รอยร้าว กกต.ปะทุ สิทธิโชติชนณรงค์หลังลงมติคดีฮั้วสว.

 

“รอยร้าว กกต.” ปะทุหลังปิดสำนวนคดีฮั้วสว.

รอยร้าวภายในคณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือ กกต. ปรากฏชัดหลังที่ประชุมลงมติสำนวนคดีฮั้วเลือกสมาชิกวุฒิสภา เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2569

นายสิทธิโชติ อินทรวิเศษ กรรมการการเลือกตั้งและอดีตประธานแผนกคดีเลือกตั้งในศาลฎีกา ออกมาเปิดเผยเหตุผลของฝ่ายเสียงข้างน้อย พร้อมโต้แย้งคำชี้แจงของนายณรงค์ กลั่นวารินทร์ ประธาน กกต. หลายประเด็น ตั้งแต่รูปแบบการแถลงมติ น้ำหนักของพยาน ไปจนถึงมติที่ไม่ขยายผลเส้นทางเงิน

ความขัดแย้งครั้งนี้จึงไม่ได้อยู่ที่ผลลงมติ แต่ครอบคลุมถึงคำถามสำคัญว่า กกต.ควรตรวจสอบคดีเลือกตั้งลึกเพียงใด และควรเปิดเผยความเห็นที่แตกต่างต่อสาธารณะอย่างไร

 

ชนวนแรก: คำแถลงไม่สะท้อนความเห็นต่าง

นายสิทธิโชติระบุว่า ก่อนประธาน กกต. แถลงผล ที่ประชุมได้หารือร่วมกันว่าจะเปิดเผยคะแนนในแต่ละข้อกล่าวหา รวมถึงระบุว่าใครลงมติฝ่ายข้างมากหรือฝ่ายข้างน้อย เพื่อให้ประชาชนเห็นข้อเท็จจริงครบถ้วน

แต่คำแถลงต่อสาธารณะ กลับนำเสนอเฉพาะผลสรุปของเสียงข้างมาก โดยไม่ได้แจกแจงคะแนน รายชื่อกรรมการ หรือเหตุผลของฝ่ายที่ไม่เห็นด้วย ส่งผลให้สังคมเข้าใจได้ว่ากรรมการทั้งหมดลงมติไปในทิศทางเดียวกัน

นายสิทธิโชติมองว่า วิธีแถลงดังกล่าวกระทบกรรมการเสียงข้างน้อยโดยตรง เพราะบุคคลภายนอกอาจนำมติไปใช้กล่าวหาหรือดำเนินคดีกับกรรมการทุกคน รวมถึงประเด็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ทั้งที่แต่ละคนลงคะแนนและให้เหตุผลแตกต่างกัน

ข้อโต้แย้งนี้นำไปสู่การถกเถียงภายในที่ประชุมลับอย่างเข้มข้น ก่อนประธาน กกต. สั่งพักหรือปิดการประชุมและให้เจ้าหน้าที่ออกจากห้อง ตามคำบอกเล่าของนายสิทธิโชติ

 

ปมพยานกลับคำ ต้องดูหลักฐานทั้งชุด

 

อีกจุดที่เห็นต่างอย่างชัดเจนคือ น้ำหนักของพยานสำคัญ 3 ราย ซึ่งยื่นหนังสือขอกลับคำให้การ โดยอ้างว่าเคยถูกข่มขู่ พยานกลุ่มนี้เชื่อมโยงกับข้อกล่าวหาที่พาดพิงนักการเมือง กรรมการบริหารพรรค และผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง

 

ฝ่ายเสียงข้างมากเห็นว่า การกลับคำทำให้พยานขาดความน่าเชื่อถือ แต่สิทธิโชติแย้งว่า กกต.ไม่ควรพิจารณาเฉพาะถ้อยคำของพยานรายใดรายหนึ่ง แล้วตัดหลักฐานส่วนอื่นออกจากสำนวน

 

สิทธิโชติ เปรียบเทียบว่า การจับเฉพาะจุดใดจุดหนึ่งเหมือนเห็นเพียงงวงหรือขาของช้าง ขณะที่ผู้วินิจฉัยต้องมอง “ช้างทั้งตัว” ซึ่งหมายถึงพฤติการณ์และหลักฐานทุกชิ้นที่เชื่อมต่อกัน

สิทธิโชติ ยกตัวอย่างหลักฐานที่เห็นว่าต้องนำมาชั่งน้ำหนักร่วมกัน ได้แก่ โพยลงคะแนน 12 ชุด ผลการเลือกผู้สมัครอันดับ 1–7 ซึ่งสอดคล้องกับรายชื่อในโพย และข้อมูลการประชุมเครือข่ายตามโรงแรมในหลายจังหวัด

จังหวัดที่ถูกกล่าวถึงประกอบด้วยนครศรีธรรมราช ภูเก็ต หนองบัวลำภู อุทัยธานี นครสวรรค์ และสุโขทัย หลักฐานเหล่านี้สะท้อนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในพื้นที่และผลที่ปรากฏหลังลงคะแนน ไม่ได้ตั้งอยู่บนคำให้การของบุคคลเพียงอย่างเดียว

 

ตั้งคำถามข้ออ้างถูกข่มขู่

 

