ผู้รับมรดก

เมื่อเราปราบพื้นที่ของเราเรียบราบแล้ว ต่อไปนี้พืชมหากุศล คือ พุทธคุณ ธรรมคุณ และสังฆคุณ ก็จะผุดขึ้นในดวงจิตดวงใจของเรา ยกจิตขึ้นสู่ลมหายใจ ก็จะเกิดความปีติ ความอิ่มใจ อิทธิบาท 4 คือ ฉันทะ ความรักความพอใจชอบใจในข้อปฏิบัติของตน วิริยะ ความพากเพียรบากบั่นไม่ทอดทิ้งในข้อปฏิบัติของตน จิตตะ ความสนใจจดจ่ออยู่ในข้อปฏิบัติของตน วิมังสา ความพิจารณาใคร่ครวญในข้อปฏิบัติของตน ก็ย่อมเจริญขึ้นเป็นลำดับ

อิทธิบาทนี้เปรียบเหมือนกับขาตู้หรือขาโต๊ะ 4 ขาที่ยันไว้ให้วัตถุนั้นตั้งตรงไม่คลอนแคลน เป็นอำนาจอันหนึ่งที่จะพยุงตัวเราให้แข็งแรงและก้าวไปสู่ที่สูงได้ จะเปรียบอีกอย่างหนึ่งก็เหมือนกับเครื่องยา 4 สิ่งที่ประกอบกันขึ้นแล้ว ก็จะกลายเป็นยาอายุวัฒนะอย่างวิเศษขนานหนึ่ง ซึ่งใครกินแล้วไม่ตายมีอายุยืน ถ้าใครอยากตายก็ไม่ต้องกิน ถ้าใครไม่อยากตายก็กินให้มากๆ ยิ่งกินได้มาก โรคที่เกาะกินใจของเราก็จะหายเร็ว คือ กิเลส มันตาย

ฉะนั้น ถ้าใครรู้ตัวว่าเป็นโรคมาก ก็ควรกินยาขนานนี้เสีย

การตัดสัญญาต่างๆ ไม่ได้หมายความว่า ให้เราตัดความคิด เราไม่ได้ตัดความคิดนึกให้หายไป เป็นแต่น้อมความนึกคิดมาใช้ในทางที่เป็นประโยชน์ เช่น มาคิดนึกตรวจตรองในข้อกัมมัฏฐานบทใดบทหนึ่ง ถ้าเราให้จิตของเราทำงานอย่างนี้ เราก็จะไม่มีทุกข์และไม่เกิดโทษขึ้นแก่จิตใจและตัวเราเอง

ปกติ จิตของเราก็ทำงานอยู่เสมอ แต่งานนั้นมันไม่เป็นเรื่องเป็นราว เป็นเรื่องวุ่นวาย ยุ่งๆ เหลวไหล ไม่มีสารประโยชน์ เราจึงต้องหางานที่มีสารประโยชน์มาให้จิตทำ คือ หาเรื่องที่ดีๆ ไม่มีโทษ เรื่องที่เราทำนี้คือ อานาปานสติ ได้แก่ การตั้งใจกำหนดจิตของเราเอง หรือกำหนดลมหายใจของเราเอง เราจะงดเว้นงานอื่นทั้งหมดตั้งหน้าทำงานนี้อย่างเดียว

นี่เป็นจุดมุ่งหมายของการทำสมาธิ

เมื่อผู้ใดดำเนินตามข้อปฏิบัติคำสอนของพระพุทธเจ้าได้พร้อมทั้งกาย วาจา ใจ อย่างแท้จริงแล้ว ผู้นั้นก็จะต้องได้รับมรดกจากพระองค์ อันควรแก่ฐานะความเป็นทายาท พระองค์จะต้องทรงรับรองว่าผู้นั้นเป็นลูกหญิงหรือลูกชายที่เกิดจากพระองค์เองโดยแท้จริง นับว่าผู้นั้นเป็นญาติของพระศาสนาโดยใกล้ชิด ส่วนผู้ใดซึ่งมิได้ตั้งใจปฏิบัติดวงจิตของตนให้เป็นไปตามแบบอย่างของพระองค์อย่างจริงจัง ก็เป็นเพียงญาติห่างๆ ลูกหลานห่างๆ ซึ่งพระองค์มิได้ทรงไว้วางพระทัยหรือยินดีที่จะมอบทรัพย์มรดกให้

