สู้ศึกธุรกิจ

สวัสดีครับ ห่างหายไปนานกับงานเขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ชั้นนำอย่างโพสต์ทูเดย์ เที่ยวนี้ผมมีโอกาสหวนคืนสังเวียนอีกครั้งตั้งใจว่าจะลำเลียงเรื่องราวต่างๆ ทั้งในแง่มุมแนวทางการบริหารธุรกิจ ประสบการณ์ความรู้ ความคิด วิสัยทัศน์เด็ดๆ ของผู้ประการ SMEs ที่ไปสัมผัสพูดคุยมา รวมถึงบรรดาสุดยอดกลยุทธ์กลเม็ดเคล็ดลับทั้งหลาย มาถ่ายทอดให้ท่านได้อ่านเสริมสร้างประสบการณ์ความรู้ หรือจะเก็บไปปรับใช้ในกิจการของตัวเองก็ยินดีนะครับ

ผมมีโอกาสเดินทางไปพบผู้ประกอบการหลากหลายธุรกิจ ส่วนใหญ่คุยไม่กี่คำก็มักจะได้ยินเสียงถอนหายใจและตามด้วยเสียงบ่นว่า...เหนื่อย ใครไม่ถอนหายใจและไม่บ่น ผมถือว่าสุดยอดเถ้าแก่จริงๆ

เพราะค่อนปีที่ผ่านมาไม่ต้องพูดถึงว่าเราต้องเผชิญกับเหตุการณ์สุดวิกฤตขนาดไหน แม้สองสามเดือนนี้จะมีอัศวินม้าขาวมาช่วยเปลี่ยนแปลงบ้านเมืองไปในทางที่ดีขึ้น แต่ช่วงนี้เข้าจังหวะโลว์ซีซั่นตั้งหลายเดือน แถมฝนฟ้าชุ่มฉ่ำตกกระหน่ำ บอกตรง ทำมาค้าขายยากเย็นจริงๆ

ขอส่งใจไปช่วยนะครับ สภาพแบบนี้เป็นอะไรที่เราควบคุมไม่ได้ เป็นปัจจัยภายนอกที่กระทบไปทั้งกระดาน ต้องนิ่งครับ... ทำใจให้สงบ ทำธุรกิจก็เหมือนกับการออกไปรบ ถ้าเราแม่ทัพใหญ่มีอาการให้เหล่าขุนทหารเห็น กองทัพจะซวนเซมีอันเป็นไปจนยากจะแก้ไขเยียวยา

สามอย่างที่อยากแนะนำให้ทำในยามนี้ คือ แผน...คน...ลมหายใจ

การรบทุกครั้งต้องวางแผน ทำธุรกิจทุกอย่างต้องวางแผนเช่นกัน เมื่อรุกไม่ได้ก็ต้องตั้งรับ แผนหนึ่งไม่พอ อาจต้องมีแผนสองแผนสาม แผนที่ดีนั้นต้องมีเหตุผล อย่าทำตอนมีอารมณ์ เพราะมันจะเอนเอียงเข้าข้างตัวเอง มีคนชี้แนะให้คำปรึกษาก็จะดี เหลืออีก 5 เดือนจะจบปี ยังพอมีเวลาตั้งหลักปรับแผน เสร็จเร็ว...เห็นทิศทางชัด...ปรับตัวไว ยังมีโอกาสพลิกขาดทุนเป็นกำไรได้ทันการณ์

แผนดีไม่มีทางสำเร็จ ถ้าขาดความเด็ดขาดในการจัดทัพปรับคน การวางหมากกำลังพลให้เหมาะสมจริงจัง โดยเฉพาะในยามหน้าสิ่วหน้าขวานนั้น เป็นบทพิสูจน์วิสัยทัศน์และความเก่งกาจของผู้นำในองค์กรเถ้าแก่ต้องกล้าตัดสินใจ กิจการไหนที่มีคนมากพอให้เลือกใช้ วันนี้ต้องนั่งเล็งให้ดีๆ ไม่มีเวลาเห็นแก่หน้าใครแล้ว สถานการณ์บีบบังคับ เวลามีจำกัด ผ่าทัพจัดทีมให้เหมาะ แล้วสนับสนุนให้เขาไปรบอย่างเต็มที่ หนุนเสริมให้เขามีขวัญและกำลังใจฮึกเหิม เพิ่มเชื้อเติมเพลิงให้ไฟลุกโชนพร้อมรบตลอดเวลา แผนดี...คนได้ ชัยชนะมีโอกาสเกิดขึ้นไม่ยากครับ

สุดท้ายเรื่องลมหายใจ...แผนทุกอย่างที่วางไว้จะเดินต่อไม่ได้ถ้าการเงินสะดุด สภาพคล่องทางการเงินคือลมหายใจของกิจการ ธุรกิจก็คล้ายกันหมุนไม่ทันก็พังทันที ยามนี้ยิ่งค้าขายไม่ดี ยอดขายหด เก็บหนี้ลด สต๊อกบวม รวมๆ แล้วคือเงินเข้าน้อยกว่าเงินออก นี่แหละคืออาการหายใจไม่ทัน ต้องรีบหันกลับมาบริหารสภาพคล่องภายใน เรื่องสำคัญเช่นนี้เถ้าแก่ต้องดูเอง ใกล้ชิด ไม่ประมาท ลมหายใจเป็นเรื่องความเป็นความตายของธุรกิจ อย่าคิดฝากชีวิตให้ลูกน้องดูแล

ฝากไว้เป็นข้อคิดให้ท่านผู้ประกอบการทั้งหลายพิจารณาก็แล้วกันครับ