นายสิทธิโชติยังตั้ง ข้อสังเกตต่อเหตุผลที่พยานใช้อธิบายการกลับคำ โดยชี้ว่าพยานบางรายเป็นนักการเมืองหรือบุคคลที่มีเครือข่ายทางการเมือง จึงต้องตรวจสอบให้ชัดว่าใครข่มขู่ ข่มขู่อย่างไร และมีหลักฐานรองรับหรือไม่

 

นายสิทธิโชติ ยังเตือนว่า กกต.ชุดเดิมเคยมีมติให้กันพยานทั้ง 3 รายไว้เป็นพยานตามมาตรา 46 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง

 

ดังนั้น การเปิดเผยข้อมูลเพื่อลดน้ำหนักพยานต่อสาธารณะ โดยยังไม่ตรวจสอบข้ออ้างทั้งหมด อาจกระทบความน่าเชื่อถือของกระบวนงานที่ กกต.เคยรับรองไว้เอง

 

เปิดมติ 4 ต่อ 3 ไม่สอบเส้นทางเงินเพิ่ม

 

ประเด็นที่มีนัยสำคัญต่อสำนวนมากที่สุดคือเส้นทางการเงิน ซึ่งคณะไต่สวนชุดที่ 26 พบข้อมูลการโอนเงินหลักแสนบาทผ่านบุคคลที่ถูกระบุว่าเป็นตัวกลาง ก่อนเงินไปถึงผู้มีสิทธิเลือกในพื้นที่ภาคใต้

 

นายสิทธิโชติเห็นว่าข้อมูลดังกล่าวควรนำไปตรวจสอบต่อ เพื่อค้นหาว่าเงินเริ่มต้นจากบัญชีใด ใครเป็นผู้จัดหาเงิน และใครสั่งให้ตัวกลางนำเงินไปจ่าย

 

อย่างไรก็ตาม นายสิทธิโชติ เปิดเผยว่าที่ประชุม กกต. ลงมติ 4 ต่อ 3 ไม่รับประเด็นนี้ไว้สอบเพิ่ม ส่งผลให้คณะไต่สวนไม่สามารถขยายผลไปยังแหล่งเงินต้นทางและบุคคลที่อยู่เหนือผู้จ่ายได้

 

จุดนี้ทำให้ความเห็นภายใน กกต.แยกออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเห็นว่าหลักฐานที่มีอยู่ยังไม่เพียงพอ ส่วนอีกฝ่ายมองว่าเส้นทางเงินคือเบาะแสที่ต้องสอบให้สุดทางก่อนปิดสำนวน

 

ย้ำบทบาท กกต. ไม่ใช่ผู้พิพากษาคดี

 

นายสิทธิโชติยัง โต้แย้งวิธีชั่งน้ำหนักหลักฐานของประธาน กกต. โดยย้ำว่า กกต.ทำหน้าที่สืบสวน ไต่สวน และรวบรวมหลักฐาน ไม่ได้ทำหน้าที่แทนศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้ง

 

ตามความเห็นของนายสิทธิโชติ เมื่อพยานและหลักฐานทำให้มี “เหตุอันควรเชื่อได้ว่า” เกิดการกระทำผิด กกต.ควรส่งเรื่องให้ศาลตรวจสอบและตัดสิน ไม่ควรใช้มาตรฐานพิสูจน์ความผิดแบบคดีอาญามาตัดสำนวนตั้งแต่ชั้น กกต.

นายสิทธิโชติ จึงเตือนประธาน กกต. ซึ่งทำงานในสายตุลาการมานานว่า ต้องแยกบทบาทของกรรมการการเลือกตั้งออกจากบทบาทผู้พิพากษา เพราะอำนาจชี้ขาดและลงโทษในคดีนี้เป็นของศาล

 

เสียงข้างน้อยเสนอส่งศาล 138 คน

 

สำหรับกลุ่มสมาชิกวุฒิสภา นายสิทธิโชติและนายชาย นครชัย ลงมติเป็นเสียงข้างน้อย 2 เสียง จากคะแนน 5 ต่อ 2 โดยเห็นว่าควรยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาให้พิจารณาผู้เกี่ยวข้องรวม 138 คน แบ่งเป็น สว.ที่ดำรงตำแหน่ง 137 คน และผู้สมัครสำรอง 1 คน

 

ทั้งสองให้เหตุผลว่า พยานแวดล้อม โพยลงคะแนน ผลคะแนน และข้อมูลการจัดประชุมในพื้นที่เชื่อมโยงกันมากพอที่จะส่งให้ศาลตรวจสอบข้อเท็จจริง

 

การออกมาเปิดเผยครั้งนี้ทำให้สังคมเห็นว่า มติคดีฮั้ว สว. ไม่ได้เกิดจากความเห็นตรงกันของกรรมการทั้งหมด แต่ผ่านการถกเถียงอย่างหนักทั้งเรื่องหลักฐาน มาตรฐานพิสูจน์ และขอบเขตอำนาจของ กกต.

 

จากนี้ จุดที่ต้องจับตาไม่ใช่เฉพาะคดีที่ กกต.ส่งถึงศาล แต่รวมถึงหลักฐานและรายชื่อที่ถูกตัดออกจากสำนวน ตลอดจนคำถามว่าเหตุใดเส้นทางเงินจึงไม่ได้รับการตรวจสอบต่อจนถึงต้นทาง.