้ประกอบการหน้าเดิมๆ ไปออกบูธต่างประเทศ เพื่อหาตลาดซื้อขายแบบธุรกิจต่อธุรกิจ (บีทูบี) ซึ่งวิธีนี้จะทำให้วนไปวงจร (ลูป) เดิม คือ ส่งเสริมให้ผู้ประกอบการรอแต่ออร์เดอร์จากคู่ค้าต่างประเทศเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

เพื่อให้เอสเอ็มอีเหล่านี้มีกำลังแข็งแกร่งอย่างยั่งยืนจริงๆ ควบคู่ไปกับสตาร์ทอัพและกองทัพมดดิจิทัล ที่่จะต้องวางโรดแมปส่งเสริมอย่างมีสาระพร้อมกัน