กรงทองจะแตก?

โดย...ธนพล ไชยภาษี

ลักษณะอย่างหนึ่งของการปกครองมาเลเซียก็คล้ายๆ กับจีน คือ การปกครองด้วยระบบเผด็จการ ที่ควบคุมประชากรไว้ด้วยความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ ให้ประชาชนรู้สึกถึงความกินดีอยู่ดี แม้ว่าจะต้องสูญเสียสิทธิขั้นพื้นฐานบางอย่างไป

แม้ว่ามาเลเซียจะไม่ได้ปกครองด้วยระบอบสังคมนิยม แต่ก็มีระบบการเมืองแบบกึ่งเผด็จการที่อำนาจการปกครองตกอยู่กับพรรคเดียวกลุ่มการเมืองเดียว ของกลุ่มอัมโน มาตลอดหลายสิบปี และใช้รูปแบบแบ่งแยกและปกครอง ให้สิทธิกับประชาชนเชื้อสายมาเลย์ หรือที่เรียกว่าภูมิบุตร มาเป็นอันดับ 1 ขณะที่เชื้อสายอื่นๆ ก็ไม่ให้ความสำคัญเท่ากับเชื้อสายมาเลย์

การที่จีนและมาเลเซียสร้างความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ประชาชนรู้สึกพอใจ โชคยังดีสำหรับจีนที่ประชาชนยอมรับความรู้สึกเหล่านั้นได้อยู่ ต่างจากมาเลเซียที่ผลกระทบทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในโลกนั้นกำลังเห็นผลในมาเลเซีย โดยเฉพาะการที่ราคาน้ำมันตกต่ำก็ทำให้เศรษฐกิจมาเลเซียเดินมาถึงจุดเสี่ยงตามไปด้วย ขณะที่เงินริงกิตของมาเลเซียก็ทำผลงานได้ย่ำแย่มากที่สุดในอาเซียน ซึ่งอ่อนค่าลงไปมากถึงเกือบ 20% แล้ว

ประกอบกับวิกฤตการเมืองที่ความเชื่อมั่นในตัวนายกรัฐมนตรี นาจิบ ราซัค เริ่มถดถอยจากกรณีอื้อฉาวที่ผู้นำถูกเปิดโปงว่ามีเงินกว่า 700 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือราว 2.45 หมื่นล้านบาท จากกองทุนวัน มาเลเซีย เดเวลอปเมนท์ เบอร์ฮัด หรือกองทุน 1MDBซึ่งขณะนี้แม้ว่าฝ่ายรัฐบาลจะแก้ตัวอย่างไรก็ดูจะไม่ขึ้นครับ

อีกทั้งอดีตผู้นำที่เป็นที่เคารพยำเกรงมากที่สุดอย่าง มหาเธร์ โมฮัมหมัด ออกโรงมากระทุ้งหลายครั้ง และร่วมการเดินขบวนขับไล่นายกรัฐมนตรีด้วย จุดสิ้นสุดของนาจิบก็ยิ่งจะมาถึงในเร็วๆ นี้

แต่อนาคตของมาเลเซีย ไม่ใช่ว่าจะอยู่ที่การไปของนาจิบหรือไม่ อยู่ที่ชาวมาเลเซียนั่นเองล่ะครับ ว่าจะยังให้โอกาสของอัมโนต่อไปหรือไม่ หรือว่าจะปล่อยให้เป็นวังวนแบบเดิมๆ ต่อไป