ปาร์ตี้ทึดทือ

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

แคมป์ห้วยขาแข้งในบางคราว ก็ไม่ได้มีแต่ความหงอยเหงา ผมเห็นรถบัส 2 ชั้นแล่นมาจอด แล้วตกค่ำ ผู้โดยสารรถบัสนั้น ก็ไปกินข้าวดื่มไวน์กันใน “ครัวริมธาร” ที่ตั้งอยู่ข้างลำห้วยทับเสลา

ผมเองต้องลงไปที่ครัวริมธารเพื่อขอชาร์จแบตฯ กล้อง ขณะจอดรถนั้นเอง แสงไฟหน้าส่องไปที่ฝายหิน มองเห็นสัตว์สีน้ำตาล 2 ตัว นั่งจุ้มปุ๊กอยู่ชายน้ำ

วินาทีแรกที่เห็น สมองร้องว่า “ลิง!” แล้ววินาทีต่อมา สมองก็ร้องว่า “ลิงบ้าอะไร หากินกลางคืน” เขม้นมองอีกที จึงเห็นว่าเจ้า 2 ตัวนั้น คือนก ซึ่งขนาดตัวเท่านี้ พฤติกรรมแบบนี้ จะเป็นอะไรไปไม่ได้ นอกจากนกทึดทือพันธุ์เหนือ (Brown Fish-Owl)

ผมตื่นเต้นกับภาพที่เห็นสุดๆ เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นนกทึดทือลงจากต้นไม้มาหากินปลา สมชื่อ  Fish-Owl และดูเหมือนไม่เคยมีภาพถ่ายเวอร์ชั่นนี้ในเมืองไทยมาก่อนด้วย เคยผ่านตามาบ้าง ก็เป็นภาพจากฮ่องกง

พอคลำๆ ประกอบกล้องในความสลัวเสร็จ ก็ตามสูตร นกบินหนีไปซะงั้น ผมแบกกล้องเข้าไปในครัวริมธาร ส่องไฟฉายควานหาไปยังป่าฟากตรงข้ามห้วย โชคดีจริงๆ เจอนกทึดทือ 2 ตัวนั้นเกาะบนต้นมะเดื่อ ผมลงมือถ่ายรูปพวกมันทันที

หลายคนในชาวคณะที่ดินเนอร์กันอยู่ ลุกมามุงดูนกทึดทือของผมด้วย ผมเลยถ่ายไปบรรยายไป ไหนๆ ก็ไหนๆ วานช่วยส่องไฟฉายให้ซะเลย อิอิ

นกบินลงไปที่ฝายหินอีกรอบ ด้วยความช่วยเหลือของทีมงานเฉพาะกิจ ที่วางช้อนวางแก้วไวน์มาช่วยส่องช่วยลุ้น ผมสอยภาพนกทึดทือพันธุ์เหนือในเวอร์ชั่นรอจับเหยื่อชายน้ำได้สำเร็จ ท่ามกลางเสียงคุยกันโขมงโฉงเฉงของวงปาร์ตี้ ไม่เคยมีการถ่ายรูปนกกลางคืนครั้งไหน จะเฮฮาขนาดนี้ 555 (ปกติต้องย่องๆ พูดแค่เสียงกระซิบกระซาบ)

ทีมงานมือไฟฉายของผม ที่แท้เป็นรุ่นพี่จุฬาฯ จากคณะเภสัช ชวนกันหลายสิบคนมารำลึกความหลังที่เคยมาเที่ยวห้วยขาแข้ง ตั้งแต่สมัยเป็นนิสิตโน่น ฟังแล้วทึ่ง คบกันเหนียวแน่นสุดยอดจริงๆ

ค่ำคืนห้วยขาแข้งจึงมิเงียบเหงา และรุ่งเช้า ผมก็ถือคติ “น้ำใจน้องพี่สีชมพู” ไปมั่วนิ่มกินข้าวต้มของพวกพี่ๆ เภสัชซะเลย