ของฝากจากมองโกเลีย (8)

โดย...นพ.วิชัย  โชควิวัฒน

นอกจากรัฐธรรมนูญที่มีบทบัญญัติรับรองสิทธิและส่งเสริมบทบาทหน้าที่ของชนชาติกลุ่มน้อยไว้โดยละเอียดและชัดเจนแล้ว ยังมีกฎหมายว่าด้วยการปกครองตนเองในภูมิภาคชนชาติแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน กำหนดรายละเอียดวิธีการดำเนินการไว้เป็นการเฉพาะ ซึ่งฉบับแก้ไขเพิ่มเติมวันที่ 28 ก.พ. 2544 มีสาระสำคัญ ดังนี้

ในคำปรารภได้เขียนไว้ชัดเจน ดังนี้

sการปกครองตนเองในภูมิภาคชนชาติเป็นนโยบายขั้นมูลฐานของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในการใช้ลัทธิมาร์กซ์-เลนินมาแก้ปัญหาชนชาติของประเทศจีน เป็นระบอบการเมืองขั้นมูลฐานประการหนึ่งของชาติ

sการดำเนินการปกครองตนเองในภูมิภาคชนชาติ เป็นการสะท้อนถึงเจตจำนงที่รัฐให้ความเคารพ และปกป้องอย่างเต็มที่ต่อสิทธิการกำกับดูแลกิจการภายในของชนชาติตน ซึ่งสะท้อนถึงการที่รัฐยืนหยัดดำเนินหลักการว่าด้วยความเสมอภาค สามัคคี และเจริญรุ่งเรืองร่วมกันของชนชาติต่างๆ

sการดำเนินการปกครองตนเองในส่วนภูมิภาคของชนชาติ มีบทบาทอย่างใหญ่หลวงต่อการสำแดงความกระตือรือร้นในการเป็นเจ้าของประเทศของชนชาติต่างๆ ต่อการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างชนชาติที่เสมอภาค สามัคคี ช่วยเหลือกันแบบสังคมนิยม ต่อการส่งเสริมการพัฒนาในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติและกิจการสร้างสรรค์สังคมนิยมในทั่วประเทศ

sในการรณรงค์เพื่อปกป้องความสามัคคีระหว่างชนชาตินั้น ต้องคัดค้านลัทธิชนชาตินิยมของชนชาติใหญ่ ซึ่งส่วนสำคัญคือลัทธิชนชาตินิยมของชนชาติฮั่น และยังต้องคัดค้านลัทธิชนชาตินิยมท้องถิ่นด้วย

ในหมวดที่ 1 หลักการทั่วไป มีบทบัญญัติมาตราต่างๆ ดังนี้

มาตรา 9 องค์การแห่งรัฐซึ่งเป็นหน่วยเหนือและองค์การปกครองตนเองในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ ปกป้องและพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างชนชาติแบบสังคมนิยมที่ชนชาติต่างๆ มีความเสมอภาค สามัคคี ช่วยเหลือกัน ห้ามการลบหลู่และกดขี่ต่อชนชาติหนึ่งชนชาติใด ห้ามพฤติกรรมที่ทำลายความสามัคคีระหว่างชนชาติและสร้างความแตกแยกระหว่างชนชาติ

มาตรา 10 องค์การปกครองตนเองในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ คุ้มครองให้ชนชาติต่างๆ ในท้องถิ่น ล้วนแล้วมีอิสระในการใช้และพัฒนาภาษาและอักษรของตนเอง ล้วนแล้วมีอิสระในการคงไว้หรือปฏิรูปขนบธรรมเนียมของตนเอง

มาตรา 11 องค์การปกครองตนเองในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ ปกป้องให้พลเมืองชนชาติต่างๆ มีอิสระในการนับถือศาสนา ไม่ว่าจะเป็นองค์การของรัฐ หมู่คณะ สังคม และเอกชนใดๆ ห้ามมิให้บังคับให้พลเมืองนับถือศาสนาหรือไม่นับถือศาสนา ห้ามมิให้ดูแคลนพลเมืองที่นับถือศาสนาและไม่นับถือศาสนา รัฐให้ความคุ้มครองต่อกิจกรรมศาสนาปรกติไม่ว่าบุคคลใด ห้ามมิให้ใช้ศาสนามาดำเนินกิจกรรมที่ทำลายระเบียบสังคม ที่เป็นภัยต่อสุขภาพร่างกายของพลเมือง ที่ขัดขวางระบบการศึกษาของรัฐ

