มีแต่ได้กับได้

ว่ากันว่า เศรษฐกิจของเราน่าจะเริ่มฟื้นตัวแล้ว เพราะสภาอุตสาหกรรมแถลงข่าวดีว่า “ดัชนีความเชื่อมั่นอุตสาหกรรมพุ่งสูงสุด 14 เดือน” สุพันธ์ุ มงคลสุธี ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท) เผย “ผลการสำรวจความเชื่อมั่นของภาคอุตสาหกรรมไทยในเดือน ธ.ค. 2557 อยู่ที่ระดับ 92.7 เพิ่มขึ้นจากระดับ 89.7 ในเดือนพ.ย. สูงสุดในรอบ 14 เดือน เนื่องจากปัจจัยคำสั่งซื้อและยอดขายในประเทศที่ปรับตัวเพิ่มขึ้นจากช่วงเทศกาลปีใหม่ โดยเฉพาะในกลุ่มอุตสาหกรรมแฟชั่น อาหาร เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ ประกอบกับการจัดงานมอเตอร์เอ็กซ์โป 2014 ได้ส่งผลดีต่ออุตสาหกรรมยานยนต์ และราคาพลังงานที่ลดลง ก็เป็นปัจจัยทำให้ต้นทุนการผลิตและค่าขนส่งลดลงด้วย”

ความเชื่อมั่นในเศรษฐกิจข้างต้นนี้จะต้องควบคู่ไปกับ “ความเชื่อมั่นของชุมชนหรือสังคม” ที่มีต่อภาคอุตสาหกรรมด้วย ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อภาคอุตสาหกรรมประกอบกิจการด้วย “ความรับผิดชอบ
ต่อสังคม” โดยเฉพาะโรงงานที่มีการประกอบกิจการที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและไม่สร้างความเสี่ยงภัยต่อชุมชน ดังเช่น โรงงานที่เข้าลักษณะของ “อุตสาหกรรมสีเขียว” (Green Industry)

วันนี้อุตสาหกรรมสีเขียวจะตั้งอยู่บน “สองเสาหลัก” คือ เสาที่หนึ่ง โรงงานจะต้องมีจิตสำนึกของการปรับปรุงกระบวนการผลิตอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้การประกอบกิจการเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และเสาที่สอง คือ โรงงานจะต้องมีจิตสำนึกของความรับผิดชอบต่อสังคมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน

การพัฒนาอุตสาหกรรมสีเขียว มี 5 ระดับ ได้แก่ 1) ความมุ่งมั่นสีเขียว 2) การปฏิบัติการสีเขียว 3) ระบบสีเขียว 4) วัฒนธรรมสีเขียว 5) เครือข่ายสีเขียว

สถานประกอบการที่พยายามพัฒนาโรงงานเข้าสู่ความเป็น “อุตสาหกรรมสีเขียว” จะได้ประโยชน์หลายประการทันตาเห็น อาทิ

(1) สามารถลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชน ลดข้อร้องเรียนจากการประกอบกิจการโรงงาน ลดความเสี่ยงในการรับผิดชอบในอนาคต

(2) ลดการใช้ทรัพยากรและพลังงาน ประหยัดต้นทุนการดำเนินธุรกิจ เพิ่มโอกาสในการแข่งขัน

(3) สร้างงาน สร้างรายได้ให้กับชุมชน ชุมชนโดยรอบได้รับความเป็นธรรมและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นจากการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม

(4) เกิดการสร้างงานและการจ้างงานที่เกี่ยวกับการอนุรักษ์และการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมเพิ่มมากขึ้น

(5) คนงานมีความปลอดภัยและมีความสุขกับการทำงานในสภาพแวดล้อมที่ดี

(6) สร้างโอกาสทางการตลาดโดยเน้นประเด็น “สีเขียว” ของผลิตภัณฑ์และกระบวนการผลิต ซึ่งจะเป็นที่ยอมรับและต้องการของผู้บริโภคทั่วโลกมากขึ้นทุกที

(7) เกิดภาพลักษณ์ที่ดีส่งผลให้เกิดความเข้าใจและทัศนคติที่ดีต่อองค์กรและเพิ่มการยอมรับระหว่างอุตสาหกรรมและชุมชนที่อยู่โดยรอบ

(8) สร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจของประเทศโดยรวมเพราะไม่ส่งผลกระทบต่อสังคม ชุมชน และสิ่งแวดล้อม

ปัจจุบันกระแสการอนุรักษ์ทรัพยากร พลังงาน และสิ่งแวดล้อมได้รับการตอบรับจากทุกภาคส่วน ทั่วโลก ดังนั้นการปรับตัวของภาคอุตสาหกรรม ให้มีกระบวนการผลิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม จึงมีแต่ “ได้กับได้” ครับผม !