คว้าโอกาสสานฝัน กล่อมโลกด้วยดนตรีอินดี้

โดย...ธเนศน์ นุ่นมัน

เมื่อฝันที่วาดหวังไว้ในวัยเด็กทอดผ่านชีวิตจริง ก็ถือว่าได้เข้าสู่ช่วงเวลาถูกทดสอบไปพร้อมๆ กับถูกแผ้วถางจากสารพัดอุปสรรคไปตามรายทาง จะรู้ตัวกันอีกทีสิ่งที่วาดหวังไว้ในวัยเยาว์ก็ล่วงผ่านเลยไป เส้นทางฝันจึงปิดฉากลงไปอย่างน่าเสียดาย

นั่นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทุกวัน “ฝันสลายก่อนปลายทาง” เป็นเสมือนชะตาที่รอตราประทับที่เกิดขึ้นกับคนหนุ่มสาวรุ่นแล้วรุ่นเล่า ไม่ว่าจะอยู่ในยุคไหนสมัยใด เรื่องราวในทำนองที่กล่าวมาเป็นสิ่งที่พบเห็นได้จนแทบจะกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา

แต่ชะตาดังกล่าว เป็นสิ่งที่ ชลันธรณ์ เมนะคงคา ยอมให้เกิดขึ้นกับตัวเองไม่ได้ เขาตั้งมั่นในสิ่งที่หลงใหลมาตั้งแต่ยังเด็กโดยไม่ยอมให้ถูกกลืนหายไปโดยภาวะจำยอม

“มันเป็นสิ่งที่ฝันไว้ จากที่ชอบฟังเพลงชอบเล่นดนตรีมาตั้งแต่เด็ก อยากทำเพลงของตัวเองมาโดยตลอด แต่หลังจากเรียนจบด้านศิลปะ ก็คิดแล้วว่า ถ้าเล่นดนตรีเลี้ยงชีพคงไม่รอดแน่ หรือเลวร้ายกว่านั้นก็คือ ต้องยอมทำเพลงแบบที่เราไม่ชอบ เมื่อจบการศึกษาแล้วผมก็เลยทำงานทุกอย่างที่มีโอกาสทำได้ ตั้งแต่ทำร้านอาหาร ทำงานโฆษณา เป็นฝ่ายศิลป์ของภาพยนตร์ ฯลฯ เพื่อเลี้ยงตัวเองให้อยู่รอด แบ่งเงินที่ได้มาเป็นสองบัญชี สำหรับความจำเป็นในชีวิต ผ่อนบ้านผ่อนรถ จ่ายเงินเดือนลูกน้อง และสิ่งที่ฝันไว้เอาไปซื้อกีตาร์และอุปกรณ์ดนตรี ค่าใช้จ่ายบางส่วนตอนไปเล่นคอนเสิร์ต แยกกัน จนกระทั่งมาถึงปัจจุบัน ทำโรงงานสกรีน ก็ยังยึดหลักการนี้เพื่อหล่อเลี้ยงสิ่งที่เคยฝันไว้” ศิลปินอินดี้เริ่มเล่าประวัติของตัวเองอย่างสังเขป

เกือบ 20 ปีก่อน กระแสดนตรีอัลเทอร์เนทีฟมาแรงยึดครองชาร์ตอันดับเพลงทั่วโลก ประเทศไทยเองก็อยู่ในกระแสนั้น จนเรียกได้ว่า เป็นยุคทองของวงดนตรีค่ายอิสระ ค่ายดนตรีเล็กๆ ทำเพลงและขายเพลงเอง ไม่พึ่งระบบค่ายเมนสตรีม ให้อิสระกับศิลปินมากโดยไม่จำกัดแนวเพลง

