ปฏิรูปช่วยคนจน

ความแตกต่างของรัฐบาลชุดนี้กับรัฐบาลในชุดที่ผ่านๆ มา ในเรื่องของนโยบายการช่วยเหลือประชาชน คือชื่อของโครงการที่แตกต่างระหว่างการเป็นประชานิยมกับรัฐสวัสดิการ และหลักคิดในการช่วยเหลือ รัฐบาลนี้ประกาศมาตลอดว่าจะไม่ช่วยเหลือประชาชนด้วยการแถมแหลกแจกสะบัด ทำให้เกิดการใช้เงินอย่างไร้ประสิทธิภาพ เพราะเห็นว่าเป็นของฟรีจากรัฐบาล แต่จะให้ความช่วยเหลือในรูปแบบที่ประชาชนจะต้องไม่รู้สึกว่ารัฐบาลแจกฟรี

ผลงานที่ผ่านมาของรัฐบาลที่ช่วยเหลือคนจน จะไม่มาในรูปของการให้เงินโดยตรง แต่จะแจกเงินอ้อม เช่น การทำประกันภัยนาข้าว และประกันภัยพืชผลให้กับเกษตรกรที่ทำการเพาะปลูกและผลผลิตได้รับความเสียหายจากสภาพแวดล้อม ภูมิอากาศ หรือจากโรคแมลง ซึ่งเมื่อเสียหายทางบริษัทประกันก็จะรับภาระจ่ายค่าสินไหมให้ ซึ่งรัฐยืนยันว่าเบี้ยประกันที่จ่ายไปนั้นคุ้มค่า

นอกจากนี้ กระทรวงการคลังเตรียมจะออกมาตรการทำประกันภัยอุบัติเหตุให้กับผู้ที่มาลงทะเบียนรายได้น้อย 8.3 ล้านราย หากเสียชีวิตจะได้เงิน 1 แสนบาท และหากบาดเจ็บหรือป่วยทำงานไม่ได้ จะได้ค่าชดเชยวันละ 300 บาท ซึ่งจะเป็นมาตรการทำให้ผู้มีรายได้น้อยมีความมั่นคงมากขึ้น คาดว่าจะดำเนินการได้ในเดือน พ.ย.นี้

มาตรการทำประกันดังกล่าวนี้ กระทรวงการคลังระบุว่าเป็นส่วนหนึ่งของมาตรการที่จะออกมาช่วยเหลือให้กับผู้มีรายได้น้อยที่มาลงทะเบียนไว้ ขณะนี้คลังยังพิจารณามาตรการอื่นๆ เพิ่มเติม ซึ่งจะทยอยออกมาภายหลัง ซึ่งในช่วงต่อไปจะเป็นการแก้ไขหนี้นอกระบบ

ส่วนมาตรการที่รัฐบาลจะคิดออกมาสำหรับช่วยเหลือคนกลุ่มนี้ เป็นเรื่องที่รัฐบาลจะต้องคิดให้ดี จะพักหนี้หรือให้เงินกู้ก้อนใหม่เพื่อไปรีไฟแนนซ์หนี้เก่า หรือให้รีไฟแนนซ์หนี้นอกระบบมาอยู่ในระบบก็ถือเป็นการลดค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยที่จะจ่ายให้เจ้าหนี้ แต่ก็ไม่ได้เป็นการทำให้หนี้หายไป

สิ่งที่รัฐไม่ควรจะทำในการแก้ไขปัญหาหนี้คนจนก็คือ ไม่ควรแก้หนี้ด้วยการสร้างหนี้ พักหนี้เก่าให้กู้ใหม่ไปใช้ เพราะสุดท้ายคนจนก็ไม่สามารถหลุดจากวังวนการเป็นหนี้ได้ รัฐบาลควรจะเปลี่ยนวิธีคิดใหม่ในการช่วยเหลือและดูแลคนจน

หากรัฐบาลจะยืนหยัดให้การช่วยเหลือประชาชนในรูปแบบใหม่ ก็จะต้องไม่หวั่นไหวกับคำวิพากษ์วิจารณ์ และจะต้องไม่สนใจกับคะแนนนิยม เพราะสิ่งที่ประชาชนต้องการในขณะนี้คือการช่วยเหลือด้านค่าครองชีพที่ถีบตัวสูงขึ้นสวนทางกับค่าจ้างแรงงาน และเศรษฐกิจที่ยังไม่ฟื้นตัวดีทำให้การจ้างงานไม่ขยายตัวมากนัก พวกเขาไม่ได้ต้องการประกันชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์แต่กินไม่ได้ มาตรการรัฐบาลหลายอย่างจึงออกมาแล้วเหมือนเกาไม่ถูกที่คัน ออกมาแล้วแป้ก ไม่ได้ผลในการทำให้เศรษฐกิจหมุนเวียนมากมายนัก

หากรัฐบาลนี้เน้นหนักในการปฏิรูปประเทศ ก็ควรจะวางนโยบายและระบบในการช่วยเหลือคนจนอย่างยั่งยืนคู่กันไปด้วย ซึ่งจะเน้นหนักในการกระจายรายได้และทรัพยากรอย่างเป็นธรรม ซึ่งเป็นปัญหาที่ฝังรากลึกมานาน เป็นต้นเหตุของการรวยกระจุก จนกระจาย อย่างที่เป็นอยู่ในขณะนี้