ความผิดเพี้ยนแห่งธรรมกาย

โดย...สมผล ตระกูลรุ่ง

ความถูกต้องของพุทธศาสนาไม่ได้ตัดสินกันที่จำนวนคนทำบุญมากหรือน้อย แต่ต้องพิจารณาถึงวัตรปฏิบัติว่า ถูกต้องตามหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าหรือไม่

การอวดอ้างของธัมมชโยว่า เป็นต้นธาตุต้นธรรม สามารถนำอาหารไปถวายพระพุทธเจ้าในแดนนิพพานได้นั้น เป็นสิ่งที่รับไม่ได้ ผิดหลักธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เพียงแค่นี้ชาวพุทธก็ไม่ควรให้ความเคารพแล้ว การอ้างว่าเป็นต้นธาตุต้นธรรมนั้น เท่ากับอวดอ้างว่าตนเองเหนือกว่าพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ ซึ่งคนบ้าเท่านั้นที่จะกล้าอวดอ้าง

การอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์นั้น เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยากยิ่ง พระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์ ท่านบำเพ็ญบารมีอย่างน้อยก็สี่อสงไขย แสนมหากัป จะเป็นระยะเวลาเท่าไรนั้น อย่าได้คิดถึงกันเลย เพราะมันเป็นเวลาที่นานจนไม่อาจนำมาคิดประมาณกันได้ พระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์จึงเป็นมหาบุรุษ เป็นผู้ที่เลิศกว่ามนุษย์และเทวดา หรือแม้แต่พระอินทร์พระพรหม ซึ่งในทางศาสนาพราหมณ์ถือว่าพรหมเป็นผู้ที่สูงที่สุด เป็นผู้สร้างโลก ก็ตาม ในพุทธประวัติพระพรหมก็ยังมาดูแลปรนนิบัติรับใช้พระพุทธเจ้า คืออยู่ในฐานะที่ต่ำกว่าพระพุทธเจ้า

และถึงแม้พระสาวกของพระพุทธเจ้าที่ได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ ก็ยังต่ำกว่าพระพุทธเจ้าอย่างเทียบกันไม่ได้ ความสามารถของพระอัครสาวกที่มีความสามารถเหนือกว่าสาวกธรรมดา ก็ยังน้อยกว่าความรู้ความเห็นของพระพุทธเจ้า จะกล่าวไปไยกับธัมมชโย มนุษย์ขี้เหม็นธรรมดาที่บารมีไม่อาจเทียบได้แม้พระสาวกของพระพุทธเจ้า

การอวดอ้างของธัมมชโยที่ผิดเพี้ยนไป ถ้าไม่ได้เกิดจากความตั้งใจที่จะหลอกลวงประชาชน ก็น่าจะเกิดจากความวิปลาสจากการปฏิบัติที่ผิดเพี้ยน ผิดแนวทาง การปฏิบัติที่ไม่ใช่แนวทางของพุทธศาสนา

ธัมมชโยเรียนวิชาธรรมกายจากแม่ชีจันทร์ ขนนกยูง ไม่ใช่จากหลวงพ่อสดโดยตรง แม้หลวงพ่อสดเอง ปฏิบัติไปแล้วก็ถึงทางตัน ในช่วงท้ายของชีวิต ท่านได้ไปปฏิบัติตามแนวทางสติปัฏฐาน 4 ที่วัดมหาธาตุ จนยอมรับว่า สติปัฏฐาน 4 เป็นแนวทางที่ถูกต้อง ซึ่งท่านได้บันทึกไว้ในภาพถ่ายของท่าน มอบไว้ให้ที่วัดมหาธาตุ ซึ่งน่าจะยังเก็บรักษาไว้

ถ้าชาวพุทธเราได้ศึกษาพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้าบ้าง แล้วใช้ปัญญาพิจารณาก็จะทราบว่า ธรรมกายนั้นไม่ใช่พุทธ และวิชาธรรมกายไม่ได้อยู่ในคำสอนของพระพุทธเจ้า

ประการแรก ธรรมกายสอนกันว่า หลวงพ่อสดเป็นผู้ค้นพบวิชาธรรมกายขึ้น หลังจากสูญหายไปนั้น เป็นความผิดพลาดอย่างแรง เพราะธรรมกายไม่มีอยู่ในกรรมฐาน 40 การอ้างว่าเคยมีการปฏิบัติ ก็อ้างอย่างลอยๆ ไม่มีหลักฐานและเหตุผลที่จะสนับสนุน ธรรมกายไม่มีในพระไตรปิฎก ดังที่ท่านเจ้าคุณปยุตได้อธิบายไว้ในหนังสือกรณีธรรมกาย ที่สามารถหาอ่านกันได้ 

