สัมพันธ์สองยักษ์

เนื้อหาสาระสำคัญของการประชุมประจำปีสหรัฐจีน ครั้งที่ 6 ที่กรุงปักกิ่งของจีนเมื่อวานนี้ ประธานาธิบดี สีจิ้นผิง แห่งจีน ได้ส่งสัญญาณสำคัญถึงการที่ทั้งสองประเทศจะไม่เป็นคู่แข่งกันในอนาคต เพราะหากความสัมพันธ์ของทั้งสองประเทศร้าวฉานจนเกิดการกระทบกระทั่งอะไรกันขึ้นมานั้น ก็อาจจะส่งผลกระทบต่อประชาชนส่วนใหญ่ของโลกได้

น่าสนใจครับว่าสิ่งเหล่านี้เป็นไปได้หรือไม่ ถ้าลองวิเคราะห์ดูกันจริงๆ แล้วก็ต้องบอกว่ายากที่การกระทบกระทั่งกันของทั้งสองประเทศนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงได้ยาก

ประการแรกก็คือ ข้อเท็จจริงที่ว่าจีนกำลังขยายตัวอย่างต่อเนื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องเศรษฐกิจ หรือด้านความมั่นคง ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ตามธรรมชาติที่เมื่อประเทศใดที่มีความมั่งคั่งมากขึ้นก็ย่อมที่จะสร้างความปลอดภัยให้กับตัวเองมากขึ้น จีนก็เช่นกันครับ การที่จีนกลายเป็นมหาเศรษฐีของโลกก็ต้องพัฒนาและยกเครื่องระดับการป้องกันประเทศมากขึ้นตามไปด้วย

สิ่งที่กำลังบอกก็คือ ปรากฏการณ์เหล่านี้ล้วนเป็นไปตามสัจธรรม การพองตัวของจีน จึงทำให้มหาอำนาจเดิมอย่างสหรัฐจับตาอยู่อย่างไม่กะพริบ

ประการที่สอง อิทธิพลของจีนที่ขยายตัวขึ้นนั้น แน่นอนว่าในด้านหนึ่งก็กำลังไปทับซ้อนกับผลประโยชน์ของเพื่อนบ้านและสหรัฐโดยอัตโนมัติ และเป็นปัญหาที่ไม่สามารถแก้ได้ง่ายๆ เช่น กรณีข้อพิพาททางทะเลระหว่างจีนและเพื่อนบ้าน ตลอดไปจนถึงการขยายอิทธิพลทางเศรษฐกิจของจีนลงสู่พื้นที่อื่นๆ เช่น อาเซียนที่สหรัฐก็พยายามที่จะคงอิทธิพลไว้เช่นกัน

ดังนั้น การปะทะกันของทั้งสองมหาอำนาจนั้น จึงเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงได้ยากตามธรรมชาติอยู่แล้วครับ

แต่กระนั้นจีนและสหรัฐในอีกด้านหนึ่งก็อยู่ในสถานะที่เกื้อหนุนกันอยู่เช่นกัน โดยเฉพาะในด้านเศรษฐกิจเช่นจีนเองก็เป็นฐานการผลิตที่ราคาถูกของบรรดาเอกชนสหรัฐ

การอ่อนค่ากว่าความเป็นจริงของค่าเงินหยวนนั้น จะว่าไปแล้วในด้านหนึ่งก็เอื้อประโยชน์ให้กับเอกชนสหรัฐเองเช่นกัน ที่ทำให้ต้นทุนการผลิตสินค้ามีราคาถูกลง

ในทางกลับกัน ถ้าจีนปล่อยให้ค่าเงินหยวนแข็งขึ้น เอกชนจากต่างชาติเหล่านี้ก็จะได้รับผลกระทบแน่นอน

ดังนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างสองมหาอำนาจยักษ์ใหญ่ของโลกทั้งจีน และสหรัฐนั้นจึงอยู่ด้วยกันในสองมิติ ขณะที่ในด้านหนึ่งคือการแข่งขันและการปะทะกัน แต่ในอีกด้านหนึ่งก็มีผลประโยชน์ร่วมกันอยู่ไม่น้อยทีเดียวครับ