ยุทธศาสตร์สู่ AEC ตอนที่ 21ก้าวใหม่เชื่อมไทยสู่โลก

รัฐบาลเพิ่งจัดงาน Thailand 2020 ก้าวใหม่เชื่อมไทยสู่โลก บอกว่าจะลงทุน 2 ล้านล้านบาท มี 3 ยุทธศาสตร์สำคัญด้านการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานการขนส่ง คือ 1.ลดการขนส่งทางถนน บริหารการจัดส่งหลากเส้นทาง 2.เชื่อมการเดินทาง เปิดประตูการค้าสู่ประเทศเพื่อนบ้าน และ 3.เพิ่มความคล่องตัวขนส่งสินค้า ประหยัดเวลาผู้โดยสาร

รัฐบาลบอกจะเปลี่ยนรางเดี่ยวเป็นรางคู่ จะมีไฮสปีดเทรนวิ่งผ่าน 21 จังหวัด รถไฟฟ้าใน กทม.จะมี 10 สาย มีการขยายทางหลวงแผ่นดิน ขยายโครงข่ายมอเตอร์เวย์ เพิ่มสถานีขนส่งสินค้าและอีกหลายโครงการ

ไม่มีใครปฏิเสธหรอกครับว่า สิ่งที่กำลังจะสร้างกันนั้นเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับประเทศไทย เพราะเราละเลยการลงทุนด้านนี้จนเราล้าหลังประเทศคู่แข่งมากขึ้นเรื่อยๆ แต่อย่าลืมนะครับว่าเรื่องการศึกษาและทรัพยากรมนุษย์ ระบบราชการ ปัญหาการคอร์รัปชัน การบังคับใช้กฎหมาย ฯลฯ เราก็ยังล้าหลังและต้องลงทุนเพื่อพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นเช่นกัน

ทุกประเทศมีงบประมาณที่จำกัด หากไม่เก็บภาษีมาก็ต้องไปกู้ยืมหรือเชิญชวนเอกชนมาร่วมลงทุน ดังนั้น เราจึงควรเรียงลำดับโครงการทั้งหมดก่อนว่าอะไรสำคัญมากสำคัญน้อย โครงการไหนควรลงทุนก่อนหลัง

รัฐบาลควรชี้แจงยุทธศาสตร์การลงทุนให้ชัดเจนว่าจะสร้างความต้องการในการใช้โครงสร้างพื้นฐานที่กำลังจะลงทุนใหม่นี้อย่างไร? ไม่ใช่บอกว่าจะลงทุนสร้างๆๆ เดี๋ยวคนมาใช้เองรัฐบาลควรเปิดเผยด้วยว่ามียุทธศาสตร์ด้านภาษีและการบริหารจัดการอื่นๆ เพื่อจะส่งเสริมให้ไทยเป็นศูนย์กลาง AEC อย่างแท้จริงได้อย่างไร อย่าคิดว่าที่เรายังไม่เป็นศูนย์กลาง AEC เพียงเพราะเรายังขาดแค่รางรถไฟและถนนเท่านั้น

นอกจาก “ผลประโยชน์ใต้โต๊ะ” ที่ได้จากการรับเหมาโครงการต่างๆ ไปสร้าง ยังมีผลประโยชน์เรื่องมูลค่าที่ดินใกล้เคียงที่เพิ่มขึ้น การพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ต่อเนื่อง เรื่องนี้เป็นเงินมหาศาล ในต่างประเทศเขาจะเปิดเผยเรื่องนี้ให้ชัดเจน และเอาประโยชน์ดังกล่าวมาชดเชยต้นทุนการก่อสร้าง

ประเด็นต่างๆ เหล่านี้ ผมยังไม่เคยได้ยินจากรัฐบาลชัดๆ และนี่คือสิ่งที่ผมพยายามจะบอกรัฐบาลตลอดมาว่า นี่คือ “ยุทธศาสตร์ที่ขาดไป” ของรัฐบาล