ทุน-ป่าและชุมชน

การแก้ปัญหาน้ำ จำเป็นต้องมีป่าเป็นองค์ประกอบสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นน้ำแล้ง หรือน้ำท่วม

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

การแก้ปัญหาน้ำ จำเป็นต้องมีป่าเป็นองค์ประกอบสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นน้ำแล้ง หรือน้ำท่วม

ถ้าไม่มีปัญหา ก็ไม่มีน้ำ และไม่มีกำแพงกั้นยามน้ำหลาก อุทกภัยครั้งร้ายแรงทุกครั้งก็เกิดจากการตัดไม้ทำลายป่า

พื้นที่ป่าหดหายจากประเทศไทยอย่างรวดเร็ว และการจะทำให้พื้นที่ป่าเพิ่มขึ้นในอัตราเร่งที่รวดเร็ว ไม่อาจอาศัยงบประมาณแผ่นดิน หรือภาครัฐบาลเพียงลำพัง

ทุน หรือเอกชน จึงน่าจะเป็นทางเลือกในการสร้างป่าไม้

หน้าที่ของรัฐบาล จึงจำเป็นต้องจูงใจให้เอกชนเข้ามาปลูกป่า ทั้งการปลูกป่าเศรษฐกิจ หรือปลูกป่าในแผนการสร้างกิจกรรมเพื่อสังคม

รัฐบาลควรจะหาแรงจูงใจ โดยเฉพาะด้านภาษี ให้เอกชนเข้ามาร่วมปลูกป่ากับภาครัฐบาล อาทิ สามารถนำรายจ่ายการปลูกป่า ไปหักภาษีได้ อาจจะเป็น 50% หรือ 1 เท่า ฯลฯ

นอกจากนั้น อาจเปิดโอกาสให้บุคคลธรรมดาที่บริจาคเงินเพื่อการปลูกป่า สามารถนำไปหักภาษีได้เช่นกัน

ทั้งหมดทำเหมือนกับการที่รัฐบาลเปิดให้หักภาษีการบริจาคสำหรับการศึกษา หรือด้านศาสนานั่นเอง แต่ปรับเปลี่ยนมาใช้สำหรับการปลูกป่า

การหักภาษีดังกล่าว รัฐบาลอาจกำหนดพื้นที่เฉพาะ หรือพื้นที่ซึ่งต้องการให้เกิดพื้นที่ป่าไม้ เปิดทางให้เอกชนที่สนใจเข้าไปปลูก และดูแลรักษาป่า

นี่แหละ สิ่งที่น่าคิด เพราะเม็ดเงินด้านการส่งเสริมกิจการเพื่อสังคม ฯลฯ ของภาคเอกชนแต่ละปีมีมหาศาล การให้สิทธิหักภาษี จะช่วยกระตุ้นให้เกิดป่าขึ้นมาได้

วิธีเช่นนี้ความจริงก็เหมือนกับการโยกเงินกระเป๋าซ้ายไปกระเป๋าขวา โดยแทนที่จะเพิ่มงบประมาณในการปลูกป่า แต่ใช้ด้านสิทธิทางภาษีให้ภาคเอกชนแทน

ขณะเดียวกันสำหรับชุมชนรอบๆ พื้นที่ป่า ต้องหาทางทำให้เกิดผลประโยชน์ร่วมในการดูแลรักษาป่า

ตัวอย่างเช่นภาคเอกชนขนาดใหญ่ อาทิ บริษัท ปตท. ก็กำลังศึกษาแนวทางปลูกป่า ให้ชุมชนเป็นผู้ดูแลป่า และมีสิทธิในการขายคาร์บอนเครดิต สำหรับป่าที่ชุมชนดูแล

คาร์บอนเครดิต ก็คือสิ่งที่สามารถซื้อขายได้ แต่ต้องมีลักษณะสำคัญในการลดปัญหาก๊าซเรือนกระจก

ทั้งหมดก็คือการที่พยายามดึงให้ทุนเข้ามาปลูกป่า แต่ต้องมีประเด็นต่างๆ จากภาครัฐรองรับเช่นกัน

ทุนทำลายป่าได้ ก็ต้องสร้างป่าขึ้นมาได้เช่นกัน โดยจะสำเร็จ จะเป็นจริงได้หรือไม่ ต้องช่วยๆ คิด

ก็บ้านเมืองนี้ของเราเช่นกันไม่ใช่หรือ