สิ่งดีๆ ที่ยังพอมีอยู่บ้าง

ช่วงนี้มีแต่ความเครียด ทั้งเครียดเรื่องเศรษฐกิจ ทั้งเรื่องการเมือง ลุ้นกันอยู่ว่าจะถอดถอนหรือไม่ถอดถอน แล้วถ้าไม่ถอดถอนรัฐบาลนี้จะเป็นอย่างไร อุตส่าห์ปฏิวัติมาทั้งทีเพื่อจะแก้สารพันปัญหาที่รัฐบาลที่แล้วก่อขึ้น รวมทั้งเรื่องการคอร์รัปชั่นซึ่งก็เห็นกันชัดๆ อยู่ แต่จะกลายเป็นว่าทำอะไรไม่ได้ ในด้านเศรษฐกิจก็ทำท่าดีๆ ทรุดๆ เดี๋ยวก็มีเรื่องให้ใจหายขึ้นมาอีก อยู่ดีๆ สวิตเซอร์แลนด์ลุกขึ้นมาทำป่วน เล่นเอาวุ่นวายกันพอสมควร

ทำให้ผู้เขียนคิดว่าน่าจะมองหาอะไรดีๆ มาคุยกันบ้าง ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าในความวุ่นวายของบ้านเรา ยังมีอีกมุมหนึ่งที่คนกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นนักวิชาการกำลังก้มหน้าก้มตาทำงานให้กับประเทศชาติไป คนกลุ่มนี้ร่วมมือกันแบบไม่สนใจอาณาเขตหรืออาณาจักรใดๆ แต่มุ่งจะศึกษาหาความรู้กันอย่างเพลิดเพลิน ช่วยเหลือ แลกเปลี่ยน แบ่งปันกัน คนเหล่านี้ก็คือ นักดาราศาสตร์นั่นเอง ผู้เขียนรีบเฉลย เพราะเดี๋ยวจะเข้าใจว่าเปลี่ยนแปลงคอลัมน์นี้เป็นเกม 20 คำถามไปแล้ว

แต่ที่นำมาเขียนในบทความนี้ เพราะเกิดความประทับใจที่ในมุมหนึ่งของประเทศไทยที่อยู่ไกลถึงดอยอินทนนท์ ไม่น่าเชื่อว่าจะพบบุคคลเหล่านี้ที่อยู่กับความหนาวและเงียบ นั่งทำงานกลางดึกจนรุ่งเช้าจึงกลับลงมา โดยนั่งดูจุดขาวๆ ที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวไปบ้าง กระจายกันเป็นภาพมัวๆ บ้าง กระจายเป็นกระจุกชัดบ้าง แล้วก็บอกว่านั่นเป็นทางช้างเผือก (Milky Way) นั่นเป็นกาแล็กซีเพื่อนบ้าน นั่นเป็นดาวหาง Love-Joy ที่กำลังเคลื่อนห่างออกไปจากโลก หลังจากที่ฉวัดเฉวียนเข้าใกล้โลกมาพักหนึ่ง คนเหล่านี้ถ้าไม่ไปอยู่กลางแจ้งบนดาดฟ้าตึกบนดอยอินทนนท์ ก็จะนั่งจิบกาแฟมองจอมอนิเตอร์ เหมือนกับที่ชาวบ้านทั่วไปนั่งมองสวนดอกไม้ไปฟังเพลงไป และที่สำคัญหอดูดาวนี้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมได้ ผู้เขียนจึงได้เห็นภาพเด็กๆ ของไทยให้ความสนใจกันเต็มหอดูดาว มีผู้ปกครองพาไปดูและไปตั้งแคมป์กัน โดยเฉพาะในหน้าที่อากาศหนาวอย่างนี้ ซึ่งก็ดูเป็นนิมิตหมายที่ดีที่ได้เห็นผู้ปกครองกลุ่มหนึ่งปลูกฝังความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์ให้แก่ลูกๆ