หมู่คณะทางศาสนาและศาสนกิจจะไม่รับรองการครอบงำของอิทธิพลต่างประเทศ

ในหมวดที่ 3 ว่าด้วยสิทธิปกครองตนเองขององค์กรปกครองตนเอง มีบทบัญญัติมาตราต่างๆ ดังนี้

มาตรา 20 มติ การตกลง คำสั่ง และคำชี้แนะขององค์การแห่งรัฐ ซึ่งเป็นหน่วยเหนือหากว่ามีสภาพที่ไม่เหมาะสมกับความเป็นไปในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ องค์การปกครองตนเองสามารถรายงานให้องค์การแห่งรัฐ ซึ่งเป็นหน่วยเหนือพิจารณาอนุมัติเพื่อปฏิบัติในลักษณะมีการปรับเปลี่ยน หรือยุติการปฏิบัติ องค์การของรัฐซึ่งเป็นหน่วยเหนือพึงควรให้คำตอบภายใน 60 วัน นับแต่วันได้รับรายงานเป็นต้นมา

มาตรา 31 องค์การปกครองตนเองในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ สามารถดำเนินกิจกรรมด้านเศรษฐกิจการค้ากับต่างประเทศ สามารถเปิดด่านการค้ากับต่างประเทศเมื่อได้รับการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี

ท้องถิ่นปกครองตนเองแห่งชนชาติที่เขตแดนติดต่อกับต่างประเทศ ดำเนินการค้าชายแดนหลังจากได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีในกิจกรรมการค้า เศรษฐกิจต่อภายนอก ท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติจะได้รับประโยชน์จากนโยบายให้สิทธิพิเศษของรัฐ

มาตรา 32 องค์การปกครองตนเองในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ มีสิทธิ์ปกครองตนเองในการบริหารจัดการคลังท้องถิ่น ในบรรดารายได้การคลังที่เป็นของท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติตามระบบการคลังแห่งรัฐ ล้วนแล้วพึงควรนำมาใช้โดยการตัดสินใจด้วยตนเองขององค์การปกครองตนเองในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ

มาตรา 37 ในเขตปศุสัตว์ชนชาติส่วนน้อยและเขตภูดอยชนชาติส่วนน้อยที่เศรษฐกิจอัตคัดอยู่กันอย่างกระจัดกระจาย องค์การปกครองตนเองในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ ดำเนินการจัดตั้งโรงเรียนชนชาติชั้นประถมและโรงเรียนชนชาติชั้นมัธยมของหลวง ในระบบกินนอนเป็นหลักและให้ทุนเรียนเป็นหลัก ประกันให้นักเรียนสำเร็จการเรียนในขั้นการศึกษาภาคบังคับ

โรงเรียน (หรือชั้นเรียน) และองค์กรการเรียนอื่นๆ ที่รับนักเรียนชนชาติส่วนน้อยเป็นหลัก ที่มีความพร้อม พึงควรใช้แบบเรียนอักษรชนชาติส่วนน้อย และใช้ภาษาชนชาติส่วนน้อยดำเนินการสอน เปิดหลักสูตรภาษาจีนฮั่นตั้งแต่ชั้นเรียนขั้นต่ำหรือขั้นสูงของระดับประถมโดยอิงตามสภาวการณ์ ดำเนินการเผยแพร่ภาษาจีนกลางและอักษรจีนแบบมาตรฐานที่ใช้ใน
ทั่วประเทศ

รัฐบาลประชาชนทุกระดับต้องอุปถัมภ์ด้านการเงินแก่การแปล เรียบเรียงและจัดพิมพ์แบบเรียนและสิ่งพิมพ์อักษรภาษาชนชาติส่วนน้อย

มาตรา 38 องค์การปกครองตนเองในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ จัดแจงสนับสนุนให้หน่วยงานและแผนกที่เกี่ยวข้อง รวบรวม ชำระ แปล และจัดพิมพ์หนังสือด้านประวัติศาสตร์วัฒนธรรมชนชาติ

มาตรา 40 องค์การปกครองตนเองในท้องถิ่นปกครองตนเองของชนชาติ มีอิสระอย่างเต็มที่ในการกำหนดแผนพัฒนากิจการการแพทย์และสาธารณสุขในท้องถิ่นตนเอง และในการพัฒนาการแพทย์และยาทันสมัยกับการแพทย์และยาแผนโบราณของชนชาติ