“ยุคที่วงอินดี้ออกมาเยอะ ผมไม่ได้ทำเพลงเลย เพราะตอนนั้นต้องหาเงินช่วยผ่อนหนี้ให้ที่บ้าน ตอนนั้นก็นึกเสียดายอยู่ลึกๆ แต่ก็บอกตัวเองว่า ค่อยทำเมื่อพร้อม ผมทำเพลงเหมือนทำศิลปะ คือทำแบบถ่ายทอดทัศนคติแต่ละช่วงเวลาแต่ละห้วงความรู้สึก ประกอบกับตัดใจเลยว่าสิ่งที่จะทำนี้ เดินไปหาไปให้ใครช่วยไม่ได้ ต้องเริ่มทำเองก่อนคิดพึ่งใคร ทำทุกอย่าง ตั้งแต่เขียนเนื้อร้อง ทำนอง คอร์ด อะไรที่ทำไม่ได้ ก็นึกเป็นเมโลดี้ไว้ในหัว แล้วไปเล่าให้เพื่อนที่ช่วยดึงมันออกมาเขียนเป็นเพลง นึกอะไรออกก็เขียนเป็นกลอนเปล่า จดไอเดียเนื้อหาที่อยากได้ไว้ ค่อยๆ ถอดใจความสำคัญออกมา แต่ละเพลงที่ได้โครงสร้างมาได้รายละเอียดมา ก็นำมาประกอบร่าง แล้วไปเข้าห้องอัด เมื่อได้เดโมมาก็นำไปให้เพื่อนสมาชิกในวงฟัง บอกให้พวกเขาเล่นตามโครงสร้างที่ได้มาด้วยสไตล์ของแต่ละคน วิธีการทำงานแบบนี้ ทำให้ได้เพลงแต่ละเพลงที่ใช้ระยะเวลาไม่เท่ากัน บางเพลงก็ใช้เวลาแค่ 15 นาที บางเพลงก็หลายวัน” ชลันธรณ์ เล่าถึงการทำงานของเขา

ชลันธรณ์ เมนะคงคา

ทุกสิ่ง เพียงแค่ผ่านมา ทุกสิ่ง มาเพื่อจากไป เธอค่อยห่าง ห่างออกไป ฉันและเธอ อาจจะถูกลืมเลือน แต่ดูเหมือน ในบางครั้ง ฉันยังเห็นเธออยู่ รู้สึก สัมผัส ดูเลือนรางและไกลห่าง รู้สึก ว่างเปล่า เมื่อเวลา เลยไป เหมือนดัง ทิวา กลายไปเป็นรัตติกาล กระบวนการที่เล่ามา ทำให้ชลันธรณ์ได้เพลงนี้ ที่ชื่อว่า “ผ่าน (passing)” และเพลงอื่นๆ อีกหลายเพลงทั้งหมด ค่อยๆ ทำให้เขาและสมาชิกของวง Dead flowers ซึ่งบางคนก็มาช่วยงานแบบเฉพาะกิจ อย่าง ศรุต นาวานุเคราะห์ (ตอง) กีตาร์ (สมาชิกวง Room 99) ทัศน์ทยา สาตรพันธุ์ (กราฟ) มือกีตาร์ (สมาชิกวง Merry go round) ธิตินันท์ จันทร์แต่งผล (บอมบ์) มือเบส (สมาชิกวงภูมิจิต) เบส วุฒิพงศ์ ลี้ตระกูล (ออฟ) มือกีตาร์ (สมาชิกวง Desktop error) วินัย นามวงศ์ (แจ๊ค) มือกลอง (สมาชิกวง Peanutty) ชัยวัฒน์ มิ่งไม้ (ต้น) ซินทีไซเซอร์ (สมาชิกวง Sick Child) เป็นที่รู้จักในหมู่วงอินดี้ในปัจจุบันอย่างต่อเนื่อง

“วงอินดี้ เป็นเรื่องของการทดสอบความรัก ความอดทน อย่างสุดๆ ผมเชื่อว่า แทบทุกวงผ่านจุดเริ่มต้น ผ่านความเลวร้ายมาแล้วทั้งนั้น เราต้องอดทนสารพัด เพื่อขึ้นไปเล่นเป็นวงเปิดวงอื่นแค่ 3 เพลง เงื่อนไขคือ ผู้จัดคอนเสิร์ตมีเวลาให้เราแค่ 20 นาที เราขับรถขนเครื่องดนตรีไปเองเพื่อ 20 นาที เป็นช่วงเวลาที่เราจะทำอะไรบนเวทีก็ได้ จะเกิด จะดับ เข้าตาใครหรือถูกหลงลืม ขึ้นอยู่กับช่วงเวลานั้น”

ชื่อเสียงที่สั่งสมจากการตระเวนเล่นตามร้านเล็กๆ ไปจนถึงงานคอนเสิร์ตเทศกาลดนตรีต่างๆ ทั่วประเทศติดต่อกันมาหลายปี ผลงานคละแนว (Alternative-Brit pop-Brit rock-Shoegaze) ที่เผยแพร่ผ่านยูทูบ มิวสิควิดีโอบางเพลงที่เปิดโอกาสให้แฟนเพลงส่งคลิปภาพมาร้อยเป็นมิวสิควิดีโอ สิ่งที่ทำส่งผลให้เกิดเรื่องราวดีๆ ย้อนกลับมาหาอย่างไม่ขาดสาย ทั้งงานดนตรีประกอบภาพยนตร์ และงานแสดงร่วมกับวงชั้นนำตามที่ต่างๆ