ใบกำกับภาษีปลอม

...ทีมข่าวการเงิร

ใบกำกับภาษีปลอมคำพิพากษาฎีกาที่ 1233/2551 ที่ห้างหุ้นส่วนจำกัดชัยพิทักษ์ เป็นโจทก์ ฟ้องกรมสรรพากร จำเลย

โจทก์นำใบกำกับภาษีที่ออกโดย 4 บริษัทมาใช้แสดงเป็นภาษีซื้อในการยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร

เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยเห็นว่าโจทก์ไม่สามารถพิสูจน์การจ่ายเงินตามใบกำกับภาษีดังกล่าวได้สมบูรณ์ จึงถือว่าเป็นใบกำกับภาษีที่ออกโดยมิชอบ ด้วยกฎหมายตามมาตรา 82/5 (5) ต้องเสียเบี้ยปรับ 2 เท่า ตามมาตรา 89 (7) แห่งประมวลรัษฎากร

โจทก์อุทธรณ์ว่า ขณะที่โจทก์จ่ายเงินชำระราคาตามใบกำกับภาษี บริษัทที่ออกใบกำกับภาษีเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มถูกต้องตามกฎหมาย แม้ต่อมาจะปรากฏว่าบริษัทเหล่านั้นจะได้จดทะเบียนเลิกบริษัท หรือไม่ได้ยื่นแบบ ภ.พ.30 ในเดือน ส.ค. 2540 และไม่พบการนำส่งภาษีตามใบกำกับภาษีที่ออกให้โจทก์ของบริษัทเหล่านั้นให้แก่จำเลยก็ตาม ก็เป็นหน้าที่ของจำเลยต้องเรียกบริษัทเหล่านั้นมาตรวจสอบ มิใช่หน้าที่ของโจทก์

ส่วนเรื่องการพิสูจน์การชำระเงินตามใบกำกับภาษีดังกล่าวก็ไม่มีกฎหมายกำหนดไว้ จึงไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่โจทก์ต้องพิสูจน์

ศาลเห็นว่า ผู้รับมอบอำนาจโจทก์อ้างว่า ใบกำกับภาษีที่ออกโดยบริษัท ค. โจทก์จ่ายเงินชำระราคาตามใบกำกับภาษีดังกล่าวเป็นเช็คระบุชื่อบุคคลไม่ได้ระบุชื่อสั่งจ่ายบริษัท ค. และสั่งจ่ายเป็นเงินเพียง 4 ล้านบาท ส่วนที่เหลืออ้างว่าจ่ายเป็นเงินสด แต่โจทก์ก็มิได้แสดงเหตุผลว่า เหตุใดจึงไม่สั่งจ่ายเช็คระบุชื่อบริษัทผู้ขายสินค้าเป็นผู้รับเงินโดยตรง

สำหรับบริษัท พ. และบริษัท บ. โจทก์อ้างว่า โจทก์ชำระเงินให้บริษัททั้งสองเป็นเช็คไม่ตรงกับจำนวนเงินตามใบกำกับภาษีที่บริษัททั้งสองออกให้ และอ้างว่าเช็คที่โจทก์ออกให้แก่บริษัททั้งสองดังกล่าวเป็นเช็คธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ ซึ่งปิดกิจการไปแล้ว จึงไม่มีหลักฐานของธนาคารมาแสดงได้ ส่วนใบกำกับภาษีของบริษัท อ. โจทก์ชำระเป็นเช็คของธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ อีกเช่นกัน จึงไม่สามารถนำรายการบัญชีธนาคารมาแสดงได้และการที่อ้างว่าจำนวนเงินตามเช็คอาจไม่ตรงกับจำนวนเงินตามใบกำกับภาษี เนื่องจากในการสั่งซื้อสินค้าผู้ขายจะส่งสินค้าพร้อมใบส่งของมาให้ก่อน ต่อมาจึงตรวจสอบสินค้าว่าถูกต้องตรงกันหรือไม่ แล้วจ่ายเงินกันในภายหลังนั้น ข้ออ้างดังกล่าวของโจทก์มิได้แสดงว่าผู้ขายออกใบกำกับภาษีให้โจทก์ก่อนที่โจทก์จะตรวจสอบสินค้าและชำระเงิน เมื่อผู้ขายเพียงแต่ออกใบส่งของให้ก่อน หากตรวจสอบสินค้าแล้วไม่ครบหรือไม่ตรงกับที่ซื้ออันทำให้ชำระราคาต่ำกว่าที่ตกลงซื้อ ผู้ขายก็ควรจะออกใบกำกับภาษีให้ตรงกับที่มีการซื้อขายจริง ข้ออ้างของโจทก์จึงเลื่อนลอยไม่น่าเชื่อถือ