ประการที่สอง การปฏิบัติตามแนวทางของธรรมกาย เป็นการปฏิบัติที่ผิดเพี้ยนไปจากธรรมชาติ ธรรมกายสมมติให้มีลูกแก้วหรือองค์พระอยู่ในท้อง แล้วให้เพ่งลูกแก้วนั้น ความเป็นจริงก็คือไม่มีลูกแก้วหรือองค์พระอยู่ในตัวคน การไปสมมติสิ่งที่ไม่มีให้มีขึ้น เพียงแค่นี้ก็ผิดแล้ว ยิ่งให้เพ่งสิ่งที่ไม่มี จึงมีโอกาสที่จะวิปลาสได้ง่าย เพราะหากปฏิบัติแล้วไปพบสิ่งที่ไม่เคยพบเคยเห็น ถ้าตกใจจิตจะไม่มีที่อยู่ ไม่มีที่ยึดเหนี่ยว ในภาวะตกใจจะไปสมมติอะไรก็คงไม่ได้ จิตก็จะเตลิดเปิดเปิง นั่นจะเป็นการทำให้เกิดความวิปลาสจากการปฏิบัติได้ง่าย เพราะเป็นการปฏิบัติผิดแนวทาง

ประเด็นที่เป็นข้อกังขาที่ว่า ยังมีคนที่นับถือธรรมกายด้วยความบริสุทธิ์ใจ หลายๆ คนจะบอกว่า ให้ลองมาปฏิบัติดู แล้วจะรู้ว่าธรรมกายเป็นของจริง คนเรานี้แหละที่หลงผิดปฏิบัติผิดไปพบสิ่งที่เกิดจากการปฏิบัติตามแนวทางที่ผิดด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ

ตั้งแต่มีการสอนธรรมกาย แต่ยังไม่เคยปรากฏว่า ธรรมกายมีพระอรหันต์เกิดขึ้น มีแต่อวดอ้างว่า ธัมมชโย เป็นต้นธาตุต้นธรรม ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร เพราะไม่มีในพระไตรปิฎก

เหตุที่มีคนเชื่อด้วยความบริสุทธิ์ใจนั้น เป็นเพราะได้พบเห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่สิ่งที่ไม่เคยพบไม่เคยเห็นนั้น มิได้หมายความเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ขอยกตัวอย่างเปรียบเทียบให้เข้าใจง่ายๆ ว่า ถ้าการปฏิบัติเพื่อให้ถึงพระนิพพานนั้น คือการเดินเท้าขึ้นยอดเขาเอเวอเรสต์ สำหรับคนไทยเราก็จะต้องเดินออกนอกประเทศ ผ่านประเทศพม่าเพื่อเข้าสู่ประเทศเนปาล หากเรายังเดินวนเวียนอยู่ในประเทศไทย ยังพบแต่คนไทย เราย่อมรู้ได้ว่า เรายังเป็นปุถุชน ไม่ได้ออกนอกประเทศ แต่หากเราเดินทางพ้นประเทศไทยเข้าประเทศพม่า เราจะได้พบเห็นผู้คนบ้านเมืองที่แตกต่าง เราย่อมจะรู้ได้ว่า เราได้เดินทางออกนอกประเทศไทยแล้ว เท่ากับว่า เราเดินมาถูกทางแล้ว เราเหนือกว่าคนธรรมดาแล้ว แต่ธรรมกายนั้นสอนให้คนเดินลงไปทางใต้ พอออกจากประเทศไทยไปมาเลเซีย ก็สำคัญผิดคิดว่าตัวเองเดินออกจากประเทศไทยแล้ว เข้าใจด้วยความบริสุทธิ์ใจว่าเป็นแนวทางที่ถูกต้อง แต่แนวทางนี้มีแต่จะตกทะเลตายเท่านั้น ไม่มีทางที่จะไปถึงเขาเอเวอเรสต์ได้เลย

ความผิดเพี้ยนของธรรมกายในวันนี้ ไม่อาจแก้ไขได้ด้วยคณะผู้ปกครองสงฆ์ เพราะธรรมกายได้ใช้เงินซื้อไว้จำนวนมากแล้ว นักการเมืองก็หวังไม่ได้ เพราะธรรมกายมีทั้งเงิน มีทั้งฐานเสียง นักการเมืองผู้หิวโหยจึงไม่อาจเป็นที่พึ่งได้ เห็นแต่รัฐบาลนี้เท่านั้นที่ตั้งใจเข้ามาจัดการชำระล้างสิ่งสกปรก ไม่ได้เอาผลประโยชน์เป็นที่ตั้ง ไม่ต้องการฐานเสียง เหตุการณ์ครั้งนี้หากรัฐบาลลุงตู่ยังเพิกเฉย ไม่จัดการทำความสะอาดพระศาสนา ทั้งๆ ที่มีอำนาจอยู่ในมือ เท่ากับว่า ลุงตู่ปล่อยให้อลัชชีครองบ้านครองเมือง

แทนที่ความตั้งใจครั้งนี้จะเป็นบุญเป็นกุศล กลับจะเป็นรอยบาปติดตัวไปอย่างน่าเสียดาย