เศรษฐกิจไม่ดี

เศรษฐกิจไทย กลายเป็นคนป่วย เพราะมีอาการสามวันดีสี่วันไข้ เหมือนจะดีแต่ก็ไม่ดี เหมือนจะเลวร้ายแต่ก็ไม่เลวร้าย สร้างความสับสนกับประชาชนมากพอสมควร

ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะแล้วแต่ใครจะหยิบมุมไหนของเศรษฐกิจขึ้นมาพูด หากพูดโดยข้อมูลทั้ง 3 หน่วยงานหลักที่รับหน้าที่พยากรณ์เศรษฐกิจคือ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) และ สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง (สศค.) ก็ออกมาตรงกันคือเศรษฐกิจไม่มีแรงส่งให้ฟื้นตัว เพราะทั้งการส่งออก การบริโภค การลงทุน และ การเบิกจ่ายเงินภาครัฐ ต่างก็ชะลอตัวลงหมดทั้งสิ้น

เป็นที่ชัดเจนว่า เครื่องยนต์เศรษฐกิจที่สำคัญดับลงเกือบทั้งหมด ต่างฝากความหวังว่าการล้างท่อเบิกจ่ายงบประมาณ และการลงทุนของรัฐบาลเท่านั้นที่จะเป็นแรงผลักดันให้เศรษฐกิจฟื้นตัวขึ้น

ดังนั้นทุกฝ่ายจึงได้จับจ้องมองไปยังการเบิกจ่ายงบประมาณของรัฐบาล ซึ่งคณะรัฐมนตรีก็พอใจที่เห็นการเบิกจ่ายงบประมาณในช่วงเดือนกว่าๆของปีงบประมาณ 2558 มีการเบิกจ่ายงบประมาณได้ตามเป้าหมาย

แต่หากพิจารณาลงไปในไส้ของการเบิกจ่ายก็ไม่เห็นว่าจะมีการขยายตัวจนน่าจะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจได้มากมาย เพราะในจำนวนการเบิกจ่าย 3.67 แสนล้านบาท ในเดือนต.ค.ซึ่งเป็นเดือนแรกของปีงบประมาณ 2558 เป็นงบลงทุนเพียง 1.4 หมื่นล้านบาท ที่เหลือเป็นงบประจำซึ่งเป็นเงินเดือนข้าราชการ และเป็นงบเหลื่อมปีที่ยังดำเนินการค้างอยู่ก็ให้รีบล้างท่อออกไป

หากการเบิกจ่ายงบประมาณ เป็นการลงทุนน้อย คงไม่ได้ช่วยกระตุกการอัดฉีดเงินให้ออกไปในระบบได้มากนัก รัฐบาลควรหันไปขันน็อตการลงทุนโครงการขนาดใหญ่ ตามโรดแมปเศรษฐกิจที่วางไว้ให้ออกมาอย่างรวดเร็วจะดีกว่า

การลงทุนของรัฐ จะเป็นโครงการที่ช่วยให้เกิดการจ้างงานใหม่ มีเม็ดเงินใหม่ไหลออกมาหล่อเลี้ยงระบบเศรษฐกิจ ให้หลุดออกจากภาวะเศรษฐกิจชะงักงัน

และจะช่วยดูดซับแรงงานใหม่ที่จะออกมาสู่ตลาดแรงงาน และแรงงานเก่าที่อาจจะเจอปัญหาการเลิกจ้างจากฝั่งเอกชน และ แรงงานที่ออกจากภาคเกษตรเนื่องจากราคาสินค้าเกษตรตกต่ำ ทำให้ต้องปรับเปลี่ยนอาชีพ

ภาวะเศรษฐกิจที่ชะงักงันนี้ รัฐบาลต้องเห็นให้ตรงกันว่าเป็นปัญหา และจะต้องเร่งแก้ไข อย่าหลงดีใจกับตัวเลขดัชนีชี้วัดเศรษฐกิจที่ดีเพียงบางตัว เพราะจะทำให้รัฐบาลละเลยที่จะลงมือผ่าตัดโครงสร้างเศรษฐกิจซึ่งจะเป็นการสร้างขีดความสามารถการแข่งขันที่ยั่งยืนของประเทศ