กิจการ "เบียร์ คาเฟ่" ธุรกิจแห่งโอกาสในแดนภารต

โดย...เสาวลักษณ์ ขันกสิกรรม

โชคชะตานำพาเจ้าของกิจการค้าปลีกด้านสิ่งทอ เข้ามาสัมผัสกับธุรกิจใหม่ๆ ด้านอาหารและเครื่องดื่ม จนกระทั่งประสบความสำเร็จในฐานะเจ้าของกิจการเบียร์ คาเฟ่ ซึ่งเป็นที่นิยมในนิวเดลี

ราหุล ซิงห์ วัย 43 ปี อธิบายวินาทีที่ตัดสินใจเปลี่ยนอาชีพค้าขายเสื้อผ้าที่ทำมานานกว่า 20 ปีมาสู่กิจการ เบียร์ คาเฟ่ ให้แก่เว็บไซต์ เอสเอ็มอีเมนเตอร์ ของอินเดีย ว่าในปี 2010 นักธุรกิจวัยกลางคนรายนี้ ชักชวนเพื่อนสนิท ปราดีป กิดวานิ มาร่วมหุ้นเปิดกิจการเบียร์ คาเฟ่ ด้วยเดิมพันที่สูงลิ่ว จากการจำนองบ้านของตัวเองเป็นหลักประกันเพื่อขอกู้เงินกับทางธนาคาร

หลังได้รับสินเชื่อจากธนาคารแล้ว ซิงห์ก็เริ่มมองหาทำเลที่ตั้งในการเปิดร้าน โดยมีเงื่อนไขหลักคือต้องการสถานที่ที่ตั้งอยู่ใกล้กับบ้านของตัวเองในเมืองกูร์กาออน ซึ่งเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่ตั้งอยู่ใกล้กับกรุงนิวเดลี ของอินเดีย กระทั่งได้ร้านภายใน“แอมเบียน มอลล์” และเริ่มเปิดกิจการเบียร์ คาเฟ่ ในเดือน เม.ย. 2012

จากผลตอบรับที่ดีเยี่ยม ทำให้ซิงห์สามารถขยายกิจการเพิ่มเติมได้อีก 5 แห่ง โดย 4 แห่ง ตั้งอยู่ในนิวเดลี ส่วนอีกแห่งเปิดกิจการที่เมืองจัณฑีครห์ และสามารถซื้อหุ้นคืนจากเพื่อนได้ทั้งหมดภายในเวลาเพียงแค่ 1 ปีเท่านั้น นอกจากนี้เจ้าของกิจการยังวางแผนที่จะเปิดตัวเบียร์ คาเฟ่ ให้ได้ 13 สาขา ซึ่งครอบคลุมหลายเมืองหลักของอินเดีย อาทิ ปันจาบ มุมไบ ธาเน และปูเน ภายในปี 2014 ด้วย ทว่ายังไม่มีแผนการจะเปิดแฟรนไชส์

การเปิดสาขาเบียร์ คาเฟ่ ของซิงห์นี้ มักจะมองหาทำเลในย่านที่มีผู้คนพลุกพล่าน หรือจุดที่มีการเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นสถานีรถไฟใต้ดินและสนามบิน รวมถึงห้างสรรพสินค้าต่างๆ โดยมีขนาดร้านโดยเฉลี่ยราว 1,200-1,500 ตารางฟุต ซึ่งมีค่าใช้จ่ายสำหรับการลงทุนเฉลี่ยประมาณ 68 ล้านรูปี โดยการลงทุนส่วนใหญ่จะอยู่ในส่วนอุปกรณ์และเทคโนโลยีต่างๆ ทั้งนี้คาดว่าธุรกิจจะคืนทุนภายในเวลา 15-24 เดือน

รายได้จากธุรกิจเบียร์ คาเฟ่ นี้ราว 65-70% มาจากการจำหน่ายเบียร์ โดยเบียร์สดมียอดจำหน่ายมากที่สุดราว 50% ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่จำหน่ายในร้านทั้งหมด ส่วนรายได้อื่นๆ มีดังนี้ 20-25% ของรายได้เกิดจากการขายอาหาร ขณะที่ 5-10% ของรายได้มาจากเครื่องดื่มอื่นๆ ที่มีให้บริการเสริมเพิ่มเติมภายในร้าน ทั้งนี้ ซิงห์คาดว่าธุรกิจนี้มีศักยภาพมากพอที่จะสร้างรายได้ต่อปีในปีแรกของการดำเนินงานสูงถึง 50 ล้านรูปี

แม้จะดูเหมือนเป็นกิจการที่สร้างกำไรเป็นกอบเป็นกำให้แก่เจ้าของกิจการ แต่เบียร์ คาเฟ่ ก็เป็นธุรกิจที่มีความท้าทายอย่างยิ่งหลายประการ โดยซิงห์ระบุว่า ภารกิจสุดท้าทายประการแรกของเบียร์ คาเฟ่ คือ ความยุ่งยากของระบบราชการ เนื่องจากการจำหน่ายเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ประมาณ 5% อย่าง “เบียร์” นั้น ถือว่าเป็นสุราตามกฎหมายของอินเดีย ซึ่งต้องชำระภาษีสรรพสามิตเช่นเดียวกับการจำหน่ายสุรา ที่ต้องใช้เวลายาวนานและซับซ้อนในการเตรียมเอกสาร เพื่อขอใบอนุญาตหลากหลายประเภทสำหรับการค้าขายสินค้าดังกล่าว

ซิงห์ยังแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับความยุ่งยากของระบบราชการในอินเดีย ว่าภาษีและค่าธรรมเนียมอื่นๆ ควรจะได้รับการแก้ไข เนื่องจากเครื่องดื่มที่มีปริมาณแอลกอฮอล์ต่ำไม่ควรจะเก็บภาษีในอัตราเดียวกับสุราดีกรีหนัก นอกจากนั้นหน่วยงานในท้องถิ่นของอินเดียก็ควรบริหารจัดการเรื่องดังกล่าวในมาตรฐานเดียวกันกับทั่วโลกที่ใช้สำหรับดูแลกิจการเบียร์และไวน์

การบริโภคเบียร์ในอินเดียมีแนวโน้มที่จะเติบโตเพิ่มมากขึ้น เช่นเดียวกับการบริโภคเครื่องดื่มประเภทน้ำเมาอื่นๆ ที่พุ่งทะยานขึ้นทั่วโลก ทั้งนี้เบียร์ถือว่าเป็นเครื่องดื่มที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดเป็นอันดับ 3 ของโลก รองจากน้ำเปล่าและชา โดยตลาดผู้บริโภคที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในสหรัฐ ขณะเดียวกันอุตสาหกรรมเบียร์ของอินเดียก็เริ่มปรับตัวดีขึ้น โดยคิดเป็นอัตราเฉลี่ยต่อหัวต่อปีที่ 1.5 ลิตร ดังนั้นซิงห์จึงสรุปว่าการตัดสินใจดำเนินธุรกิจเบียร์ คาเฟ่ นี้ ถือว่าเดินมาถูกทางแล้ว