ทรัพยากรคลื่นความถี่

ระยะนี้เรื่องคลื่นความถี่กำลังกลับเข้ามาอยู่ในประเด็นความสนใจอีกครั้ง หลังคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) สั่งชะลอการประมูลใบอนุญาตให้บริการคลื่นความถี่ 1800 และ 900 เมกะเฮิรตซ์ ของคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.)

เช่นเดียวกับ กสท โทรคมนาคม และทีโอที ที่ออกมาเรียกร้องทวงคืนคลื่นความถี่กลับมาเป็นของตัวเอง แม้ว่าตามกฎหมายจะกำหนดให้ทุกคลื่นความถี่ต้องเปิดประมูลก็ตาม จนหลายคนเริ่มมีคำถามว่า คลื่นความถี่นั้นสำคัญมากขนาดไหน เหตุใดแต่ละฝ่าย แต่ละหน่วยงาน จึงพยายามช่วงชิงมาอยู่ในครอบครอง

ปัจจุบัน ย่านคลื่นความถี่วิทยุ แบ่งออกเป็น VLF (Very Low Frequency) ช่วง 330 กิโลเฮิรตซ์ ใช้ในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล ย่าน LW (Low Frequency) ช่วง 30300 กิโลเฮิรตซ์ ใช้เพื่อวิทยุนำทางการบิน ย่าน Mf (Medium Frequency) ช่วง 5003000 กิโลเฮิรตซ์ ใช้ในกิจการกระจายเสียงและโทรทัศน์

ย่าน VHF (Very High Frequency) ช่วง 330 เมกะเฮิรตซ์ ใช้เพื่อการอุตุนิยมวิทยาและปฏิบัติการอวกาศ ย่าน UHF (Ultra High Frequency) ช่วง 30300 เมกะเฮิรตซ์ ใช้ในหลายวัตถุประสงค์ ทั้งบรอดคาสต์ กิจการเคลื่อนที่ผ่านดาวเทียม การวิจัยดาราศาสตร์ และปฏิบัติการอวกาศ เป็นต้น

ย่าน SF (Super High Frequency) ช่วง 330 กิกะเฮิรตซ์ ใช้ในการสำรวจพิภพผ่านดาวเทียม วิทยุดาราศาสตร์ และวิทยุหาตำแหน่ง และย่าน EHF (Extremely High Frequency) ช่วง 30300 กิกะเฮิรตซ์ ใช้ในกิจการติดต่อระหว่างดาวเทียม การวิจัยอวกาศ และปฏิบัติทางอวกาศต่างๆ

อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้สูงที่จะแก้กฎหมาย กสทช. มาตรา 45 ที่กำหนดให้คลื่นความถี่ต้องจัดสรรด้วยวิธีการประมูลเท่านั้น เนื่องจากเป็นข้อจำกัดมากเกินไป เพราะบางกิจการไม่จำเป็นต้องนำมาเปิดประมูล แต่สามารถจัดสรรให้ใช้ได้ตามความจำเป็น

ดังนั้น โปรดอย่าแปลกใจที่ “สงครามแย่งคลื่นความถี่” กำลังถูกแย่งชิงกันอย่างหนัก เพราะใครครอบครองมากเท่าไหร่ ยิ่งมีมูลค่าเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น