อย่าคิดเอง

โดย...ทองพระราม

เชื่อว่าเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาคงทำให้ใครหลายคนต้องกลับมาคิดย้อนทบทวนจากประโยคของท่าน พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรีและ รมว.กลาโหม

ได้กล่าวกับบรรดาสื่อมวลชนเกี่ยวกับประเด็นการเลือกตั้งอันจะเกิดขึ้นไม่ไกลนี้ ซึ่งเป็นไปตามคำพูดของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) และนายกฯ

เคยลั่นวาจาไว้เปรียบเสมือนสัญญาประชาคม ว่าการเลือกตั้งจะเกิดขึ้นในช่วงเดือน ก.พ. 2562 ท่ามกลางการจับตาจากหลายฝ่าย ว่าท้ายที่สุดแล้วจะมีเหตุอันให้ต้องเปลี่ยนแปลงอีกหรือไม่

ทว่า คำพูดหนึ่งของท่านรองนายกฯ พล.อ.ประวิตร ทำให้ทุกสายตาเบนเข็มกลับมาโฟกัส โดยเฉพาะถ้อยประโยคซึ่งดูเหมือนการเลือกตั้งนี้ ส่อแววยืดขยายออกไปแบบไม่มีวันรู้จบ

“70 ล้านคน ไม่ได้อยากเลือกตั้ง” ซึ่งเป็นคำถามต่อมาว่า ผลที่ได้ออกมาระบุนั้นได้ทำการสำรวจจากไหน อย่างไร หรือเพียงนึกเอาเองว่า ประชาชนยังอยากให้รัฐบาลอยู่ทำหน้าที่ต่อ

หากให้พูดตามตรงยังไม่เคยเห็นผลสำรวจในเรื่องดังกล่าว รวมถึงการทำประชามติ เฉกเช่นเดียวกับรัฐธรรมนูญ ไหนเลยจึงสรุปว่าเวลานี้ประชาชนไม่ต้องการ

ทำให้หลายภาคส่วนจับตามองถึงการเตรียมพร้อมของรัฐบาลอาจยังไม่ลงตัว ไปสู่สนามศึกชิงชัยเลือกตั้ง อันเนื่องมาจากผลของนโยบายรัฐบาล ยังเล็งผลไม่ตรงเป้าหมาย

จำเป็นต้องยืดระยะเวลาออกไปอีกหน่อยเพื่อให้เข้าที่เข้าทาง จากนั้นจึงค่อยว่าประชาชนพร้อมแล้วกับการเลือกตั้ง เปรียบเสมือนประชาชนไร้ซึ่งความนึกคิด อ่าน เขียน

คอยป้อนโปรแกรมระบุลงในสมอง ว่าถึงเวลาแล้ว แต่ทำไมถึงไม่ยอมฟังเสียงของประชาชน เพราะระยะเวลาตลอด 4 ปี รัฐบาลสะท้อนให้เห็นหลายสิ่ง บางเรื่องขยับคืบหน้า

มากกว่ารัฐบาลมาจากการเลือกตั้ง แต่บางเรื่องสมควรปล่อยเป็นหน้าที่ของระบบประชาธิปไตยเข้าจัดการ แทนการตัดสินว่าอันไหนเหมาะ หรือไม่เหมาะ หรือสมควรแก่เวลาแล้ว

ทั้งหมดจึงเป็นเรื่องที่รัฐบาลต้องทบทวนดูให้ดี เพราะยิ่งประวิงเวลาปล่อยไว้นานเนิ่นวัน อาจไม่ส่งผลอะไรเลยต่อตัวรัฐ มิหนำซ้ำจะกลายเป็นว่าทำเท่าไรก็เสมอตัว แถมเสียอีกต่างหาก

แม้เวลานี้ประชาชนอาจจะยังไม่พูดเต็มปากว่าต้องการเลือกตั้ง แต่เมื่อได้สัญญาแล้วก็ควรเร่งรีบดำเนินการเพื่อเดินไปสู่จุดที่กล่าวไว้ ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นเสียคำพูดไปเสียเอง

ภาครัฐไม่ต้องกังวลอะไรให้มาก เนื่องด้วยประเทศมีรัฐธรรมนูญใหม่ฉบับ 2560 แล้ว ดังนั้น ต้องวัดใจประชาชนว่าจะเลือกเดินหน้าให้ประเทศไปเป็นแบบไหน

เชื่อว่าถึงอย่างไรทางออกประเทศอันเรียกว่าดีที่สุด ควรให้ประชาชนทำหน้าที่ในการตัดสินใจ เพราะบางอย่างนั้นอยู่เหนือการควบคุม โดยเฉพาะความคิดทางการเมือง  

แม้เข้าใจได้ว่าเจตนาของรัฐบาลพยายามป้องกันไม่ให้ประเทศเกิดความเสียหายอย่างที่ผ่านๆ มา จึงตัดไฟเสียแต่ต้นล้ม หากแต่อย่าลืมว่าประชาชนยุค 4.0 ไม่เหมือนก่อน

รู้ทันกลเล่ห์เพทุบายของเหล่านักการเมืองมากขึ้น จนบางทีไม่ต้องไปตกใจแทน ดังนั้นไร้ความจำเป็นให้ตื่นกลัวแทนใครใดๆ เว้นเสียแต่จะคิดการณ์อื่นเหมือนที่หลายฝ่ายตั้งแง่ไว้