หอดูดาวที่พูดถึงนี้ คือหอดูดาวแห่งชาติที่ จ.เชียงใหม่ ตั้งอยู่บนดอยอินทนนท์ ซึ่งสูงจากระดับน้ำทะเล 2,457 เมตร และอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ มีกล้องเทเลสโคป (TNT-Thai National Telescope) ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 2.4 เมตร ซึ่งถือเป็นกล้องที่มีประสิทธิภาพสูง ถ่ายภาพได้โดยมีความไวสูง สามารถถ่ายภาพได้ 200 ภาพ/วินาที แยกแสงได้ และมีความละเอียดสูงมาก กล้องสามารถตามดูพายุแอนตี้ไซโคลนบนดาวพฤหัสบดีได้ สามารถทำให้เห็นกระจุกดาวที่มีดวงอาทิตย์เป็นล้านๆ ดวง เห็นดาวเคราะห์ที่อยู่นอกระบบสุริยะได้ นอกจากนี้ยังมีกล้องขนาดเล็กที่ใช้สนับสนุนการวิจัยของกล้องใหญ่ รวมถึงใช้ในการอบรมและบริการนักเรียนนักศึกษาด้วย

ที่สำคัญคือ ไม่น่าเชื่อว่าประเทศไทยมีความก้าวหน้าถึงขั้นไปติดตั้งกล้องส่องดาวในอีกหลายๆ ประเทศ เช่น ชิลีสหรัฐอเมริกา และต่อไปคงเป็นออสเตรเลีย แอฟริกา เป็นต้น และก็มีนักวิจัยต่างประเทศมาลงชื่อเข้าคิวเพื่อใช้กล้องที่ประเทศไทยส่องดวงดาวบนท้องฟ้าเพื่อทำการศึกษาวิจัยเช่นกัน ผู้เขียนจึงเห็นว่าในมุมของนักวิชาการเหล่านี้ เขาไม่ได้แยกเชื้อชาติแต่ร่วมมือกันเพื่อมนุษยชาติล้วนๆ ความร่วมมือนี้รวมไปถึงการศึกษาในอวกาศด้วย เช่น ในยานของนาซ่า (NASA) ก็อาจมีอุปกรณ์ศึกษาบรรยากาศ ฯลฯ ของชาติอื่นๆ ขึ้นไปด้วย หรือในยานอวกาศ “จันทรา” ของอินเดีย (ซึ่งสร้างถูกกว่าสหรัฐหลายสิบเท่า) ก็อาจมีอุปกรณ์ศึกษาดวงดาวต่างๆ ของประเทศอื่นติดขึ้นไปด้วย จึงเป็นวงการที่มีความเป็นมิตรช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ทำให้ได้เห็นแง่มุมที่ดีของความเป็นเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

 และถ้าใครสนใจว่าหอดูดาวนี้อยู่ภายใต้หน่วยงานไหน เผื่อจะได้พาบุตรหลานไปศึกษาหาความรู้กันบ้าง ก็ขอเรียนว่าอยู่ภายใต้สถาบันวิจัยดาราศาสตร์ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี หรือที่เรียกว่า นริศ (NARIT-National Astronomical Research Institute of Thailand) ซึ่งทำการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับผลกระทบของอวกาศต่อโลกและมนุษย์ ทำความเข้าใจจักรวาล ศึกษาค้นคว้าหาสิ่งที่อยู่นอกระบบสุริยจักรวาลและสัญญาณชีวิตที่อยู่นอกโลกของเรา รวมถึงทำความเข้าใจการเกิดจักรวาล (ถึงแม้จะเข้าใจว่ามี “Big Bang” แล้ว แต่ก็ยังต้องพยายามทำความเข้าใจว่าอะไรคือสาเหตุ)

 และที่จริงนอกจากหอดูดาวที่ดอยอินทนนท์แล้ว ก็ยังมีอีกหลายๆ ที่ในประเทศไทย (รวมทั้งที่กำลังจะสร้าง) ได้แก่ นครราชสีมา ขอนแก่น ฉะเชิงเทรา พิษณุโลก และสงขลา

 เรียกว่าเป็นอะไรที่ให้สิ่งดีๆ กับลูกหลานให้ได้มีความรู้กันต่อไป