เสียงที่แท้

วันนี้คงต้องเอาจดหมายจากแฟนประจำส่งอีเมลมาหา ภายหลังอ่านคอลัมน์มุมขวาหน้า 3 ในเรื่องรอข่าวลือ

แฟนประจำรายนี้บอกว่าอ่านเสร็จขอออกความเห็นดังนี้

คน กทม. ออกมาเลือกด้วยจำนวน 40 กว่าเปอร์เซ็นต์คือกลุ่มคน กทม.ที่สนใจใช้สิทธิแท้ๆ

ไม่ว่าเลือกตั้งอะไร? เลือกตั้งเมื่อไหร่? คน กทม.กลุ่มนี้ก็จะออกมาเท่านี้ ไม่ต้องชักชวนก็ออกมา และออกมาก็จะเป็นเสียงที่แท้จริง และสะท้อนความต้องการที่แท้จริงของคน กทม.กลุ่มนี้ว่าต้องการอะไร?

ผมเชื่อว่ากลุ่มคนที่สนับสนุนทั้ง เสื้อเหลือง และกลุ่มคนที่สนับสนุน เสื้อแดง ต่างก็ได้รู้สำนึก (Realized) แล้วว่า ความรุนแรงไม่เป็นผลดีต่อประเทศชาติโดยส่วนรวม ในขณะที่ทำก็รู้สึกสะใจความต้องการเอาชนะตามการชวนเชื่อบนเวที แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็จะกลับคืนมา

การปิดสนามบินไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ศาลหรืออีกนัยหนึ่งคือ กฎหมาย ต่างหากที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงของรัฐบาลของนายกฯ สมัคร หรือรัฐบาลนายกฯ สมชาย

วันนี้กลุ่มคนที่สนับสนุนเสื้อแดงซึ่งรวมถึง นายใหญ่คงได้รู้สำนึก (Realized) แล้วว่าความรุนแรงที่ถูกผลักดันให้เกิดการตายร่วมร้อยหรือการเผาราชประสงค์ ไม่อาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองของไทยได้

เพราะสังคมส่วนใหญ่ไม่ยอมรับสิ่งที่ ไม่เป็นธรรมชาติ สังคมเชื่อว่าม็อบที่ราชประสงค์มีความเป็นมาที่มีเบื้องหลัง

ผลการเลือกตั้ง สก.สข. จึงเป็นคำตอบของคน กทม.ว่าต้องการให้ทุกอย่างต้องเดินไปตามครรลองของกฎหมาย และก็วันนี้เช่นกันที่คนที่อยู่ต่างประเทศ ปรับยุทธศาสตร์ใหม่ โดยดูได้จากการย้ายที่ทำการพรรคเป็นดัชนีชี้ทิศทางการต่อสู้

การเลือกตั้งทั่วไปที่จะมีขึ้นในครั้งต่อไปจึงต้องอาศัยปาฏิหาริย์ระหว่างข่าวลือเป็นจริงกับปาฏิหาริย์ว่า คนอีสานคิดเช่นเดียวกับคน กทม.

ข้อสำคัญถ้ารัฐบาลนายกฯ อภิสิทธิ์ยังปล่อยให้ข่าวคาว คอร์รัปชันมูมมามออกมา ก็คงต้องรอปาฏิหาริย์อย่างเดียว

คือขอให้ ปาฏิหาริย์ที่ว่าข่าวลือเป็นจริงเกิดขึ้น

ทั้งหมดคือความเห็นของคนที่ไม่ซ้ายไม่ขวา ไม่เหลือง ไม่แดง และก็ไม่ฟ้าเสียด้วย

บ้านเมืองจะรอด ก็ทุกคนต้องช่วยๆ ออกความเห็นอย่างนี้แหละครับ