ทุกครอบครัวอยากได้ลูกชาย

ทุกครอบครัวต่างอยากได้ลูกคนแรกเป็นชายทั้งนั้น แต่ถ้าลูกคนแรกที่คลอดออกมาเป็นหญิง บางครอบครัว ก็จะเลี้ยงไปก่อน แล้วตั้งตารอลุ้นให้ลูกคนที่สองเกิดมาเป็นผู้ชาย แต่ถ้าภรรยาคลอดลูกคนที่สองออกมาเป็น ผู้หญิงอีก พวกเขาก็อาจจะยังให้โอกาสเลี้ยงลูกสาวกัน ต่อไป คราวนี้มาถึงคนที่สาม หากว่าเกิดมาเป็นผู้หญิง ลูกคนนี้จะถูกกำจัดด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่งที่กล่าวมาแล้ว โดยลูกสาวคนที่สามนี้จะไม่ได้รับสิทธิการมีชีวิตอยู่ในครอบครัวเหมือนลูกสาวสองคนแต่อย่างใด

นั่นเป็นประเพณีและการปฏิบัติกันโดยทั่วไปในช่วงที่ผมเริ่มโตพอที่จะรับรู้และซึมซับวัฒนธรรมต่างๆ รอบตัวได้ เมื่อมองย้อนกลับไปยังช่วงเวลาที่ผมยังเป็นเด็กและเป็นวัยรุ่นอยู่ที่เมืองจีน ผมได้รับรู้การกำจัดทารกเพศหญิง หรือแม้กระทั่งเด็กหญิงตัวเล็กๆ วัยไม่กี่ขวบ ทำให้ผมรู้สึกเศร้าสะเทือนใจทุกครั้ง แม้ผมจะไม่ใช่เพศหญิง แต่ผมก็คิดว่าไม่ว่าหญิงหรือชาย มนุษย์ทุกคนควรได้รับโอกาสในการมีชีวิตอยู่อย่างเท่าเทียมกัน แต่เหตุใดคนเราถึงได้รังเกียจหรือแบ่งเพศ จนถึงกับทำร้ายฆ่าแกงเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองได้ลง

ต่างกับพ่อของผมที่ยินดีจะเลี้ยงลูกสาวไว้เหมือน ลูกชาย แม้ว่าจะต้องลำบากในการหาเลี้ยงครอบครัวมากขึ้นก็ตาม พ่อให้ความรัก ความเมตตากับลูกโดยไม่ได้ แบ่งเพศ ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง พ่อทำให้ลูกๆ ได้รู้ถึงความรักที่ปราศจากเงื่อนไข

ผมเคยคิดเล่นๆ ว่า ถ้าพ่อกับแม่ทำตามความเชื่อของคนส่วนใหญ่ ผมคงไม่มีพี่สาวลำดับที่ 1-4 หรือถ้าจะกำจัดกันตามธรรมเนียม ผมก็คงเหลือเพียงพี่สาวคนโตแค่ 2 คน ส่วนคนที่ 3 และ 4 คงโดนกำจัดไปแล้ว ถือเป็นความโชคดีของพี่สาวทั้ง 4 คนของผมที่ไม่ได้ไปเกิดในครอบครัวที่พ่อแม่ยึดถือความเชื่อเช่นนั้นอย่างเคร่งครัด หากแต่มาเกิดกับพ่อแม่ที่มีเมตตา แม้คนอื่นอาจจะมองว่าครอบครัวเราแปลกประหลาดหรือมองว่าพ่อเป็นคนขวางโลกก็ตาม

