ขวานทองที่ยั่งยืน

การนำทรัพยากรไปใช้พัฒนาประเทศต้องมีความคุ้มค่าต่อประชาชนโดยรวม ประเทศได้ประโยชน์สูงสุด ความคุ้มค่าของโครงการนั้นต้องไม่ถูกสร้างมายาคติเพียงเพื่อความภูมิใจต่อตัวเลขอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจเพียงด้านเดียว

ก่อนจะผลักดันนโยบายใดๆ ผู้นำประเทศจะต้องเข้าใจและเห็นคุณค่าทรัพยากรของชาติอย่างถ่องแท้ และต้องนำทรัพยากรไปใช้ตอบสนองยุทธศาสตร์ที่ถูกทาง 

เราไม่ปฏิเสธนโยบายการพัฒนาประเทศให้เจริญก้าวหน้า แต่การพัฒนานั้นต้องไม่ใช่การนำแผ่นดินทองไปละเลงอย่างไม่มีวันทวงคืน

การผลักดันการใช้พื้นที่ฝั่งอ่าวไทยและฝั่งอันดามัน ซึ่งเป็นมรดกอันทรงคุณค่าระดับโลกไปเนรมิตเป็นศูนย์กลางพลังงาน แหล่งอุตสาหกรรมปิโตรเคมี ท่าเรือขนส่งสินค้าขนาดใหญ่ ฯลฯ ได้ไม่คุ้มเสีย แต่จะเป็นอภิเมกะโปรเจกต์ที่ทำลายธรรมชาติทางทะเลอย่างย่อยยับ

ท้องทะเลไทยคืออนาคตการประมงและการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนจนชั่วลูกชั่วหลาน หากจะนำทรัพยากรเหล่านี้ไปใช้จะต้องเปิดเผยความคุ้มค่าให้ประชาชนรับทราบ อย่างน้อยที่สุดต้องตอบคำถามคนในพื้นที่ว่าพวกเขาเห็นด้วยหรือไม่ พวกเขาจะได้อะไรจากวิถีชีวิตที่จะเปลี่ยนไป

ข้ออ้างเรื่องประตูการค้าฝั่งอันดามันที่จะขนส่งสินค้าไปขายทั่วโลก ล้วนเป็นเรื่องสมมติไม่มีข้อมูลยืนยันความเป็นไปได้ ไม่มีข้อมูลทางวิชาการรองรับว่าการนำพื้นที่ท่องเที่ยวภาคใต้ไปพัฒนาอุตสาหกรรมอะไรคุ้มค่ากว่ากัน

ที่ผ่านมาหน่วยงานรัฐบิดเบือนข้อเท็จจริงและหมกเม็ดข้อมูล กรมเจ้าท่าซึ่งเป็นหัวหอกผลักดันการพัฒนาภาคใต้แสร้งเป็นไม่รู้ว่าจังหวัดชายฝั่งทะเลทั้งสองฟากสร้างรายได้จากการท่องเที่ยวจำนวนเท่าใด การส่งออกอาหารทะเลมีมูลค่าเท่าใด ฯลฯ

ดังนั้น พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ไม่ควรรับฟังข้อมูลกรมเจ้าท่าทุกตัวอักษร แต่ควรฟังเสียงประชาชนในพื้นที่ ฟังข้อมูลวิชาการที่น่าเชื่อถือ ก่อนจะเดินหน้าโครงการพัฒนาท่าเรือน้ำลึกปากบารา จ.สตูล รวมถึงโครงการพัฒนาท่าเรือน้ำลึกบริเวณชายฝั่งทะเลอ่าวไทยตอนล่าง

กรมเจ้าท่าและหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องไม่เห็นตัวเลขการค้าสำคัญเหนือกว่าทรัพยากรทางทะเลที่อุดมสมบูรณ์ ต้องไม่เห็นความสำคัญการพัฒนาเหนือกว่าวิถีธรรมชาติดั้งเดิมที่ตีราคาเป็นเม็ดเงินอย่างเดียวไม่ได้ 

หากปิดหูปิดตาไม่รับฟัง โครงการขนาดใหญ่ตลอดชายฝั่งทะเลจะแปลงภาคใต้เป็นดินแดนอุตสาหกรรม ซึ่งการท่องเที่ยวจะหายนะทั้งระบบ ท่าเรือขนส่งสินค้าที่ฝันว่าจะทำให้ประเทศร่ำรวยจะเป็นต้นเหตุทำลายระบบนิเวศ มลพิษจากอุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่องจะปิดประตูการส่งวัตถุดิบไปป้อนครัวโลก ฯลฯ

หากปิดหูปิดตาไม่รับฟัง ชะตากรรมของดินแดนขวานทองซึ่งเป็นเสน่ห์ของโลกจะถูกปู้ยี่ปู้ยำจนไม่หลงเหลือคุณค่าใดให้ลูกหลานได้จดจำอีก