หลังจากพุทธกาล พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช ผู้เคยได้สร้างพระเจดีย์ถึง 8.4 หมื่นองค์ สร้างวัดถึง 8.4 หมื่นวัด และถวายอุปฐากบำรุงพระภิกษุสงฆ์ถึง 8.4 หมื่นรูป ได้เข้าไปตรัสถามพระอรหันต์องค์หนึ่งว่า พระองค์ได้ทรงสร้างกุศลมากมายถึงเพียงนี้แล้ว จะนับว่าพระองค์ได้ทรงเป็นญาติกับพระศาสนาได้หรือยัง พระอรหันต์องค์นั้นก็ตอบว่า บุคคลใดได้บวชตัวเองหรือบวชลูกชายลูกหญิงของตนให้เป็นพระในพระพุทธศาสนาแล้ว ก็นับว่าผู้นั้นเป็นญาติของพระศาสนาได้

การบวชเป็นพระนั้นจะต้องดำเนินตามข้อปฏิบัติให้เหมือนอย่างที่พระพุทธเจ้าได้ทรงวางไว้จริงๆ จึงจะได้ชื่อว่า เป็นลูกของพระตถาคต บุคคลซึ่งนับว่าเป็นลูกของพระองค์จริงๆ ก็ได้แก่บุคคล 4 จำพวก คือ พระโสดา พระสกทาคา พระอนาคา และพระอรหันต์ ซึ่งเป็นผู้กระทำดวงจิตของตนให้พ้นแล้วจากอาสวกิเลส ได้เป็นชั้นๆ ตามอำนาจแห่งกำลังจิตของตน บุคคล 4 จำพวกนี้แหละ เป็นญาติที่ใกล้ชิดของพระศาสนาจริงๆ เพราะเป็นลูกของพระพุทธเจ้า ซึ่งคู่ควรที่จะได้รับทรัพย์มรดกจากพระองค์ โดยไม่ต้องสงสัย

การบวชเป็นพระอย่างนี้ หญิงก็เป็นพระได้ ชายก็เป็นได้ อุบาสกอุบาสิกาก็เป็นได้ สามเณรก็เป็นได้ พระอย่างนี้เป็นพระภายใน ส่วนพระที่บวชโกนผมนุ่งเหลืองอย่างนี้เป็นพระภายนอก คือ บวชให้คนเห็นด้วยตา แต่ถ้าใครเป็นทั้งพระภายนอกและพระภายในด้วยทั้งสองอย่างก็ยิ่งดี เหตุนั้นเราก็ควรจะภูมิใจในวาสนาบารมีของเราที่จะบวชเป็นญาติของพระศาสนาได้ด้วยกันทุกๆ คน และถ้าผู้ใดปฏิบัติได้จน พุทธคุณ ธรรมคุณ และสังฆคุณ เกิดขึ้นในใจแล้ว ก็ย่อมเป็นทายาทผู้จะต้องได้รับมรดกจากพระองค์อย่างแน่แท้ ถ้าเราเป็นคนจนอยู่ก็ไม่ต้องวิตกทุกข์ร้อนว่า เราจะไม่มีทรัพย์สมบัติ

ถ้าเราเป็นคนรวยอยู่บ้าง ก็ยิ่งดีมากขึ้น จะได้มีสมบัติแจกลูกแจกหลานต่อๆ ไปอีกด้วย