
"แบง!" นิตยสารเพื่อชาวแทนซาเนีย
แม้ว่าจะไม่เคยมีความรู้ทางด้านวารสารสนเทศเลยแม้แต่น้อย แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคที่ทำให้ “อีเมลดา มวามันกา”
โดย...ณัฏฐญา เมฆสมณะศักดิ์
แม้ว่าจะไม่เคยมีความรู้ทางด้านวารสารสนเทศเลยแม้แต่น้อย แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคที่ทำให้ “อีเมลดา มวามันกา” หญิงสาวชาวแทนซาเนีย ตีพิมพ์และ วางขายนิตยสารไลฟ์สไตล์เล่มแรกของประเทศในชื่อว่า “นิตยสารแบง!” ที่ไม่เพียงแต่จะวางขายเฉพาะในประเทศบ้านเกิด แต่ยังได้วางขายไปที่ประเทศเพื่อนบ้านอย่างยูกันดา เคนยา และแซมเบียด้วย
มวามันกา เรียนจบจากมหาวิทยาลัยเคปทาวน์ในแอฟริกาใต้ โดยได้ดีกรีปริญญาด้านการศึกษาอุตสาหกรรม องค์กร และแรงงาน ก่อนจะบินกลับบ้านเกิด โดยทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ทรัพยากรมนุษย์ของบริษัท โคคาโคลา ก่อนจะตัดสินใจหันมาจับธุรกิจนิตยสารอย่างจริงจัง ด้วยเงินตั้งต้นทั้งหมด 9,000 เหรียญสหรัฐ ซึ่ง 1 ใน 3 เป็นเงินส่วนตัวที่เก็บจากการทำงาน ขณะที่ส่วนที่เหลือกู้จากธนาคาร
“ตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย ฉันชื่นชอบนิตยสาร และได้เก็บสะสมนิตยสารเกี่ยวกับไลฟ์สไตล์ไว้มากตอนอยู่แอฟริกาใต้ ทว่าเมื่อมองกลับมาที่แทนซาเนีย ฉันเห็นช่องว่างขนาดใหญ่ที่ว่า ประเทศของเราไม่มีนิตยสารไลฟ์สไตล์แม้แต่เล่มเดียว” สาวผู้ก่อตั้งนิตยสารแบง! กล่าว พร้อมยังเสริมว่า ขณะนั้นในประเทศมีแต่นิตยสาร ซึ่งพิมพ์จากเงินบริจาค ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับโรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง หรือเอดส์ ที่สะท้อนให้เห็นว่าแทนซาเนีย ไม่มีความคิดสร้างสรรค์หรืออะไรใหม่ๆ แม้แต่น้อย
จากจุดเริ่มต้นดังกล่าวทำให้ มวามันกา จึงอยากจะพิสูจน์ให้เห็นว่า สามารถทำให้นิตยสารไลฟ์สไตล์ประสบความสำเร็จในประเทศได้ โดยเริ่มแรกแม้ว่าเจ้าตัวจะไม่มีความรู้เกี่ยวกับการทำงานในด้านสื่อมาก่อน แต่ก็เลือกที่จะหาตัวช่วยจากกลุ่มเพื่อนๆ ที่ชอบอ่านนิตยสารในลักษณะเดียวกัน พร้อมกับได้ชื่อนิตยสารว่า “แบง!” (Bang!) ซึ่งย่อมาจาก “บีลีฟ แอนด์ เนเวอร์ กีฟ อัพ” (Believe And Never Give Up) ซึ่งเริ่มต้นวางแผงในปี 2004
ทั้งนี้ แม้ว่านิตยสารฉบับนี้มีกลุ่มเป้าหมายไปที่คนหนุ่มสาว ทว่าหลังจากเริ่มวางแผงได้ไม่นานก็ได้รับความนิยมจากกลุ่มคนที่เป็นผู้ใหญ่อีกด้วย ซึ่งมวามันกา เชื่อว่าจุดดึงดูดที่ทำให้นิตยสารสามารถดึงดูดคนเป็นจำนวนมากเอาไว้ได้ คือ หัวข้อที่นำเสนอที่ครอบคลุมตั้งแต่เรื่องแฟชั่นและสุขภาพ ไปจนถึงเรื่องการเงินและธุรกิจ
“ฉันอยากเห็นนิตยสารแบงเป็นนิตยสารของชาวแอฟริกัน ซึ่งวันหนึ่งฉันอยากเห็นจริงๆ ว่ามีแบงอยู่ในรวันดา บุรุนดี หรือถ้าเดินทางไปแอฟริกาตะวันตกก็มีแบงขายอยู่” มวามันกา ระบุ
ทั้งนี้ แม้ในปัจจุบันนิตยสารแบงมีพนักงานทั้งหมด 10 คน และมีผลประกอบการ 2.5 แสนเหรียญสหรัฐต่อปี (ราว 8 ล้านบาท) ซึ่งอาจจะเรียกได้ว่าประสบความสำเร็จในก้าวสำคัญสำหรับธุรกิจนิตยสารในประเทศแทนซาเนีย แต่มวามันกาเองก็ไม่ได้มองเห็นหรือให้ความสำคัญเฉพาะแต่ธุรกิจที่เจ้าตัวดูแลอยู่เท่านั้น เพราะหญิงคนนี้ยังมต้องการจะเห็นผู้หญิงในการทำธุรกิจให้มากขึ้น จึงได้จัดตั้ง “องค์กรแดร์ ทู ดรีม” ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหากำไร ในปี 2007
แดร์ ทู ดรีม มีเป้าหมายไปที่ผู้หญิงอายุ 1845 ปี เพื่อเป็นแรงบันดาลใจ เป็นแรงกระตุ้น และให้ความคิดใหม่ๆ กับผู้หญิงที่ต้องการตั้งธุรกิจของตนเอง และที่สำคัญคือการแลกเปลี่ยนเรื่องความเสมอภาคของผู้หญิงในการทำธุรกิจ หรือการทำงานในที่ทำงาน
“เชื่อมั่นในตัวเอง เพราะว่าเราทุกคนมีพลังที่จะทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ ฉะนั้นจงทำงานให้หนัก มีความเชื่อมั่น จงอ้อนวอน และปล่อยให้ทุกอย่างอยู่ในมือของพระเจ้า” มวามันกา กล่าวทิ้งท้ายให้เป็นข้อคิดกับผู้หญิงที่อยากจะมีธุรกิจเป็นของตนเอง







