ท่องเที่ยวมีราคา

อุตสาหกรรมท่องเที่ยว ถือเป็นอุตสาหกรรมหนึ่งที่ทุกประเทศในอาเซียนมีศักยภาพ อีกทั้งยังมีทรัพยากรและรากทางวัฒนธรรมร่วมกัน

นับเฉพาะอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (จีเอ็มเอส) ก็มีการท่องเที่ยวหลายประเภทและหลายมิติ ทำให้ในปี 2554 มีนักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาในอนุภูมิภาคกว่า 38 ล้านคน สร้างรายได้ทั้งหมดประมาณ 36 ล้านบาท

แต่มี 2 คำถามที่ควรถามไปพร้อมกัน 1.ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนภาพรายได้สูงที่สุดที่ควรจะเป็นแล้วหรือไม่ และ 2.นี่สะท้อนภาพการเติบโตด้านการท่องเที่ยวของอาเซียนอย่างยั่งยืนและมีคุณภาพแล้วหรือยัง

หากเราลองนึกถึงตอนที่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.)พาผู้ประกอบการเอกชนไปออกงานมหกรรมท่องเที่ยวในประเทศต่างๆ สิ่งหนึ่งที่ผู้ประกอบการจะพบคือ เอกชนอาเซียน “ตัดราคา” แพ็กเกจกันเอง

เพราะคนต่างชาติ โดยเฉพาะชาติตะวันตกมักมีการวางแผนซื้อแพ็กเกจท่องเที่ยวล่วงหน้าเป็นปี เวลามาเดินในงานมหกรรม เขาจึงมักเปรียบเทียบสถานที่ท่องเที่ยว ระยะเวลาการเดินทางของแพ็กเกจ ลักษณะของแพ็กเกจที่ใกล้เคียงกันก่อนตัดสินใจซื้อ

เช่น เขาเห็นแพ็กเกจท่องเที่ยวเชียงใหม่ 3 วัน เดินถัดไปอีกบูธหนึ่งเห็นแพ็กเกจท่องเที่ยวเสียมราฐ 3 วันเหมือนกัน เมื่อประเภทของสถานที่ท่องเที่ยวคล้ายคลึงกัน แต่ราคาของกัมพูชาถูกกว่า แน่นอนว่าเขาย่อมเลือกแพ็กเกจของกัมพูชา

เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลกระทบกลับมายังผู้ประกอบการไทย ทำให้เราต้องปรับลดราคาแพ็กเกจของตัวเองลงมาแข่งขัน ทั้งที่จริงๆ แล้วไม่ใช่ราคาที่ตัวเองพร้อมจะแข่งขัน

ท้ายที่สุด ผู้ประกอบการก็จะบีบต้นทุนตัวเอง จนต้องลดคุณภาพ และไม่สามารถหาเงินกลับมาฟื้นฟู ดูแล จัดการปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ได้รับผลกระทบจากการท่องเที่ยว

ต้นทุนทรัพยากรธรรมชาติสำคัญมากในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวยุคใหม่ค่ะ เพราะเป็นวิธีหนึ่งในการดูแลสิ่งแวดล้อมของเราให้ยั่งยืน และนักท่องเที่ยวต่างชาติก็ให้ความสำคัญ ต้นทุนทรัพยากรธรรมชาติจึงเป็นต้นทุนที่ควรจะต้องนำมาคิดอยู่ในต้นทุนของผู้ประกอบการทุกราย

ล่าสุด ดิฉันได้มีโอกาสไปเที่ยวประเทศสเปน เขาคิดภาษีสิ่งแวดล้อมแยกออกมาจากค่าบริการท่องเที่ยวปกติ โดยต้องจ่ายเป็นเงินสดไม่เกิน5 ยูโร เพื่อสมทบเข้าท้องถิ่น นำเงินดังกล่าวกลับไปฟื้นฟูสิ่งแวดล้อม

อาเซียนจึงจำเป็นต้องร่วมมือกันค่ะ ในการกำหนดราคาแพ็กเกจท่องเที่ยว หรือทำแพ็กเกจใหม่ร่วมกัน ไม่ตัดราคากันเอง จนทำให้ต้องลดคุณภาพ ลดรายได้ในการนำกลับไปจัดการสิ่งแวดล้อม

หากเป็นไปได้ ดิฉันอยากให้อาเซียนมีกองทุนเงินชดเชยสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นรูปธรรม หรือนำโมเดลแบบเดียวกับสเปนมาปรับใช้ในภูมิภาค

เมื่อการตัดราคากันเอง ทำให้อาเซียนต้องเฉือนเนื้อตัวเองให้คนอื่น จนทำให้การท่องเที่ยวมีคุณภาพต่ำลง ไม่มีงบดูแลแหล่งท่องเที่ยว ก็ถึงเวลาที่จะหยุดแข่งกันเอง แล้วหันมาร่วมมือกันแล้วค่ะ

มาสร้างการท่องเที่ยวมีราคา ตั้งราคาสมเหตุสมผล ให้การท่องเที่ยวอาเซียนมีคุณค่าในตัวเองกันเถอะค่ะ