แก้หนี้อย่างถาวร

สิบกว่าปีที่คนไทยตกอยู่ภายใต้วังวนของระบบประชานิยม ทำให้ระบบสังคมและครัวเรือนไทยตกอยู่ภายใต้ค่านิยมแบบใหม่เน้นการบริโภคนิยม มากกว่าจะเน้นเรื่องความพอเพียงโดยมีรัฐบาลเป็นผู้ส่งเสริม ให้ประชาชนใช้จ่ายให้มาก เพื่อให้เศรษฐกิจขยายตัวดีจากการบริโภคของภาคประชาชน

การบริโภคนิยมได้ทำให้หนี้ครัวเรือนของคนไทยสูงขึ้นจนก่อให้เกิดปัญหาต่อเศรษฐกิจ โดยได้เร่งตัวสูงมากอย่างต่อเนื่องใน 5 ปีทีผ่านมา จาก 70% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (จีดีพี) มาเป็น 83.4% ของจีดีพีในปัจจุบัน และอาจแตะ 85% ได้ในกลายปีนี้

หนี้ครัวเรือนจะไม่อันตราย หากการกู้เงินนำไปใช้ซื้อที่อยู่อาศัย ซื้อทรัพย์สินให้งอกเงยขึ้นมา แต่ถ้าเป็นการกู้เงินมาใช้บริโภค ซื้อโทรศัพท์มือถือ ซื้อรถยนต์ หรือสินค้าฟุ่มเฟือย หนี้ครัวเรือนนั้นถือว่าไม่มีคุณภาพและสร้างปัญหาอย่างแท้จริง

ผลของการที่หนี้ครัวเรือนสูงส่วนหนึ่งมาจากนโยบายประชานิยมของรัฐ เช่น โครงการรถคันแรก โครงการจำนำข้าว ที่ชาวนาฝันหวานจะได้เงินชดเชยจากรัฐบาลจึงนำเงินในอนาคตออกมาใช้ก่อน และเมื่อไม่ได้ตามคิด หนี้ที่ไปกู้มาก็กลายเป็นหนี้เสีย สุดท้ายเมื่อกู้เงินในระบบไม่ได้แล้ว ก็หันไปกู้เงินนอกระบบมาใช้ ก่อปัญหาอื่นให้ตามมา

ผลของหนี้ครัวเรือนได้ส่งผลเสียชัดเจนต่อภาวะเศรษฐกิจแล้ว เมื่อประเทศประสบกับความเสี่ยงจากต่างประเทศและในประเทศ ทำให้การกระตุ้นเศรษฐกิจจากในประเทศทำได้ยาก เพราะใส่เงินกระตุ้นเศรษฐกิจเข้าไปเท่าไหร่เงินก็ไม่หมุน

รัฐบาลล้มเหลวกับการดูแลค่าครองชีพของประชาชน ปล่อยให้ราคาสินค้าขึ้นราคาเกินกว่าเหตุโดยแก้ไขอะไรไม่ได้ ทั้งที่การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจที่เป็นเรื่องดีหลายเรื่อง เช่น การลอยตัวราคาพลังงานลดการอุดหนุนของรัฐบาลลง นโยบายนี้ทำให้ต้นทุนราคาสินค้าเพิ่มเล็กน้อย แต่ผู้ประกอบการกลับขึ้นราคาสินค้าครั้งละ 5 บาท ซึ่งเป็นอัตราที่สูงเกินเหตุ ทำให้ประชาชนมีรายได้เพิ่มไม่ทันค่าครองชีพ

ผลของการทำประชานิยมแบบไม่รับผิดชอบของนักการเมืองที่ต้องการคะแนนนิยมเพื่อให้ชนะการเลือกตั้งได้เข้ามาเป็นรัฐบาลร้ายแรงและทำลายชาติในระยะยาว ดังนั้นการที่มีแนวคิดจะมีการออกกฎหมายป้องกันโครงการประชานิยมที่ทำลายระบบมากกว่าสร้างสรรค์ เป็นเรื่องที่ควรสนับสนุนให้เกิดขึ้น รัฐบาลต้องลดความเหลื่อมล้ำและกระจายรายได้ให้เป็นธรรม ไม่ให้รวยกระจุกจนกระจาย ก็จะแก้ไขปัญหาหนี้ครัวเรือนของไทยสูงเกินไปได้อย่างถาวร