นอกจากนี้ ผู้ที่จะมีสิทธิออกใบกับภาษีได้นอกจากต้องเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว ยังต้องปรากฏด้วยว่าผู้ประกอบการนั้นได้ขายสินค้าหรือให้บริการและได้รับชำระราคาสินค้าหรือบริการนั้น หรือเมื่อความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นในกรณีอื่นตามมาตรา 86 แห่งประมวลรัษฎากร หาใช่ว่าใบกำกับภาษีที่ออกโดยผู้ประกอบการจดทะเบียนจะเป็นใบกำกับภาษีที่ชอบด้วยกฎหมายทุกกรณีไม่ และเมื่อเจ้าพนักงานแจ้งให้โจทก์นำหลักฐานการจ่ายเงินตามใบกำกับภาษีพิพาทมาแสดง โจทก์ก็ไม่สามารถนำหลักฐานการจ่ายเงินมาชี้แจงให้ชัดเจนว่าโจทก์ได้จ่ายเงินให้บริษัทผู้ออกใบกำกับภาษีดังกล่าว

โจทก์อ้างว่า เหตุที่ชำระราคาไม่ตรงกับใบกำกับภาษีเพราะชำระเป็นเช็คบางส่วน บางส่วนชำระเป็นเงินสดเท่านั้น เมื่อโจทก์นำสืบได้ความแต่เพียงเท่านี้ ทั้งๆ ที่โจทก์เป็นบริษัทจดทะเบียนเป็นผู้ประกอบการมานานแล้ว โจทก์มีหน้าที่ต้องยื่นเสียภาษีแก่จำเลยตลอดมา โจทก์ย่อมต้องทราบดีว่ามีสิทธินำภาษีซื้อมาคำนวณภาษีได้ เป็นประโยชน์แก่บริษัทต้องเก็บหลักฐานการชำระเงินแก่คู่ค้าของโจทก์ให้ครบถ้วนเพื่อแสดงให้เห็นว่าโจทก์ได้ชำระราคาสินค้าให้แก่คู่ค้าจริง

เมื่อโจทก์เป็นฝ่ายกล่าวอ้างโดยเป็นผู้ได้รับประโยชน์ในการนำภาษีซื้อไปเครดิตภาษีหรือขอคืนภาษี ภาระการพิสูจน์ว่าใบกำกับภาษีซื้อออกโดยถูกต้องแท้จริงและชอบด้วยกฎหมายจึงตกอยู่แก่โจทก์อีกด้วย แต่โจทก์ไม่สามารถพิสูจน์ได้

จึงฟังได้ว่า บริษัททั้งสี่ดังกล่าวออกใบกำกับภาษีซื้อให้แก่โจทก์โดยไม่มีการขายสินค้า ถือว่าใบกำกับภาษีดังกล่าวเป็นใบกำกับภาษีที่ออกโดยผู้ไม่มีสิทธิออกใบกำกับภาษี โจทก์จึงไม่อาจนำภาษีซื้อตามใบกำกับภาษีนั้นมาหักในการคำนวณภาษีตามมาตรา 82/5 (5)

ส่วนที่โจทก์อุทธรณ์ให้ลดหรืองดเบี้ยปรับและเงินเพิ่มแก่โจทก์ เห็นว่า พฤติการณ์ของโจทก์ที่ไม่มีหลักฐานการชำระเงินตามใบกำกับภาษีที่โจทก์นำมาใช้ในการขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มของโจทก์ ส่อแสดงให้เห็นว่าโจทก์มีพฤติการณ์ไม่สุจริตจึงไม่มีเหตุสมควรงดหรือลดเบี้ยปรับและเงินเพิ่มให้แก่โจทก์