แต่ถึงอย่างไรพ่อก็ยังอยากได้ลูกชายเช่นเดียวกับครอบครัวอื่นๆ เมื่อแม่คลอดลูกคนแล้ว คนเล่า แต่ไม่ได้ลูกชายสักที ย่อมมีความผิดหวังเป็นเรื่องธรรมดา แต่ก็ไม่ถึงกับเครียดออกเป็นแนวขำขันเสียมากกว่า
เรื่องขำๆ ที่พ่อกับแม่มักจะพูดถึงพี่สาวคนโตทั้งหมด ก็คือ พอรู้ว่าเป็นลูกสาว ก็แค่ตั้งชื่อลูกประชด โดย ลูกสาวคนที่ 1 นั้นไม่มีปัญหา พ่อจึงตั้งชื่อแบบชื่อผู้หญิงทั่วไปว่า สุ่ยจู ซึ่งมีความหมายเป็นภาษาไทยแปลว่า มุกมงคล หรือศรีมุก ส่วนลูกสาวคนที่ 2 นั้นไม่ค่อย พอใจสักหน่อย จึงให้ชื่อว่า ซุ่งเหงียง แปลว่า ส่งนารี ความหมายของพ่อคือต้องการส่งนารีออกจากบ้าน ไม่อยากรับนารีเข้าบ้านอะไรทำนองนั้น แต่เมื่อมีลูกคนที่ 3 ก็ยังเป็นผู้หญิงอีกนั่นแหละ คราวนี้พ่อตั้งชื่อประชดรุนแรงขึ้นอีกว่า ฉุยเหงียง แปลเป็นไทยว่า ผลักนารี คือผลักออกไปไม่ให้เข้ามาอีก พอกันทีสำหรับผู้หญิง ขอให้ลูกชายมาเกิดบ้าง
แล้วแม่ก็มีลูกคนที่ 4 คิดว่าอย่างไรเสียน่าจะเป็น ผู้ชายแน่ๆ แต่พอคลอดออกมากลายเป็นผู้หญิงอีก พ่อจึงตั้งชื่อว่า ชั่งเหงียง แปลว่า กั้นนารี หมายความว่า พ่อขอกั้นนารีไม่ให้เข้ามาเกิดในบ้านนี้อีก
หลังจากตั้งชื่อว่า กั้นนารี ไม่ให้เข้ามาเกิดในบ้านนี้ คราวนี้พ่อก็ได้ลูกชายสมใจอยากอย่างเต็มที่ มีลูกชายมาเกิดติดๆ กันถึง 4 คน และมามีลูกสาวคนเล็กสุด คือ คนที่ 5 หรือลำดับที่ 9 ของครอบครัว ชื่อว่า จุกเหงียง แปลว่า สาวไผ่ และคนที่ 10 หรือคนสุดท้องคือผมเอง ซิวซี

ความรักและความรับผิดชอบของพ่อกับแม่ผมที่มีต่อลูกๆ โดยไม่ปฏิบัติตามประเพณีและธรรมเนียมดั้งเดิมกระทั่งลงมือทำร้ายลูกๆ ของตัวเองนั้น แสดงให้เห็นถึงการแยกแยะผิดถูก มีเมตตาและคุณธรรม ผมจึงได้ซึมซับสิ่งดีๆ ทั้งหลายเหล่านี้นำมาเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตและติดตัวผมตลอดมา

พ่อกับแม่มีคุณธรรมและมองเห็นคุณค่าในตัวลูกทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน กลายเป็นมรดกชิ้นสำคัญที่ผมเอง ก็ถ่ายทอดไปสู่ลูกๆ ของผมโดยที่ไม่รู้ตัว เพราะผมเอง ก็มองดูลูกๆ ของผม ทั้งหญิงทั้งชายด้วยสายตาที่ไม่ แตกต่างกัน พวกเขาเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตผม

ไม่ว่าหญิงหรือชาย ก็มีศักดิ์และสิทธิในความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน!

นอกจากนั้น เวลาที่ผมมองดูหลานๆ ผมไม่เคย แยกแยะว่าพวกเขาเป็น "หลานใน" หรือ "หลานนอก" ตามความเชื่อและความคิดของคนอื่นๆ ที่คิดว่า หลาน ในซึ่งเป็นลูกๆ ของลูกชายนั้น จะมีความสำคัญมากกว่าหลานนอก ซึ่งเป็นลูกๆ ของฝ่ายลูกสาว เนื่องจากบรรดาหลานในคือผู้ที่จะใช้นามสกุลของตระกูลสืบต่อไป

แต่ผมกลับไม่ได้คิดเรื่องนั้นมากไปกว่าการให้ "ความรัก" แก่ทุกคนอย่างเสมอหน้ากัน ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญ มาก กว่าและนี่คือสิ่งที่ทำให้ผมเห็นหลานๆ ของผมมี ค่าทุกคน