จุดขาย

โดย...เชฟดอล์ฟ

สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่เคารพ ผมเสร็จภารกิจจากโมร็อกโคด้วยความปลื้มใจ ที่อาหารไทยได้รับความสนใจจากชาวโมร็อกโคเป็นอย่างดี เมื่อกลับมาถึงกรุงเทพฯ ก็ได้โอกาสออกสำรวจหาร้านอาหารอร่อยและดูความเคลื่อนไหวในวงการอาหารเพราะกลัวตัวเองตกยุคด้วยครับ เลยเลือกไปที่ห้างหรือจะเรียกตามชื่อจริงว่า “เขตสรรพสินค้า” กันเลยดีกว่าเพราะใหญ่โตโอ่โถงมาก

วันนี้ก็ตรงดิ่งไปยังโซนของร้านอาหารเลยครับ เพราะตั้งใจจะไปกินก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟ หลายๆ ท่านคงสงสัยว่ามาถึงห้างใหญ่ดันชวนมากินเย็นตาโฟทำไม ก็เพราะความสงสัยนี่ละครับเลยต้องมาลองตามคำชวนของนักเรียนที่รัก

ร้านนี้ก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร ตกแต่งสบายๆ มีรายการอาหารพร้อมบอกราคาไว้เสร็จสรรพ ผมไปกันทั้งหมด 3 คน เลยสั่งก๋วยเตี๋ยวคนละชาม ผัดไทยใส่ปูนิ่ม ส้มตำไทยและยำผักบุ้งทอดกรอบ พออาหารมาเสิร์ฟและได้ชิมแล้วก็ลงความเห็นว่าไม่ผิดหวังเลยจริงๆ เพราะร้านนี้ใช้วัตถุดิบคุณภาพดีไม่ว่าจะเป็นลูกชิ้นปลา ลูกชิ้นกุ้ง แมงกะพรุน น้ำซอสเย็นตาโฟที่ทำจากเต้าหู้ยี้อย่างดี

นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่ยกตัวอย่างให้เห็นนะครับ แต่อยากจะบอกว่าร้านนี้เลือกเย็นตาโฟและอาหารไทยจานเดียวง่ายๆ เป็นจุดขาย ไม่ได้มีกรรมวิธีการปรุงที่ซับซ้อนอลังการแบบระดับโมเลกุล (Molecular)

ข้อสำคัญที่จะทำให้ร้านอาหารอยู่ในคุณภาพและบริการที่ดีได้คงเส้นคงวาคือ 1.ความเข้าใจของบุคลากรในหน้าที่ของตนเองและแนวคิด (Concept) ของร้าน 2.ควบคุมคุณภาพของวัตถุดิบ รสชาติอาหาร ตลอดจนถึงการทำงานของทุกส่วนอย่างสม่ำเสมอ สามข้อหลักๆ เท่านี้ละครับที่เป็นหัวใจสำคัญ